• 15 841 25 06
  • 15 841 20 61
  • Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
  • Poniedziałek - Piątek 7:00-15:00
Image
Image

Z życia Internatu - archiwum

Wigilia w internacie

     16 grudnia 2021 roku wychowankowie internatu spotkali się przy wigilijnym stole, by porozmawiać o zwyczajach świątecznych, wspólnie kolędować i złożyć sobie życzenia.

FILM - Mario, czy już wiesz?


     Współpraca ze schroniskiem Psia Przystań w Stalowej Woli

     W trosce o podopiecznych schroniska Psia Przystań w Stalowej Woli działając w ramach wolontariatu nasi wychowankowie systematycznie w dni wolne od nauki opiekowali się psami, wyprowadzali je na spacer, dokarmiali. W okresie przedświątecznym panie Małgorzata Frączek i Beata Bednarz przekazały na rzecz schroniska karmę, zabawki dla zwierząt oraz zebrane przez uczniów plastikowe nakrętki.

FILM 1

FILM 2

FILM 3

 lightbox:navigation="below" lightbox:controls="below" layout=packed lightbox:captions="above"}foto/2022_01_03_psia{/gallery}


Na wystawie Mirosława Iskry "Ukryte"

     W czwartkowe popołudnie 16 grudnia 2021 roku grupa wychowanków internatu obejrzała w Niżańskim Centrum Historii i Tradycji wystawę Mirosława Iskry "Ukryte". Można na niej zobaczyć pobudzające wyobraźnię obrazy cyfrowe - fotomontaże, z których każdy posiada ukryte przesłanie.

     Mirosław Iskra - Surrealista i ilustrator urodzony w Stalowej Woli w 1981 roku. Ma na koncie wiele wystaw indywidualnych i zbiorowych na terenie Polski i poza granicami kraju, między innymi w Los Angeles (Lethal Amounts). Jest wielokrotnym laureatem w międzynarodowych konkursach grafiki kreacyjnej. Współpracuje między innymi z wydawnictwami Scholastic (Broadway) i Heroic Books (Londyn). Jego cyfrowe obrazy takie jak „Elephant Mountain” czy „Dark Days” zdobyły popularność na całym świecie. W 2018 roku został nagrodzony złotym medalem FIAP oraz Best Author FIAP za pracę „Slepping City” w konkursie Foto Odlot organizowanym przez WDK w Rzeszowie.


Spotkania z historią średniowiecza

          17 grudnia 2021 roku w Niżańskim Centrum Historii i Tradycji odbyło się kolejne spotkanie z cyklu wykładów o historii średniowiecza „Wieki niezupełnie ciemne”. Spotkanie pt. „Blaski i cienie średniowiecza” poprowadzili historycy Tomasz Sudoł i Jacek Siembida. Przedstawili nam średniowiecze jako epokę kontrastów. Tym razem poznaliśmy jasne i ciemne strony średniowiecza.


 Przedświąteczne warsztaty plastyczne

     Święta Bożego Narodzenia zbliżają się wielkimi krokami. W okresie przedświątecznym częściej niż zwykle odwiedzamy sklepy w poszukiwaniu prezentów dla najbliższych czy też dekoracji świątecznych, które upiekszą nasze domy i podkreślą ten wyjątkowy czas.

     W naszym internacie również zapanowała przedświąteczna atmosfera. Wychowankowie wraz z wychowawcami podczas warsztatów plastycznych przygotowują kartki świąteczne, stroiki i tradycyjne bombki choinkowe –  malowane lub ozdabiane cekinami. Podarujemy je między innymi żołnierzom spędzającym święta poza domem i strzegącym naszych granic, podopiecznym Domu Pomocy Społecznej w Stalowej Woli, pracownikom Szpitala Powiatowego w Nisku oraz pracownikom naszej szkoły.


W noc świętego Andrzeja pannom z wróżby nadzieja

Wigilia św. Andrzeja, przypadająca 29 listopada, to w obrzędowości dorocznej szczególny moment – kończy się rok obrzędowy, kościelny, a rozpoczyna Adwent – okres przygotowań do Świat Bożego Narodzenia. To czas niezwykły, sprzyjający wróżbom, magii, przepowiadaniu przyszłości.

Wierzono, że powracają wtedy na ziemię duchy zmarłych przodków, które mogą odsłonić tajemnicę przyszłości. Nie czynią tego jednak wprost, a jedynie za pomocą przedmiotów, roślin czy zwierząt biorących udział w zabiegach wróżbiarskich.
Te zaś służyły do nawiązania kontaktu, dialogu z przybyszami z innego świata, a do człowieka należała interpretacja przekazanych znaków.

W ten wyjątkowy wieczór panny na wydaniu wróżyły sobie o miłości i zamążpójściu, a ich najlepszym powiernikiem i orędownikiem był św. Andrzej apostoł. Wieczór, któremu patronuje, powszechnie nazywany jest andrzejkami, dawniej jędrzejkami, andrzejówkami, Jędrzejówkami.

Historycy i badacze kultury nie ustalili dokładnie pochodzenia andrzejek, istnieją różne teorie. Jedna z nich z nich głosi, że andrzejkowe wróżby wywodzą się ze starożytnej Grecji. Wskazuje na to pochodzenie imienia Andrzej, od greckiego Andress i słów „aner” oraz „andros” – co oznacza mąż, mężczyzna.

Andrzejkowe, matrymonialne wróżby miały zasięg ogólnoeuropejski, w Polsce odprawiano je co najmniej od XVI wieku. Pierwsze wzmianki źródłowe o polskich andrzejkach pochodzą z roku 1557 – wspomina o nich kronikarz i pisarz Marcin Bielski w jednej ze swych sztuk teatralnych pt. Komedyja Justyna i Konstancyjej.

W wieczór andrzejkowy panny na wydaniu mogły dowiedzieć się więcej o swoim przyszłym mężu – poznać jego imię, ujrzeć twarz i wywróżyć, która z nich jako pierwsza wyjdzie za mąż. Ogromna inwencja dziewcząt marzących o zamążpójściu sprawiała, że do andrzejkowych wróżb wykorzystywały różne rekwizytów. Nieograniczone były również możliwości interpretacji wróżebnych zachowań zwierząt, ludzi i zjawisk przyrody.

Najpopularniejszą wróżbą andrzejkową jest lanie wosku. W dawnych czasach do tego celu używano ołowiu (szczególnie ceniony był ten ze starych okiennic kościelnych), który uważano za symbol trwałego i nierozerwalnego związku.
Dziewczęta roztapiały w garnuszku pszczeli wosk, a następnie przez dziurkę od klucza wylewały go do miski z zimną wodę. Zastygnięty wosk utworzy kształty, które następnie należy odpowiednio zinterpretować z cienia rzuconego na ścianę, najlepiej „pod światło” świecy. Takie ruchome cienie pozwalały na dowolną interpretację, co zapewne znacznie przyczyniło się do popularności wróżby.

Znane były również wróżby przy użyciu butów. Na przykład dziewczęta ustawiały buty (koniecznie z lewej nogi) w szeregu jeden z drugim – od pieca, w kierunku drzwi wyjściowych. Właścicielka buta, który jako pierwszy stanął na progu izby, mogła spodziewać się wcześniejszego niż jej koleżanki (oczywiście te biorące udział we wróżbie) zamążpójścia. W innej wróżbie dziewczęta rzucały butem (również lewym) przez ramię w stronę drzwi. Gdy upadł noskiem skierowanym w stronę drzwi – ślub wkrótce, gdy obcasem – staropanieństwo.

Kolejny popularny sposób na poznanie przyszłości to losowanie przedmiotów ukrytych pod talerzami. Panna wychodziła z izby, a pozostałe chowały pod talerze obrączkę, laleczkę i różaniec. Następnie dziewczyna wracała i podnosiła wybrany przez siebie talerz. Obrączka oznaczała rychłe wyjście za mąż, laleczka panieńskie dziecko, a różaniec – stan zakonny.

Jeśli dziewczyna chciała poznać imię przyszłego męża, pisała na kartkach imiona starających się o nią kawalerów i wkładała je pod poduszkę, dołączając do nich również czystą kartkę. Rano wyciągała jedną z ich i już wszystko było jasne. Jeśli wyciągnięta kartka była pusta, oznaczało to, że żaden z wypisanych kawalerów nie będzie mężem dziewczyny.

Inna znana wróżba to puszczanie na wodę dwóch igieł, listków lub małych świeczek w łupinach od orzechów. Jeśli podpływały do siebie, oznaczały rychły ślub.

Panny odczytywały przyszłość również za pośrednictwem zwierząt, np. szczekający pies czy kraczące wrony wróżą, z której strony nadejdzie narzeczony. Każda z zebranych w domu dziewcząt mogła też przygotować „przynętę” (kawałki kiełbasy, słoniny lub mięsa, kulki z chleba i tłuszczu, z ciasta itp.) i położyć przed sobą na ławie lub na podłodze. Następnie do izby wpuszczano psa lub kota. Ta, której„przynętę” zjadł jako pierwszą, pierwsza też wyjdzie za mąż. Podobnie postępowano z kogutem, któremu na podłodze rozsypywano ziarno.

Panny wróżyły sobie również, licząc kołki w płocie i powtarzając kawaler, wdowiec, kawaler, wdowiec… Co wypadnie przy ostatnim kołku, takiego stanu będzie przyszły mąż. Praktykowane było także liczenie np. szczebli w drabinie, kołków w płocie, drew przyniesionych na opał. Parzysta liczba oznaczała połączenie w parę, czyli ślub w ciągu najbliższego roku. Dużą wagę przywiązywano do snów, gdyż w noc św. Andrzeja mógł się przyśnić przyszły mąż.

Dawniej wróżby andrzejkowe traktowane były bardzo poważnie. Z czasem jednak te wróżebne wieczory zatraciły swój magiczny charakter. Stały się przede wszystkim zabawą, wesołym spotkaniem zarówno dziewcząt i chłopców, połączonym z różnymi (traktowanymi z przymrużeniem oka) wróżbami. I właśnie w takiej formie zwyczaj ten przetrwał do obecnych czasów.

Przysłowia

Noc Andrzeja Świętego przywiedzie narzeczonego.
Święty Andrzej wróży szczęście i szybkie zamęście.
Święty Andrzej ci ukaże, co ci los przyniesie w darze.
Gdy Andrzej zwiąże ziemię łyczkiem, to Katarzyna rzemyczkiem.
Miękko na Andrzeja, to niedobra nadzieja.
Na Świętego Andrzeja trza kożucha, dobrodzieja.
Śnieg na Andrzeja, dla zboża zła nadzieja.
Kiedy na Andrzeja poleje, poprószy, cały rok nie w porę moczy, suszy.
Gdy Święty Andrzej ze śniegiem przybieży, sto dni śnieg na polu leży.
Gdy Andrzej się zjawi, to i zimę postawi.
Gdy w Andrzeja deszcz lub słota, w grudniu drogi bez błota.
Jeżeli na Świętego Andrzeja wiatr i mgła, to od Bożego Narodzenia będzie sroga zima.


#NiechŻyjePlaneta – listopad

W ramach akcji #NiechŻyjePlaneta w listopadzie naszej w szkole i w internacie podjęliśmy się kolejnego wyzwania pod hasłem ,,Wybieramy żywność ekologiczną”.

Co to jest żywność ekologiczna ?

To żywność wysokiej jakości uzyskiwana z produktów roślinnych lub zwierzęcych, które wytwarzane są w systemie gospodarstwa ekologicznego, tzn. takiego, w którym unika się stosowania chemicznych środków ochrony roślin, nawozów sztucznych, regulatorów wzrostu, dodatków do pasz. To produkty bezpieczne, bogate w substancje odżywcze, zawierające więcej witamin, minerałów i innych cennych składników niż produkty otrzymane w konwencjonalny sposób. Nie dostarczają żadnych toksycznych substancji chemicznych i są gwarantem dobrego, naturalnego smaku, pozbawionego takich dodatków jak np. wzmacniacze smaku. Co warte podkreślenia, żywność ekologiczna jest produkowana bez użycia organizmów genetycznie zmodyfikowanych oraz nie jest poddawana promieniowaniu jonizującemu. To również produkty, których negatywne oddziaływanie na środowisko jest maksymalnie ograniczone lub całkowicie zlikwidowane.

Produkty ekologiczne znajdziemy w sklepach oznaczone znakiem Bio. Także produkty wytwarzane i uprawiane przez nas w domu zaliczamy do produktów ekologicznych (owoce i warzywa z własnego ogrodu, przetwory czy produkty mączne ). Korzystając z ekologicznej żywności, dbamy nie tylko o nasze zdrowie, ale także chronimy naszą planetę. 

 


Na tropie przeszłości Rudniczan

W poniedziałkowy wieczór 29.11.2021 r. grupa wychowanków internatu uczestniczyła w Niżańskim Centrum Historii i Tradycji w spotkaniu, które prowadzili członkowie Rudnickiego Stowarzyszenia Pasjonatów Historii „Tropiciele przeszłości”.

Zaprezentowali oni wyniki swoich badań prowadzonych w ramach projektu "Śladami naszych przodków – poszukiwanie rzeczy codziennego użytku Rudniczan z okresu XIX i początku XX w." Z pasją opowiadali nam o powstaniu stowarzyszenia oraz poszukiwaniu zabytkowych przedmiotów przy pomocy wykrywaczy. Przedstawili także wkład swojego stowarzyszenia w odkrywanie i zachowanie dziedzictwa historycznego naszego regionu. Na zakończenie uczestnicy spotkania mogli obejrzeć prezentowane w gablotach interesujące znaleziska.


 Kolejne spotkanie z historią średniowiecza

     19 listopada 2021 roku grupa wychowanków internatu uczestniczyła w Niżańskim Centrum Historii i Tradycji w kolejnym spotkaniu z cyklu "Wieki niezupełnie ciemne" poświęconym technologii i wynalazkom średniowiecza. Wykład prowadzili historycy Tomasz Żbik i Jacek Siembida. Dodatkową atrakcją był gościnny występ kaligrafa Krzysztofa Dembowskiego.


Na wystawie "Pierwotna Puszcza Sandomierska" w Muzeum Regionalnym w Stalowej Woli

18 listopada 2021 roku grupa uczniów pod opieką pani Anny Sochy udała się do Muzeum Regionalnego w Stalowej Woli, by obejrzeć wystawę "Pierwotna Puszcza Sandomierska".

Wystawa prezentuje unikatową faunę, m.in. żubry, jelenia, głuszca, cietrzewia oraz wiele innych gatunków ptaków i ssaków w scenerii pierwotnej puszczy tętniącej życiem, która kiedyś była rewirem łowieckim polskich władców. Znaczną część ekspozycji zajmują takie aktywności jak zabawa w tropiciela zwierząt, obserwatora przyrody pod mikroskopem oraz  projekcje filmowe. 


#NiechŻyjePlaneta – październik

W ramach akcji #NiechŻyjePlaneta w październiku, w naszej szkole i internacie podjęliśmy się wyzwania pod hasłem ,,Mniej plastiku”.

W każdej minucie do mórz i oceanów na całym świecie trafia ponad 20 ton plastikowych odpadów, czyli tyle ile mieści się w standardowej śmieciarce.  W morzach i oceanach już teraz pływa ponad 5 mld ton śmieci. W 2050 r. w wodzie będzie więcej plastiku, niż ryb

Plastik jest wszędzie i wyeliminowanie go w 100 proc, jest niemożliwe. Jednak jest wiele rzeczy, które możemy zrobić, aby zminimalizować obecność tworzyw sztucznych w naszym życiu i negatywny wpływ na środowisko. Małe działania mogą przynieść znaczące efekty dla dobra naszej planety.

Poniżej  znajduje się pięć prostych zasad, dzięki którym ograniczysz plastik wokół siebie:

  • używaj przedmiotów wielokrotnego użytku, nie jednorazowych
  • naprawiaj zepsute rzeczy, zamiast kupować nowe
  • ograniczaj zakupy do tego, czego naprawdę potrzebujesz
  • odmawiaj zbędnych opakowań
  • segreguj śmieci


Pamiętamy o naszych seniorach

     W poniedziałek 15 listopada 2021 roku o godz.13.00 w ramach odchodów Dnia Seniora w Niżańskim Centrum Kultury "Sokół" odbył się koncert "Jesienne zauroczenie". Wystąpił duet Joanna i Janusz Potempscy oraz Niżańska Kapela Ludowa.

O seniorach w dniu ich święta pamiętali także uczniowie RCEZ w Nisku, którzy przygotowali dla nich okolicznościowe kartki z życzeniami.


SPEKTAKL „MAŁE ZBRODNIE MAŁŻEŃSKIE”

 W dniu 11 listopada 2021r.  można było zobaczyć na deskach Niżańskiego Centrum Kultury „Sokół” przewrotną zabawną i pełną zaskakujących zwrotów akcji opowieść o związku dwojga kochających się niegdyś ludzi Érica-Emmanuela Schmitta pt. „Małe zbrodnie małżeńskie”, którą wystawił Teatr Kontynuacja. Bohaterami sztuki „Małe zbrodnie małżeńskie”, są Lisa (Ewa Bładek) i Gilles (Marek Urban) – małżeństwo z wieloletnim stażem, które balansuje na granicy prawdy i kłamstwa, próbując rozwiązać narastające z biegiem lat problemy.
On – dotknięty amnezją po wypadku, nic nie pamięta. Ona - stara się odtworzyć jego życie. Gilles jednak nie przyznaje się, że amnezja się cofnęła i, tak jak żona, stara się ugrać swoje na udawanej utracie pamięci. Oboje więc kłamią i grają, by po latach odrodzić własne małżeństwo. 

Na tę emocjonującą historię o miłości i jej granicach, ze zbrodnią w tle wspólnie z Panią Justyną Solarz-Mazur wybrało się czworo uczniów RCEZ.


Na obchodach Święta Niepodległości

     Wychowankowie internatu wraz z opiekunem panią Beatą Bednarz wzięli udział w niżańskich obchodach 103. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Podczas uroczystości byli świadkami defilady Kompanii Honorowej Garnizonu Nisko, złożenia kwiatów pod Pomnikiem Wdzięczności i Pomnikiem Orląt Lwowskich. Obejrzeli także okolicznościową część artystyczną przygotowaną przez NCK "Sokół".


Włączamy się w ogólnopolską akcję "Mamy Niepodległą"

     Stalowa Wola jest jednym z 40 miast w Polsce, z którego przy okazji rocznicy odzyskania niepodległości można wysłać specjalną kartkę pocztową i ze znajomymi podzielić się radością z faktu wyswobodzenia się z zaborów po 123 latach.

     Okolicznościowe kartki w trzech wzorach można bezpłatnie otrzymać w Miejskiej Bibliotece Publicznej przy ul. ks.Jerzego Popiełuszki 10. Stalowowolska biblioteka w akcję "Mamy Niepodległą" włącza się już po raz czwarty. Zaadresowane kartki z wypisaną wiadomością można wrzucić do jakiejkolwiek skrzynki Poczty Polskiej. Znaczek nie jest konieczny. Na wysłanie pocztówek mamy czas do końca listopada.

     "Mamy Niepodległą" jest akcją społeczną skierowaną do wszystkich bez względu na wiek czy poglądy i zainteresowania. Inicjatorzy ogólnopolskiego przedsięwzięcia chcą w ten sposób promować radosne świętowanie uwalniające pozytywne emocje od Bałtyku do Tatr.

     Wychowankowie internatu poprzez przystąpienie do akcji także włączyli się w radosne świętowanie rocznicy odzyskania niepodległości.


EKO – Kalendarz

WRZESIEŃ

7 września – Międzynarodowy Dzień Czystego Powietrza dla Błękitnego Nieba

Celem ustanowienia Międzynarodowego Dnia Czystego Powietrza dla Błękitnego Nieba jest wspieranie i upowszechnianie działań służących poprawie jakości powietrza.

16 września – Międzynarodowy Dzień Ochrony Warstwy Ozonowej

Międzynarodowy Dzień Ochrony Warstwy Ozonowej ma na celu przypominanie społeczności międzynarodowej o ciągle istniejącym zagrożeniu związanym z ubytkiem warstwy ozonowej.

 Sprzątanie świata - Clean up the World

Trzeci weekend września – Sprzątanie Świata

Akcja Sprzątanie świata Polega na zbiorowym sprzątaniu śmieci zalegających poza miejscami przeznaczonymi do ich składowania. Jej celem jest wzrost świadomości ekologicznej społeczeństwa.

19 września – Dzień Dzikiej Fauny, Flory i Naturalnych Siedlisk

27 września – Światowy Dzień Turystyki

28 września – Dzień Rzek

PAŹDZIERNIK

01 października – Światowy Dzień Wegetarianizmu

02 października – Dzień Zwierząt Hodowlanych

04 października – Światowy Dzień Zwierząt

10 października – Święto Drzewa

13 października – Dzień Zmniejszania Skutków Klęsk Żywiołowych

16 października – Światowy Dzień Żywności

17 października – Dzień Walki z Ubóstwem


 "I choć Ich Życia promień zgasł, to myśli o Tych, których już nie ma , nadal są wśród nas"

 Dnia 1 listopada w Uroczystość Wszystkich Świętych wychowankowie Internatu RCEZ w Nisku pod opieką pani Kornelii Kupiec odwiedzili niżański cmentarz. Uczniowie zapalili znicze na grobie wychowawcy śp.Krzysztofa Gawrysia oraz na grobach poległych żołnierzy. Ich pamieć została uczczona chwilą modlitwy i zadumy.


 HALLOWEEN - wierzenia i tradycje

     Święto, które przybyło do nas z Ameryki, wbrew pozorom nie pochodzi stamtąd. Ten zwyczaj, obchodzony 31 października, czyli w Wigilię Wszystkich Świętych, sięga dawnej tradycji Celtów, zamieszkujących na długo przed początkiem naszej ery dzisiejsze tereny Anglii, Irlandii, Szkocji, Walii i płn. Francji. A dokładniej - pochodzi z ceremonii celtyckich kapłanów, zwanych druidami, którzy sprawowali w pogańskiej Szkocji funkcje sędziów, lekarzy i magów. Celtowie wierzyli, że w ostatnim dniu roku - 31 października (wg ich kalendarza), duchy zmarłych odwiedzają ziemię. Duchy tych, co odeszli, przybywały wówczas do swych ziemskich domów w poszukiwaniu ciepłego schronienia.

     Nazwa Halloween pochodzi od wyrażenia "All Hallows' Eve", co oznacza Wigilię Wszystkich Świętych, kiedy to ludzie modlili się za zmarłych przed dniem Wszystkich Świętych 1 listopada.

     Kultywowane powszechnie w średniowieczu praktyki Halloween nazywano Nocą Czarów. Warto też w tym miejscu dodać, że ponad 2 tys. lat temu 31 października był dniem, w którym świętowano potrójnie: żegnano lato, witano zimę i obchodzono święto zmarłych. Skąd pomysł na przebieranie się?

     Celtowie wierzyli, że uwolnione duchy zmarłych krążą w halloweenową noc wokół nas. Czarny kostium miał zmylić ducha, który sądząc, że ma do czynienia ze "swoim", zostawiał przebranego delikwenta w spokoju.

     30 października w naszym internacie spotkanie urządziły sobie wiedźmy, wampiry i inne straszydła...Wszystko to z powodu internackiego halloween. Podczas przebierania, malowania, wycinania wszyscy bardzo dobrze się bawili... 

Zapraszamy do galerii

 


Widowisko w NCK "Sokół"

     14 października 2021 roku w NCK "Sokół" zaprezentowane zostało widowisko słowno-muzyczne poświęcone świętemu Janowi Pawłowi II i błogosławionemu Kardynałowi Stefanowi Wyszyńskiemu "Nie lękajcie się być świętymi". Po przedstawieniu odbyła się projekcja filmu "Jako w niebie, tak i w Komańczy". Wychowankowie internatu wzięli udział w tym wydarzeniu.


Ogólnopolski  Ekologiczny Konkurs Fotograficzny "Żyjmy zdrowo"

     W październiku 2021 roku wychowankowie naszego Internatu wzięli udział w Ogólnopolskim Ekologicznym Konkursie Fotograficznym "Żyjmy zdrowo". Celem przedsięwzięcia jest kształtowanie postaw proekologicznych wśród młodych ludzi. Zadanie konkursowe polegało na wykonaniu 25 fotografii związanych z szeroko rozumianym pojęciem ochrony środowiska naturalnego.


Kolejne niebanalne spotkanie z historią

     15 października 2021 roku grupa wychowanków Internatu wysłuchała kolejnego wykładu  o historii średniowiecza z cyklu "Wieki niezupełnie ciemne". Spotkanie "Średniowieczne wzorce osobowe" poprowadzili: polonista Marcin Folta i historyk Tomasz Żbik.

     Prelegenci przybliżyli słuchaczom wzorce władcy, rycerza, ascety uwiecznione przez średniowieczną literaturę i porównali je z rzeczywistym życiem historycznych postaci takich jak m.in. Karol Wielki, Bolesław Chrobry, Roland czy Zawisza Czarny. Historyczne przykłady ubarwione zostały interesującymi ciekawostkami.


Olimpiada Wiedzy o Prawach Ucznia

     Dnia 13 października 2021 roku w Internacie RCEZ przeprowadzono szkolny etap II edycji Olimpiady Wiedzy o Prawach Ucznia. Jest to ogólnopolska olimpiada organizowana przez Fundację na Rzecz Praw Ucznia. W olimpiadzie wzięło udział 8 uczniów naszej szkoły. Nad prawidłowym przebiegiem konkursu czuwały panie: Kornelia Kupiec i Beata Bednarz.


Na wystawie „Opus Vitae – Rzeźba Jana Sieka”

     8 października 2021 roku grupa wychowanków internatu udała się do Niżańskiego Centrum Tradycji i Kultury, by obejrzeć wystawę rzeźby Jana Sieka.

Jan Siek (1936-2018) urodził się w Nisku i tu spędził swoje dzieciństwo. Ukończył Liceum Plastyczne w Jarosławiu, a następnie studia na Wydziale Rzeźby na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie gdzie później został wykładowcą.

     Tworzył rzeźbę zarówno monumentalną jak i kameralną w kamieniu, brązie, drewnie oraz metalu. Wystawiał swoje prace w kraju oraz za granicą. Brał udział w licznych konkursach rzeźbiarskich i rzeźbiarsko-architektonicznych, m.in. na projekty pomników. Jego prace o tematyce sakralnej znajdują się w kilkudziesięciu świątyniach w kraju (m.in. w kościele pw. Podwyższenia Krzyża Świętego i Świętego Jana Chrzciciela w Pysznicy) oraz w kościele św. Jakuba i Filipa w Wilnie (Litwa).

     Pomniki jego autorstwa znajdują się w wielu miejscach w Polsce i za granicą, m. in. Pomnik Orląt Lwowskich we Wrocławiu, Pomnik Odrodzenia w Elblągu, Pomnik Pomordowanych w Obozach Hitlerowskich na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Jest on także autorem figury św. Barbary oraz postaci Hutników zdobiących budynek Akademii Górniczo Hutniczej w Krakowie.

     Na wystawie zaprezentowane zostały rzeźby w drewnie – duże i małe formy, rzeźby kamienne, rzeźby wykonane w gipsie. Tematyka prac obejmuje zarówno abstrakcje jak i rzeźby realistyczne oraz rzeźby o tematyce sakralnej. Można także zobaczyć fotografie przedstawiające artystę oraz jego ważniejsze realizacje, a także obrazy i szkice wykonane przez Jana Sieka.

 


 Sadzimy las

     W ramach współpracy z Nadleśnictwem Rudnik nad Sanem 5 października 2021 roku grupa wychowanków internatu pod opieką pani Kornelii Kupiec wyjechała do lasu sadzić drzewka. Po zakończonej pracy czekała na nich miła niespodzianka – pieczenie i konsumpcja kiełbasek przy ognisku. Wyjazd zorganizowała pani Małgorzata Frączek.


Spotkanie z policjantem

     W czwartkowe popołudnie 7 października 2021 roku odbyło się spotkanie wychowanków internatu z funkcjonariuszem Komendy Policji w Nisku panią Katarzyną Pacało na temat szkodliwego wpływu substancji psychoaktywnych i alkoholu oraz odpowiedzialności prawnej. Tematyka cieszyła się dużym zainteresowaniem. Uczniowie zadawali wiele pytań, na które otrzymywali wyjaśniające odpowiedzi.


Wieczór gier planszowych

Jenga to zręcznościowo - umysłowa gra towarzyska stworzona przez Leslie Scott. Z drewnianej wieży gracze kolejno usuwają z budowli dowolny klocek poniżej skończonego poziomu i układają go na górze. Przegrywa osoba, która wyciągając klocek, przewróci wieżę.

17 października w Internacie Regionalnego Centrum Edukacji Narodowej odbył się wieczór z Jenga zorganizowany przez Panią Krystynę Potaczała. Jenga ma mnóstwo fanów, mimo że prosta, to okazała się niezwykle ciekawą, wciągającą i zabawną grą. Gracze na przemian wyciągali jeden klocek z dowolnego piętra wieży i kładli go na szczycie, uważając, by wieża się nie zawaliła. Każdy kolejny gracz miał trudniejsze zadanie, a wieża potrafiła zachować równowagę będąc nawet dwa razy wyższą niż na starcie! Dodatkowym utrudnieniem było wyciąganie klocka o wskazanym przez kostkę kolorze. Emocje rosły w trakcie gry, co przyzna każdy kto choć raz spróbował zagrać w Jengę!


Pamiętamy

10 października wychowankowie internatu RCEZ, pod opieką mgr Krystyny Potaczała odwiedzili niżański cmentarz. Celem wizyty było uprzątnięcie grobu śp. Krzysztofa Gawrysia. Uczniowie Rafał Garanty, Piotr Madej, Sebastian Kolański, Andrzej Zielonka i Karol Adamczyk złożyli kwiaty i zapalili znicze. Pamięć o Wychowawcy została uczczona minutą ciszy i modlitwą.


Dzień Chłopaka w internacie 

Tak świętowaliśmy Dzień Chłopaka. Wspólna zabawa sprzyjała lepszemu poznaniu się i integracji.


Udział w akcji  #Sadzimy

     To już trzecia edycja ogólnopolskiej akcji #Sadzimy z udziałem Pary Prezydenckiej. 30 września i 1 października wszystkie nadleśnictwa i regionalne dyrekcje Lasów Państwowych w Polsce rozdały milion młodych drzewek.

     Akcja #Sadzimy ma na celu zjednoczyć wszystkich wokół przyrody, która jest naszym wspólnym, narodowym dobrem. Należy je chronić i pielęgnować. Lasy, drzewa zapewniają nam tlen, oczyszczają powietrze, korzystnie wpływają na klimat i nasze samopoczucie. Są domem dla wielu gatunków roślin i zwierząt . Dostarczają nam najbardziej ekologiczny surowiec do budowy domów. Cieszyć może fakt, że lasów w Polsce ciągle przybywa i zajmują już jedną trzecią powierzchni kraju.

     1 i 2 października Nadleśnictwo Rudnik i Nadleśnictwo Rozwadów rozprowadzały sadzonki różnych gatunków drzew. Społeczność internatu włączyła się w tę akcję. Otrzymane sadzonki rosnąć będą w obejściu szkoły.


W Psiej Przystani w Stalowej Woli

     Po wakacyjnej przerwie wznawiamy współpracę z przytuliskiem Psia Przystań w Stalowej Woli.

3 października 2021 roku grupa wolontariuszek odwiedziła schronisko. Dziewczęta wyprowadzały psy na spacer, karmiły je. Przekazaliśmy zgromadzoną karmę, miski, środki czystości i zakrętki.


Spotkanie z pisarzem

     21 września 2021 roku grupa zainteresowanych uczniów uczestniczyła w spotkaniu online z Kazimierzem Szymeczko, autorem książek dla dzieci i młodzieży.

Spotkanie odbyło się na facebookowym profilu Miejskiej Biblioteki Publicznej w Stalowej Woli w ramach zadania "Dawno, dawno temu...odkurzamy biblioteczne półki" w programie "Partnerstwo dla książki 2021" pod honorowym patronatem Lucjusza Nadbereżnego – Prezydenta Miasta Stalowej Woli.

     Kazimierz Szymeczko jest laureatem międzynarodowego konkursu literackiego "Uwierz w siłę wyobraźni". Napisał m.in. "Historię Polski w opowieściach", "Pomolowaną historię" oraz wiele opowiadań dla młodszych dzieci, które publikował w "Świerszczyku".


Współpraca z Nadleśnictwem Rudnik

      W ramach współpracy z Nadleśnictwem Rudnik nawiązaliśmy kontakt z panem Wojciechem Stasiakiem z Leśnictwa Barce. Przekazane zostały nam 4 budki lęgowe, które zawisną na drzewach obok internatu.


Spotkanie z historią

     W Niżańskim Centrum Historii i Tradycji wznowione zostały wykłady o historii średniowiecza  z cyklu "Wieki niezupełnie ciemne".

  W piątek 17 września 2021 roku zainteresowani tą tematyką wychowankowie internatu  wysłuchali wykładu pt. "Na styku kultur. Różnorodność etniczna i kulturowa w średniowieczu", który poprowadzili historycy Konrad Krzyżak i Tomasz Żbik.


Ognisko integracyjne - 18 września 2021 roku

 


W Bibliotece Pedagogicznej w Nisku

     W środę 15.09.2021r odwiedziliśmy z grupą wychowanków naszego internatu Bibliotekę Pedagogiczną w Nisku. Uczniowie podczas lekcji bibliotecznej mogli dowiedzieć się m.in. jak wypożyczyć książkę online oraz obejrzeć zbiory biblioteczne.

 


Dzień Sportu w internacie RCEZ w Nisku

     W ramach  Ogólnopolskiego Dnia Sportu w sobotę 11 września 2021 roku w naszym internacie odbył się turniej tenisa stołowego zorganizowany przez panią Krystynę Potaczała. Zwycięzcy otrzymali nagrody rzeczowe oraz pamiątkowe dyplomy. Jest to już druga edycja, w której uczniowie mogą sprawdzić swoje umiejętności.

     Inna grupa wychowanków pod opieką pani Beaty Bednarz wzięła udział w grach terenowych "Zwalcz Nudę" w Parku Miejskim w Nisku.

 


Niedziela na ludowo

     12 września 2021 roku w Parku Miejskim w Nisku odbył się Koncert Kapel Ludowych „Na straży tradycji” zorganizowany przez Niżańskie Centrum Kultury „Sokół”. Wystąpiły: Niżańska Kapela Ludowa, Kapela Ludowa „Iskierczanie” z Dębicy oraz „Pogórzanie” z Dynowa.

Wydarzeniu towarzyszyły stoiska lokalnych twórców.

     Dla wychowanków internatu była to ciekawa propozycja na spędzenie niedzielnego  popołudnia.


Na spektaklu teatru KONTYNUACJA

     W czwartek 9 września 2021 roku grupa wychowanków internatu obejrzała spektakl w hołdzie mistrzom komedii przygotowany przez grupę młodzieżową teatru KONTYNUACJA. Artyści zaprezentowali klasykę we współczesnym wydaniu -  pełne humoru jednoaktówki "Pierwsza lepsza" Aleksandra Fredry i "Sganarel" Moliera wyreżyserowane przez Marka Urbana i Mateusza Rychlaka.

 


Rozpoczynamy nowy rok szkolny 2021/2022

      1 września 2021 roku pełni nadziei ale też obaw wkroczyliśmy w nowy rok szkolny 2021/2022. Z powodu pandemii mury internatu przez długi czas świeciły pustką, a praca wychowawcza i dydaktyczna odbywała się za pośrednictwem Internetu. Z tym większą radością i wzruszeniem powitaliśmy pierwszych wychowanków powracających po wakacjach.

     1 września to także ważna dla naszego narodu data – rocznica wybuchu II wojny światowej, która wycisnęła swoje piętno na długie lata. W tym dniu w 82. rocznicę tego wydarzenia wychowankowie internatu zapalili znicze pod Pomnikiem Niepodległości i Pomnikiem Orląt Lwowskich w Nisku.


Pożegnalne ognisko

25 czerwca 2021

Tak żegnaliśmy rok szkolny w internacie.


Fotografia przyrodnicza – wiosna w obiektywie


„Dzień Świadomego Korzystania z Internetu” w Internacie RCEZ w ramach projektu "Przystań w sieci"

W ramach projektu edukacyjnego – „Przystań w sieci”, który powstał z inicjatywy Facebooka, NASK PIB i UNICEF Polska nasi uczniowie mieli możliwość udziału w bezpłatnych kursach
e-learningowych w ramach sześciu modułów:

  1. Prywatność w sieci
  2. Cyberprzemoc
  3. Cyberzagrożenia
  4. Nielegalne i szkodliwe treści w internecie
  5. Cyfrowe ślady i reputacja online
  6. Fałszywe informacje

Również nasi nauczyciele skorzystali z kursów e-learningowych dla nauczycieli i konferencji tematycznych, wzbogacających wiedzę na temat bezpieczeństwa w sieci.

W dniu 23 czerwca 2021r. nauczyciele z Internatu zorganizowali „Dzień Świadomego Korzystania
z Internetu” w Internacie RCEZ.  W ramach tej inicjatywy mgr Małgorzata Frączek, mgr Beata Bednarz i mgr Justyna Solarz-Mazur zorganizowały spotkanie podczas, którego sierż. Katarzyna Pacało z Komendy Powiatowej Policji w Nisku przeprowadziła wykład z uczniami z Internatu. Tematyka wykładu podzielona została na 4 moduły, dotyczące:

  1. Odpowiedzialności karnej
  2. Zagrożeń w cyberprzestrzeni
  3. Świadomego korzystania z internetu
  4. Mowy nienawiści

W czasie wykładu sierż. Pacało przekazała swoją wiedzę z zakresu bezpiecznego i świadomego korzystania z internetu, również starała się uświadomić młodym ludziom, na jakie zagrożenia należy być przygotowanym, jaka odpowiedzialność spoczywa na nich samych i jak należy kształtować postawy krytycznego podejścia do informacji zamieszczonych w internecie. Po wykładzie uczniowie chętnie uczestniczyli w dyskusji, po której wywiązała się „burza mózgów” na temat reagowania na zagrożenia w internecie, nielegalne lub szkodliwe treści, aktywności na profilach w serwisach społecznościowych, wizerunkowi i reputacji online oraz zasad tworzenia bezpiecznych haseł. Na końcu uczniowi zweryfikowali swoją wiedzę z zakresu bezpieczeństwa w sieci poprzez możliwość rozwiązania quizu przygotowanego przez nauczycieli.

Uczniowie biorący udział w inicjatywie:

  • Olha Horobeii
  • Astastasiia Stukalenko
  • Yulia Nadiak
  • Oryslava Loiush
  • Olena Tkacz
  • Oleksii Vovk
  • Vitalij Natalevych
  • Artem Kharchenko
  • Andrii Yurashchuk
  • Andrii Kotovych
  • Nazar Lutsyk
  • Vladyslav Schetinin
  • Dmytro Tytarenko
  • Dmytro Sukhov

 


#NiechŻyjePlaneta – wyzwanie nr 15

W ramach akcji #NiechŻyjePlaneta w dniach 07.06. - 20.06.2021r. w naszym internacie podjęliśmy się dwutygodniowego wyzwania pod hasłem   ,,Uważni na suszę”.

Zasoby wodne naszego kraju i świata nie są nieograniczone, o czym jako społeczeństwo boleśnie przekonujemy się w ostatnich latach. Niestety dalsze prognozy są niepokojące. Pod względem zasobności wodnej Polskę porównuje się do pustynnego Egiptu, zaś w europejskich rankingach nasze państwo plasuje się na przedostatnim miejscu. Choć susza w Polsce należy do niepodważalnych faktów, wciąż wiele osób bagatelizuje problem w przekonaniu, że woda nie przestanie płynąć z kranu.

Jak zapobiegać suszy w naszym otoczeniu ?

Obecnie coraz częściej można zauważyć tymczasowe spadki ciśnienia a nawet krótkie przerwy w dostawie. Takie sytuacje zdarzają się coraz częściej - za każdym razem, gdy ktoś z naszego otoczenia zdecyduje się pobrać dużą ilość wody np. do kąpieli w wannie, mycia samochodu czy podlania ogródka. Sprawa jest jeszcze poważniejsza – ze względu na coraz mniejsze zasoby wodne polskich miast i gmin ten problem może wkrótce stać się dla wielu z nas codziennością. Jeżeli nie mamy studni głębinowej, z łatwością możemy gromadzić deszczówkę w zbiorniku, który również można wyposażyć w praktyczną pompę zatapialną. Niezależnie od tego, skąd czerpiemy wodę do podlewania, warto wykorzystać ją w sposób optymalny – redukując zużycie i maksymalizując efekt. Jak przeciwdziałać suszy poprzez odpowiednie podlewanie? Przede wszystkim dostosowując porę podlewania. Nawadnianie upraw o niewłaściwej porze może spowodować, że życiodajna ciecz wyparuje, zanim się przyjmie. Dzieje się tak zwłaszcza w okresach zwiększonej temperatury – od czerwca do sierpnia. Najlepiej jest podlewać rośliny wczesnym rankiem lub późnym wieczorem - w ten sposób zyskamy pewność, że wilgoć zostanie wchłonięta przez glebę oraz roślinność. Warto zwrócić uwagę również na sposób podlewania - częste nawadnianie przy pomocy niewielkiej ilości cieczy okazuje się znacznie korzystniejsze i skuteczniejsze niż tradycyjne podlewanie w większych odstępach czasowych.


Krzysztof Kamil Baczyński


Wycieczka  rowerowa

19 czerwca 2021


Drzewka za odpady

  W sobotę 19 czerwca 2021 roku w ramach proekologicznej akcji VIVO! Stalowa Wola rozdawało sadzonki drzew za odpady: zużute baterie, nakrętki oraz makulaturę. Aby otrzymać zestaw złożony z pięciu sadzonek (klon pospolity, olsza czarna, sosna zwyczajna, świerk pospolity), należało przekazać 10 baterii, 50 nakrętek po butelkach albo 5 kilogramów makulatury.

Nasi wychowankowie włączyli się z tę akcję i otrzymali zestaw oferowanych sadzonek drzew, które zasadzone zostaną w obejściu internatu.


Konkurs na najzabawniejsze zdjęcie zwierzaka

Comedy Pet Photo Awards 2021 właśnie ruszył. Ten konkurs koncentruje się wokół najzabawniejszych zdjęć zwierząt, jakie udało się zrobić. Jego głównym celem jest poprawienie humoru. Comedy Pet Photo Awards to jeden z ulubionych konkursów fotograficznych. Nie zobaczymy tu zdjęć smutnych, poważnych ani trudnych tematów. Tego mamy wystarczająco dużo w konkursach fotografii prasowej i reportażowej, jak World Press Photo czy Grand Press Photo.

Właśnie wystartowała nowa edycja konkursu poświęconego śmiesznym zdjęciom zwierzaków. Co roku to współzawodnictwo gromadzi przezabawne zgłoszenia, które znacznie poprawią humor nawet największemu smutasowi. Wysłać swoje prace może każdy – amator i profesjonalista bez względu na to, gdzie mieszka.

Materiały można zgłaszać w kategoriach :psy, koty, konie, inne stworzenia, zwierzęta wyglądający jak właściciele, młode oraz filmy. Główna nagroda to 2000 funtów, czyli ok. 11 000 złotych! Jest więc o co walczyć! Oczywiście jest też zaszczytny tytuł Fotografa Roku.

W tym roku organizatorzy konkursu przeznaczą 10 000 funtów na organizację charytatywną Animal Support Angels, która zajmuje się pomocą w utrzymaniu zwierząt. Swoje prace można nadsyłać za pośrednictwem strony internetowej do 15 sierpnia 2021 roku.

Trzymamy kciuki za ucznia naszej szkoły, Łukasza Magda z kl. IIA, który przesłał zdjęcia na ten międzynarodowy konkurs.


Muzealny projekt on-line o wzornictwie ludowym z nagrodami i wystawą

   Muzeum Regionalne w Stalowej Woli organizuje zaprasza dzieci, młodzież i dorosłych do udziału w muzealnym projekcie pt. Dekoracje ludowe inspiracją dla małych i dużych. Do 30 czerwca 2021 r. Należy nadsyłać swoje prace inspirowane wzornictwem regionalnym, udostępnionym on-line przez Muzeum. Na uczestników czekają atrakcyjne nagrody (smartwatche, czytniki e-booków, słuchawki bezprzewodowe) i wystawa ich prac.

   Muzeum Regionalne w Stalowej Woli od grudnia 2020 r. do 30 czerwca 2021 udostępnia w wirtualnej przestrzeni ciekawe przykłady wzornictwa ludowego znajdującego się w jego zbiorach. Celem tej akcji jest zwrócenie uwagi na piękno i różnorodność dziedzictwa kulturowego, które dzisiaj może inspirować. Dostarczone przez uczestników inspiracje i realizacje zostaną nie tylko nagrodzone, ale także zaprezentowane na ekspozycji pt. Eksponaty muzealne nas inspirują, której otwarcie przewidziane jest na koniec wakacji, tj. 27 sierpnia 2021 r. Będzie to ekspozycja niecodzienna, oparta na interakcji z użytkownikami Internetu w wyniku ogłoszenia muzealnego projektu on-line. Na wystawie, obok muzealiów, znajdą się także nadesłane prace dzieci, młodzieży i dorosłych, zainspirowane obiektami z muzealnej kolekcji.

   Naszą szkołę reprezentuje pani Małgorzata Grzybowska, która na konkurs wykonała hafrowaną torbę. Dziękujemy i życzymy powodzenia!


"W życiu piękne są tylko chwile..."

Wystawa fotograficzna

      W Spółdzielczym Domu Kultury w Stalowej Woli obejrzeć można wystawę fotograficzną absolwentów Zespołu Szkół nr 3 im.Króla Jana III Sobieskiego zatytułowaną "W życiu piękne są tylko chwile..."


Na wystawie z okazji 45-lecia działalności BWA w Sandomierzu

"Artyści galerii – galeria artystów – suplement" – to tytuł najnowszej wystawy prezentowanej w murach Spółdzielczego Domu Kultury w Stalowej Woli. Ekspozycja powstała z okazji jubileuszu 45-lecia działalności Biura Wystaw Artystycznych w Sandomierzu. Na wystawę składa się kilkadziesiąt prac różnych artystów. Są to przede wszystkim prace malarskie, ale także grafiki, rysunki, rzeżby i instalacje.Zaprezentowane zostały prace artystów mieszkających na terenie województw świętokrzyskiego i podkarpackiego.

Na ekspozycji prezentowanej w Spółdzielczym Domu Kultury w Stalowej Woli swoje prace pokazuje blisko 40 artystów. Wystawa jest bardzo bogata. Ze wzgledu na to, że artyści prezentują różne style, różny charakter twórczości - każdy znajdzie tutaj coś dla siebie.


 #NiechŻyjePlaneta – wyzwanie nr 14

W ramach akcji #NiechŻyjePlaneta w dniach 24.05. - 06.06.2021r. w naszym internacie podjęliśmy się kolejnego dwutygodniowego wyzwania pod hasłem   ,, A gdyby tak przesiąść się na rower?”.

Jazda rowerem lub rowerem elektrycznym jest średnio 13 razy mniej szkodliwa dla środowiska naturalnego od jazdy samochodem osobowym. Najszybciej rosnącym źródłem emisji dwutlenku węgla jest od dłuższego czasu transport samochodowy. Jazda samochodem lub autobusem jest zdecydowanie bardziej niekorzystna dla środowiska niż korzystanie z rowerów. W przypadku samochodu osobowego emisja CO2 wynosi w sumie średnio aż 271 g na każdy przejechany kilometr (w przeliczeniu na 1 pasażera). Jeżeli mamy już gdzie i na czym jeździć, to teraz jest świetny moment, aby to wykorzystać. Przy okazji powrotu do pracy, do szkoły po okresie lockdownu przyszedł czas na to, aby ponownie zastanowić się nad najlepszym dla nas środkiem transportu, choćby ze względu na poprawę jakości powietrza, jakiej doświadczyli mieszkańcy wielu dużych miast w pierwszych miesiącach 2020 roku. Od dawna wiadomo, że jazda na rowerze pozytywnie wpływa na nasz ogólny stan zdrowia. Dzięki wysiłkowi czujemy się lepiej pod względem fizycznym, jak również psychicznym – stajemy się bardziej odporni na stres oraz otwarci na kontakty międzyludzkie. Zdrowie publiczne, środowisko naturalne i kwestia transportu w coraz bardziej zaludnionych miastach – to obszary, które przenikają się wzajemnie. Dodatkowo, wybierając ekologiczne środki transportu, dokładamy swoją cegiełkę do lepszej jakości powietrza. Ponownie korzystamy na tym my – społeczeństwo, jak i państwo, które wydaje mniej środków finansowych na walkę z negatywnymi skutkami zmiany klimatu. Tym samym łatwiej znaleźć budżet na inne inwestycje. Dlatego wszystko w naszych rękach, a w zasadzie nogach!

 


Na premierze musicalu "Powrót Alicji do Krainy Czarów"

     13 czerwca 2021 roku w Niżańskim Centrum Kultury "Sokół" miała miejsce premiera musicalu "Powrót Alicji do Krainy Czarów".

     Reżyserem widowiska jest Dorota Nieradka, która także odpowiada za przygotowanie wokalne. Scenariusz napisała Janina Wań, zaś choreografię przygotowała Teresa  Świdecka-Węglarz.

     W musicalu wystąpili: Amelia Dąbek – duża Alicja, Zuzanna Laba – mała Alicja, Emilia Warchoł – Królowa Kier, Antonina Kłosowska – Biała Królowa, Oliwia Sarnikowska – Królik, Oliwier Szot – Kapelusznik, Julia Kalawska – Bliźniak Ence, Aleksandra Szozda – Bliźniak Pence.

     Na scenie zaprezentowały się także grupy taneczne Mini Fuks II i Mini Fuks III oraz Grupa Reprezentacyjna Fuks.


Na spektaklu "Pierwiastek z minus jeden" W NCK "Sokół"

    W czwartkowy wieczór 10 czerwca 2021 roku grupa wychowanków internatu obejrzała spektakl teatralny "Pierwiastek z minus jeden" w reżyserii Wiesława Kieżuna przygotowany przez grupę teatralną KONTYNUACJA .

    "Pierwiastek z minus jeden" to lekka, przyjemna i błyskotliwa komedia, która powstała w 1966 roku. Autorem sztuki jest Marian Hemar, Lwowianin, urodzony w 1901 roku. W utworze autor w komediowym tonie analizował faustowskie starcie dobra ze złem. Sztuka jest rozwinięciem nurtującego Hemara pytania: czym jest moralność, gdzie są jej granice, czy w człowieku jest więcej dobra czy zła? Tekst  utworu, pomimo upływu czasu, nie stracił na aktualności.


Niedzielne spotkanie z matematyką

    Uczniowie internatu wraz z wychowawcami wzięli udział w miejskiej grze terenowej w związku z realizowanym projektem Stefan Kaczmarz - zapomniany geniusz z lwowskiej szkoły matematycznej.
    Projekt był skierowany do uczniów klas IV-VI szkoły podstawowej oraz szkół ponadpodstawowych. Głównym jego celem było przypomnienie osoby Stefana Kaczmarza, genialnego matematyka z lwowskiej szkoły matematycznej. Uczniowie rozwiązywali zagadki matematyczne, logiczne oraz quizy sprawdzające wiedzę o znanym matematyku i matematyce.


 Podziękowanie za udział w akcji "Czysty Powiat Niżański"

2 czerwca 2021 roku  otrzymaliśmy podziękowanie za aktywny udział w akcji "Czysty Powiat Niżański' organizowanej przez Lokalną Grupę Działania Stowarzyszenie "Partnerstwo dla Ziemi Niżańskiej". Nasi wychowankowie i wychowawcy włączyli się w działania mające na celu promocję ochrony środowiska i brali udział w sprzątaniu okolic Barcówki.


Współpraca z Biblioteką Pedagogiczną w Nisku

Biblioteka służy czytelnikom od 1952 roku. Oferuje zbiory: książki, czasopisma oraz materiały audiowizualne. Posiada dostęp do zasobów podkarpackich bibliotek pedagogicznych w systemie PROLIB i do światowych zasobów informacji poprzez Internet. Biblioteka świadczy usługi dla nauczycieli województwa podkarpackiego, studentów, uczniów klas maturalnych oraz innych osób doskonalących się.

Nasi wychowankowie uczestniczyli w lekcjach bibliotecznych, a ostatnio na rzecz internatu przekazanych zostało ponad 30 woluminów.


Dar krwi 

Z powodu zagrożenia koronawirusem dramatycznie spadła liczbą chętnych do oddawania krwi. Zaczyna jej brakować w całym kraju, w tym również w naszym regionie.Wypadki wciąż się zdarzają, trudne operacje, porody wciąż się odbywają. LECZENIA KRWIĄ NIE MOŻNA ZAPRZESTAĆ, dlatego mając na uwadze, że tylko człowiek człowiekowi krew może podarować, Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Rzeszowie zwraca się z apelem do wszystkich ludzi dobrego serca do honorowego oddawania krwi.

Nasz uczeń Serhii Iliuschenko w odpowiedzi na ten apel zgłosił się do stalowowolskiego szpitala do Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa, by kolejny już raz oddać krew dla ratowania innych.


 Podróż w czasie na przyrodniczej wystawie "Pierwotna Puszcza Sandomierska"w Muzeum Regionalnym w Stalowej Woli 

   27 maja 2021 roku grupa uczniów z internatu obejrzała w Muzeum Regionalnym w Stalowej Woli ekspozycję "Pierwotna Puszcza Sandomierska" poświęconą faunie charakterystycznej dla tego terenu. Ekspozycja prezentuje kilkadziesiąt gatunków ssaków i ptaków, które żyły tutaj przed wiekami, zarówno wymarłych, jak i tych do dzisiaj żyjących w okolicznych lasach. A to wszystko w nowoczesnej odsłonie, uzupełnione elementami multimedialnymi.

   Obecnie Puszcza Sandomierska to jeden z najpiękniejszych przyrodniczo kompleksów leśnych Polski – obszar specjalnej ochrony ptaków i siedlisk Natura 2000 „Puszcza Sandomierska”. Mało znana jest jednak historia przyrody tego miejsca i niewielu odwiedzających wie, że do wczesnego średniowiecza przez obecną Kotlinę Sandomierską po Rzeszów, Lasy Janowskie i Puszczę Solską aż po próg Roztocza rozciągała się zwartym masywem pierwotna puszcza. Znajdował się tam dziewiczy las z bogatym i zróżnicowanym drzewostanem, a także matecznik licznych, obecnie rzadkich lub wymarłych zwierząt.

   Wystawa prezentuje bogactwo świata zwierząt. To prawdziwa uczta dla miłośników przyrody. Obok kości wymarłych zwierząt, stanąć tu można oko w oko z potężnym żubrem i dostojnym jeleniem,  podglądać życie leśnych ssaków i ptaków, poznać ścieżki mrówek i zajrzeć do domu szerszenia. W ten niemal bajkowy świat leśnej gęstwiny wprowadzają zwiedzającego ożywione w animacji zwierzęta. Leśny zwierzyniec prezentuje się w scenerii pierwotnej puszczy tętniącej życiem, która kiedyś była rewirem łowieckim polskich władców.

   Eksponowane na wystawie okazy fauny pochodzą z kolekcji Muzeum Przyrodniczego ISEZ PAN, a unikatowe żubry i jeleń zostały udostępnione przez Ośrodek Kultury Leśnej w Gołuchowie. W pomoc przy budowaniu wystawy włączyły się także Lasy Państwowe w Nadleśnictwie Rozwadów i w Nadleśnictwie Kolbuszowa oraz Polski Związek Łowiecki Zarząd Okręgowy w Tarnobrzegu.

 


 #NiechŻyjePlaneta – wyzwanie nr 13

W ramach akcji #NiechŻyjePlaneta w dniach 10.05. - 23.05.2021r. w naszym internacie podjęliśmy się kolejnego dwutygodniowego wyzwania pod hasłem  „Jak wydłużyć życie domowym sprzętom?”

Z pewnością każdy posiada w domu przedmioty, których najchętniej pozbyłby się - bo brakuje nóżki w krześle, bo biurko się chybocze, farba ze stołu się złuszcza lub drewniana szafa wyszła już z mody. Jednak prostymi sposobami można nadać im drugie życie. Proces recyklingu wymaga zaplecza technologicznego oraz specjalistycznych obiektów przetwórczych, a to przerasta możliwości zwykłych ludzi. Jednak istnieje też rodzaj „przetwórstwa odpadów”, któremu zasadniczo nie są w stanie podołać fabryki, natomiast doskonale radzą sobie wszyscy ci, którzy zużytym, niepotrzebnym przedmiotom chcą zapewnić drugie życie, jednocześnie chroniąc środowisko i ciesząc się dziełami własnych rąk podczas nadawania odpadom wyższej wartości. Bo właśnie temu służy upcykling! Nasi dziadkowie i babcie niejednokrotnie działali w zgodzie z duchem upcyklingu, np. szyjąc bluzki z tetrowych pieluch lub samodzielnie konstruując zabawki z resztek drewna albo tworząc ogrodowe zbiorniki na deszczówkę ze starych wanien. My też możemy w ten sposób dbać o naszą planetę!

Oto kilka wskazówek :

  • Przekręcanie materaca – Raz na pół roku przekręcać materac w poziomie. Dzięki temu zapewnisz sobie wygodny sen, a materac będzie zużywał się równomiernie i będzie służył dłużej.
  • Dokręcanie – Raz na pół roku sprawdź, czy Twoje meble (stoły krzesła, komody) nie kiwają się i są stabilne. W razie potrzeby dokręć śruby. To może przedłużyć im życie o wiele lat.
  • Impregnacja i zabezpieczenie – Wszystkie meble z litego drewna powinny być zabezpieczone odpowiednim preparatem. Ma to wzmocnić i zabezpieczyć podłoże lub materiał przed szkodliwym działaniem wilgoci, pleśnią , ale także przed zniszczeniem codziennego użytku.
  • Olejowanie - Aby drewniana lub bambusowa deska służyła jak najdłużej , trzeba regularnie zabezpieczać ją olejem.
  • Ochrona przed zarysowaniem – Używając samoprzylepnych ochraniaczy głównie na nogach krzeseł i stołów zapobiegniemy zarysowaniu i wgniataniu naszych podłóg.
  • Naprawianie - Nie każdy przedmiot w chwili uszkodzenia staje się bezużyteczny i musi trafić na śmietnik.
  • Przerabianie i ponowne wykorzystanie – To najlepszy sposób na danie sprzętom drugiego życia. Bogata gama forów i instruktaży  oraz akcesoriów do renowacji czy przeróbek zachęca, abyśmy nie tylko odnawiali stare lub zniszczone meble, ale także twórczo zmieniali ich wygląd.

 


 Na wystawie "Porównania 29"

W Spóldzielczym Domu Kultury w Stalowej Woli wychowankowie obejrzeli  wystawę "Porównania 29" prezentującą dorobek artystyczny środowiska plastycznego Ziemi Sandomierskiej. Wystawa pokazuje aktualne tendencje w sztuce oraz przede wszystkim osiągnięcia artystów, których twórczość obejmuje różne dziedziny sztuki: malarstwo, rysunek, grafikę, fotografię oraz techniki unikatowe i własne.

Wśród prezentowanych prac obejrzeć można nagrodzone kompozycje: "Dziewczyna z gazetą" Artura Bartkiewicza, "Obcy bogowie" Andrzeja Karwata, "Przyjaciele Dorotki" Marka Pokutyckiego.

Tegoroczna 29. edycja "Porównań" ujawniła przede wszystkim zdecydowane i jasno określone osobowości twórcze, potrzebę równowagi, szczególnie w dzisiejszym świecie, jaką każdy odczuwa, poprzez uświadomienie sobie autentycznego znaczenia przekazu, jakim jest dzieło sztuki.


 Kolejne odwiedziny w przytulisku Psia Przystań w Stalowej Woli

Wychowankowie i wychowawcy internatu RCEZ w Nisku kolejny raz odwiedzili przytulisko Psia Przystań w Stalowej Woli. Zawieźli nakrętki, karmę oraz koce, a także wyprowadzili psy na spacer.


 Na wystawie w Niżańskim Centrum Historii i Tradycji

18 maja 2021 roku wychowankowie internatu obejrzeli w Niżańskim Centrum Historii i Tradycji dwie wystawy.

Jedna z nich to wystawa medali okolicznościowych z prywatnych zbiorów Tadeusza Wojcieszyna, niżańskiego kolekcjonera i numizmatyka. Zbiory zawierają 187 medali i monet o tematyce religijnej, patriotycznej i sportowej.

Drugą obejrzaną ekspozycją była wystawa stała "Jest takie miejsce...Nisko. Osada, wieś królewska, dobra kameralne, powiat, miasto". Nowością na wystawie jest ekspozycja militariów z okresu I wojny światowej ze zbiorów Muzeum Historii Ziemi Rudnickiej w Rudniku nad Sanem.


 WYCIECZKA ROWEROWA – 12.05.2021

ZAPRASZAMY DO OBEJRZENIA RELACJI


                       #NiechŻyjePlaneta – wyzwanie nr 12

W ramach akcji #NiechŻyjePlaneta w dniach 26.04. - 09.05.2021r. w naszym internacie podjęliśmy się kolejnego dwutygodniowego wyzwania pod hasłem  ,,Sadzimy drzewa, krzewy i rośliny”.

Ziemia nie może funkcjonować bez drzew. Drzewa regulują klimat, wspomagają obieg wody, pozwalają chronić i utrzymywać jakość gleby, dają schronienie niezliczonym gatunkom roślin i zwierząt i są ostoją bioróżnorodności. Obecnie bioróżnorodność raczej nie jest najważniejszym celem ludzkości, a wręcz przeciwnie. Na całym świecie gospodarka człowieka doprowadziła do tego, że w większości są tylko te gatunki roślin i zwierząt, które nam, ludzkości, są potrzebne. Według raportu naukowców ze Szwajcarii mimo tego, że tak zmieniliśmy krajobraz Ziemi, wciąż nie brakuje miejsc, które nadają się na zalesianie i jest ich wystarczająco wiele, by odzyskać zielone płuca planety. Niestety jest też pewien problem: czas działa na naszą niekorzyść. Ocieplający się klimat to gwarancja, że wiele obszarów w ciągu dwóch najbliższych dekad przestanie być zdatnych do życia, zarówno dla ludzi jak i roślin.

Dlaczego warto sadzić drzewa, krzewy i rośliny?

  • Pomagają nam oddychać czystym powietrzem, magazynują wodę i wpływają pozytywnie na równowagę ekologiczną środowiska. Lasy zajmują około 30% powierzchni Ziemi i stanowią dom dla ponad 60% wszystkich gatunków zamieszkujących naszą planetę. Jednocześnie co roku z naszej planety znika około 15 miliardów drzew. To tyle co 25% powierzchni Polski.
  • Oczyszczają powietrze. Drzewa poprzez liście i korę pochłaniają szkodliwe zanieczyszczenia i uwalniają tlen. W środowisku miejskim pochłaniają gazy takie jak tlenek azotu, ozon i tlenek węgla.
  • Filtrują wodę. Drzewa magazynują wodę i dzięki temu zmniejszają ryzyko wystąpienia klęsk żywiołowych takich jak powodzie i osuwiska. Korzenie drzewa działają jak filtry - usuwają zanieczyszczenia i spowalniają wchłanianie wody do ziemi.
  • Wspierają bioróżnorodność. Jedno drzewo może być domem dla setek gatunków owadów, grzybów, ssaków i roślin. Bez drzew leśne stworzenia nie miałyby gdzie żyć. Większość gatunków zamieszkujących naszą planetę mieszka w lasach.
  • Regulują klimat. Magazynując szkodliwe gazy cieplarniane drzewa pomagają schłodzić planetę. W miastach mogą obniżyć ogólną temperaturę nawet o kilka stopni Celsjusza. Dojrzałe drzewo wchłania przeciętnie około 20 kg CO2 rocznie, dzięki czemu nasze otoczenie jest zdrowsze i bezpieczniejsze do życia.
  • Mają wpływ społeczny. Drzewa pośrednio lub bezpośrednio są źródłem pracy dla ponad 1,6 miliarda osób na Świecie. Od leśników, przez drwali, po naukowców. Drzewa zapewniają drewno, które jest jednym z podstawowych surowców w gospodarce.
  • Zapewniają dobre samopoczucie. Drzewa mają istotny wpływ na nasze samopoczucie fizyczne i psychiczne. Pomagają zmniejszyć stres i niepokój. Cień pomaga chronić naszą skórę przed stale rosnącą surowością słońca. Co czwarty lek powstaje na bazie drzew i innych roślin.


 Uczniowie RCEZ w Nisku wspólnie na rzecz okolicznych rzek

Wychowankowie internatu RCEZ w Nisku, tegoroczni maturzyści oraz wychowawcy internatu aktywnie włączyli się w VI edycję sprzątania Sanu, Tanwi i Barcówki. W sobotni poranek 8 maja 2021 roku w ramach sprzątania rzek zbierali odpady z terenów przybrzeżnych Barcówki.


 #NiechŻyjePlaneta – wyzwanie nr 11

W ramach akcji #NiechŻyjePlaneta w dniach 12.04. - 25.04.2021r. w naszym internacie podjęliśmy się kolejnego dwutygodniowego wyzwania pod hasłem  ,,Daj ubraniom drugie życie”.

Moda i trendy zmieniają się szybciej niż zużywa się nasza odzież, co często doprowadza do sytuacji, że mamy ubrania, których w ogóle nie założyliśmy lub użyliśmy je tylko raz.

Czy naprawdę potrzebujemy aż tylu ubrań?

Do wyprodukowania jednego bawełnianego T- shirtu potrzeba 2700 litrów wody. Do tego dochodzą jeszcze barwniki i chemikalia, którymi nadawany jest kolor, około 3 kg na 1 kg bawełny. Para dżinsów to już 14 000 litrów wody. Według raportu amerykańskiej Agencji Ochrony Środowiska (EPA) na 15 mln ton odpadów tekstylnych odzyskuje się tylko 15%. Na całym świecie ponad 60% ubrań można ponownie wykorzystać, a kolejne 35% można przetworzyć. To wszystko ma wpływ na naszą planetę i środowisko. Mówi się, że nadmiar w garderobie zabiera nam energię życiową i jest w tym dużo prawdy. Często, gdy mamy za duży wybór, nie wiemy, co wybrać. Do tego dochodzą wypchane półki, na których trudno utrzymać porządek. Jeżeli czegoś nie założyliśmy przez ostatni rok, pozbądźmy się tej rzeczy. Wcale nie musimy jej wyrzucać. Można sprzedać lub oddać ją komuś innemu. Dlatego nie wyrzucajmy, dbajmy o naszą planetę!

Co zrobić z niepotrzebnymi ubraniami, aby dostały drugie życie?

  • Zanieś do instytucji charytatywnych (PCK, Caritas)

Te organizacje za Ciebie przekażą odzież potrzebującym.

  • Oddaj za darmo przez internet

Dzięki tej opcji można się szybko pozbyć dużych ilości ubrań. Mamy przecież dostęp do osób z całej Polski a nawet świata, jednak najlepiej znaleźć kogoś, kto odbierze bezpośrednio bez potrzeby wysyłki.

  • Sprzedaj na portalu aukcyjnym lub ogłoszeniowym

W Polsce jest to najpopularniejsza forma pozbywania się używanych ubrań. Zdecydowanym plusem korzystania z portali vintage jest dostęp do wielu użytkowników i niskich cen. Za symboliczną złotówkę można ustrzelić niejedną perełkę. Trzeba jednak poświęcić trochę czasu na sfotografowanie rzeczy, sporządzenie opisu, wycenę, obsługę ogłoszenia i wysyłkę towaru.

  • Wymień się ubraniami

Bardzo popularna forma na świecie szczególnie w Stanach Zjednoczonych. W ten sposób pozbywamy się ubrań, butów, książek, mebli, a nawet żywności. W Polsce to zjawisko jest stosunkowo nowe, dopiero zyskuje zwolenników. Można zorganizować taką wymianę rzeczy na własnym osiedlu, wystarczy się porozumieć z sąsiadami bądź znajomymi. Sukces murowany, a przy tym dobra zabawa.

  • Wystaw ubrania przed domem lub w specjalnie przeznaczonym do tego kontenerze

To coraz bardziej popularny sposób na podzielenie się nadmiarem swoich rzeczy. Gdyby jednak nie zniknęły po kilku dniach, zabierz je z powrotem, by nie przyczyniać się do zaśmiecania okolicy i pozbądź się ich w inny sposób.

  • Nadaj ubraniom nowe życie

Dobrym pomysłem jest też przerabianie ubrań, dopasowanie ich do aktualnej mody i własnych potrzeb. Dzięki temu zyskują nie tylko nowy wygląd, ale też nowe życie.


Narodowy Dzień Ziemi

P R E Z E N T A C J A


X Konkurs „Kocham zwierzęta, bo…”

Zgłoszenia do 24 maja 2021. Organizatorem Konkursu jest: Industrialne Centrum Kultury w Rybniku- Niewiadomiu.

Celem Konkursu jest:
– przedstawienie zwierząt jako przyjaciół człowieka,
– uwrażliwienie na ich los,
– przypomnienie o konieczności dobrego traktowania i opiekowania się zwierzętami,
– upowszechnianie i popularyzacja fotografii jako dziedziny sztuki.

Konkurs ma charakter otwarty i skierowany jest do osób od 16 lat.

Nagrody:

Pula nagród do podziału przez Jurorów wynosi 1 500 zł.

Strona konkursu fotograficznego: http://www.dkniewiadom.eu/wydarzenia/zobacz/X-Ogolnopolski-Konkurs-Fotograficzny/

Po dodatkowe informacje proszę zgłaszać się do pani Beaty Bednarz.


Uwaga!

Rozpoczęła się rekrutacja do specjalnej edycji Sejmu Dzieci i Młodzieży

Rozpoczęła się specjalna, internetowa edycja Sejmu Dzieci i Młodzieży, której temat brzmi: Śladami kardynała Stefana Wyszyńskiego – w poszukiwaniu drogowskazów we współczesnym świecie według wartości i ideałów Prymasa Tysiąclecia. W jaki sposób możesz wykorzystać nauki kardynała Stefana Wyszyńskiego w obecnej rzeczywistości, w odniesieniu do swojego życia, do życia Twojej rodziny lub społeczności, w której mieszkasz?

KTO MOŻE WZIĄĆ UDZIAŁ W KONKURSIE?

Do udziału w projekcie zaproszeni są młodzi ludzie tworzący dwuosobowe zespoły, składające się z uczniów jednej szkoły lub zespołu szkół, którzy w dniu rozpoczęcia rekrutacji, tj. 30 marca 2021 roku, mają już ukończone 13 lat i którzy w dniu 1 czerwca 2021 roku nie ukończyli jeszcze 18 lat. Na stronie znajdziecie Regulamin udziału w SDiM oraz Przewodnik SDiM 2021, z którymi powinniście się zapoznać przed przystąpieniem do realizacji zadania. Zachęcamy także do śledzenia oficjalnej strony SDiM na Facebooku http://www.facebook.com/sejmdzieciimlodziezy.

Do udziału w konkursie możecie zgłaszać się do 6 maja 2021 r. do godz. 15:00, natomiast 10 maja 2021 r. o godz. 13:00 mija ostateczny termin opublikowania przez Was relacji z wykonanego zadania rekrutacyjnego na platformie SDiM. Do udziału w projekcie nie jest wymagana opieka nauczyciela nad zespołem, ale niezbędna jest zgoda rodziców lub opiekunów prawnych.

TERMINY:

 - 30 marca – 6 maja do godz. 15:00 – rejestracja zespołów na platformie internetowej SDiM

- 10 maja do godziny 13:00 – ostateczny termin opublikowania przez zespoły wykonanego zadania rekrutacyjnego na platformie SDiM

- 10 – 28 maja – czas na ocenę zadań rekrutacyjnych

- 1 czerwca do godz. 15:00  – publikacja listy laureatów konkursu na platformie internetowej SDiM oraz na stronach internetowych organizatora i współorganizatorów

W JAKI SPOSÓB ZAREJESTROWAĆ SIĘ DO PROJEKTU?

Zgłoszenia do projektu dokonywane są tylko i wyłącznie przez rejestrację zespołu na stronie internetowej - sdim.sejm.gov.pl

REJESTRACJA KROK PO KROKU:

  • Wejdź na stronę sdim.sejm.gov.pl
  • Kliknij: REJESTRACJA
  • Przeczytaj regulamin
  • Wypełnij formularz zgłoszeniowy
  • Pobierz i załącz podpisaną zgodę rodzica/opiekuna prawnego
  • Wyślij zgłoszenie
  • Czekaj na akceptację

REALIZACJA PROJEKTU: Zadanie rekrutacyjne polega na przygotowaniu przez dwuosobowy zespół pracy w jednej z trzech kategorii, do wyboru:

PRACA PLASTYCZNA

Zadaniem uczestnika jest stworzenie – zgodnie z tematem wiodącym tegorocznego SDiM – pracy plastycznej w dowolnej technice, np.: rysunkowej, rysunkowo-graficznej, malarskiej, w formie przestrzennej lub płaskiej (praca płaska powinna być sporządzona w formacie nie mniejszym niż A4). Może to być np. obraz, plakat, collage, krótki komiks (jedna strona), infografika, mapa, rzeźba lub to, co Wam wyobraźnia podpowie. Prace plastyczne powinny spełniać wymogi: skan o rozdzielczości min. 300dpi lub fotografia o wymiarach najlepiej 4272 x 2848 pikseli. Pracę plastyczną należy dodać na platformę w formie linka w odpowiednim oknie [Praca plastyczna].

PRACA PISEMNA

Powinna być napisana zgodnie z tematem wiodącym konkursu, prozą, ale może zawierać wkomponowany w nią tekst wiersza własnego autorstwa. Powinna mieścić się na minimum 2 stronach A4, ale nie więcej niż na 5 stronach A4. Należy użyć czcionki Times New Roman o rozmiarze 12, interlinia powinna wynosić 1,15, a marginesy znormalizowane 2,5 cm. Praca może mieć formę rozprawki, twórczego opowiadania, pamiętnika, dziennika, sprawozdania, wywiadu lub każdej innej formy, którą kreatywność i wyobraźnia Wam podsuną.

Pamiętajcie! Każda praca konkursowa musi stanowić oryginalną twórczość zespołów biorących udział w konkursie. Nie może być ona obciążona prawami autorskimi na rzecz osób trzecich lub prawem do publikacji. Praca nie może w żadnej części stanowić plagiatu ani być kopią lub fragmentem innego utworu. Dopuszcza się stosowanie cytatów, jednak koniecznie wskażcie ich źródło i pamiętajcie, że nie mogą one przekroczyć 10% objętości przesłanej pracy (liczone jako liczba znaków ze spacjami)

Praca pisemna powinna zostać przez Was zapisana w formacie pdf. oraz umieszczona na platformie w odpowiednim oknie [Praca pisemna].

PRACA MULTIMEDIALNA

Może mieć postać:

  • niebanalnej prezentacji;
  • vloga filmowego (filmik w postaci wideobloga od 3 do 5 minut) – prezentującego efekty poszukiwań, pracy, związanego z sylwetką Prymasa, a szczególnie z jego nauczaniem i wpływem tych nauk;
  • filmu krótkometrażowego (od 3 do 5 minut) – w formie dokumentalnej lub fabularnej:
  • forma dokumentalna powinna zawierać wywiady oraz elementy ikonograficzne w postaci archiwalnych dokumentów lub fotografii, mogą być np. fotografie miejsc pamięci,
  • forma fabularna powinna być zrealizowana na podstawie napisanego wcześniej scenariusza; może to być film fabularny lub nagrana etiuda teatralna, w których odegracie role,
  • film poklatkowy – ciekawa forma tworzenia filmu, do której znajdziecie wskazówki w dalszej części przewodnika.
  • Wszystkie filmy powinny spełniać następujące standardy: format obrazu HD lub FULL HD, format mp4, kodek h. 264.
  • słuchowiska (od 3 do 5 minut) – format mp3, przydatne wskazówki w linku zamieszczonym poniżej.

Pracę multimedialną należy dodać na platformę w formie linka w odpowiednim oknie [Praca multimedialna].

Weź udział w SDiM poprzez wykonanie 5 kroków:

  • ZAPOZNAJ SIĘ Z TEMATEM
  • PRZECZYTAJ REGULAMIN
  • DOWIEDZ SIĘ JAK WYKONAĆ ZADANIE – ZAPOZNAJ SIĘ Z PRZEWODNIKIEM
  • ZAREJESTRUJ SWÓJ ZESPÓŁ - REJESTRACJA możliwa tylko do 6 maja do godz. 15.00
  • DZIAŁAJ

NAGRODY:

Organizator przyzna autorom zwycięskich prac nagrody rzeczowe:

  • za zajęcie I miejsca – członkowie zespołu otrzymają po jednym laptopie oraz zostaną zaproszeni na spotkanie z Marszałkiem Sejmu, które odbędzie się w gmachu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej,
  • za zajęcie II i III miejsca – każdy członek zespołu otrzyma jeden czytnik e-booków oraz jeden głośnik bezprzewodowy, a oba zespoły zostaną zaproszone na spotkanie z Marszałkiem Sejmu, które odbędzie się w gmachu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej,
  • za zajęcie IV i V miejsca – każdy członek zespołu otrzyma jeden czytnik e-booków, a oba zespoły zostaną zaproszone na spotkanie z Marszałkiem Sejmu, które odbędzie się w gmachu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej,
  • pozostałe 225 zespołów otrzyma sejmowe upominki.

Wszyscy laureaci otrzymają zaświadczenia o udziale w Sejmie Dzieci i Młodzieży.

Informacja o specjalnej edycji Sejmu Dzieci i Młodzieży - https://www.ko.rzeszow.pl/_na_glownej/uwaga-rozpoczela-sie-rekrutacja-do-specjalnej-edycji-sejmu-dzieci-i-mlodziezy/

Sejm Dzieci i Młodzieży - https://sdim.sejm.gov.pl/

Regulamin - https://sdim.sejm.gov.pl/sdim_2021.nsf/page.xsp/regulamin

Osoby chętne proszę o zgłaszanie się do Justyny Solarz-Mazur (e-dziennik i platforma MSTeams)


#NiechŻyjePlaneta – wyzwanie nr 10

W ramach akcji #NiechŻyjePlaneta w dniach 29.03. - 11.04.2021r, w naszym internacie podjęliśmy się kolejnego dwutygodniowego wyzwania pod hasłem ,,Ekologiczne nawozy”.

Nawozy ekologiczne to nawozy przyjazne dla środowiska, które powstają w sposób naturalny. Nie zawierają substancji, ani domieszek chemicznych. Do produkcji nawozów ekologicznych wykorzystywane są takie składniki, jak np. obornik, kompost, mączka fosforytowa. Nawozy te dostarczają roślinom substancji odżywczych – makroelementów, mikroelementów oraz minerałów niezbędnych do ich poprawnego wzrostu. Nawozy ekologiczne, dzięki temu, że zawierają wyłącznie składniki naturalnego pochodzenia, są w pełni bezpieczne, zarówno dla roślin, jak i dla ludzi, środowiska oraz zwierząt. Nawozy ekologiczne nie mają wpływu na zapach i smak owoców, zwiększają odporność roślin, ułatwiają im pobieranie składników pokarmowych z gleby. Rośliny nawożone nawozami ekologicznymi, wolnymi od sztucznych chemicznych substancji, dają dorodne, zdrowe plony. Nawóz naturalny jest o wiele lepiej przyswajany przez rośliny niż sztuczny, nie dochodzi również do tak szybkiego wypłukania nawozu przez ruchy wód gruntowych, tak jak ma to miejsce w przypadku nawozów syntetycznych. Aby cieszyć się zdrową uprawą, oprócz stosowania nawozów naturalnych, warto korzystać z ekologicznych środków ochrony roślin. Połączenie ekologicznego nawożenia z naturalnymi środkami ochrony roślin to gwarancja udanego i zdrowego plonu, a także dbania o naszą planetę. Nawozy ekologiczne możemy kupić, zwracając uwagę na ich skład lub przygotować samodzielnie w domu.

Poniżej kilka przepisów na nawozy ekologiczne do roślin i warzyw przygotowywane przez wychowanków i wychowawców naszego internatu:

Nawóz ze skorupek jaj

Skorupki jaj są bogate w wapń. Jeśli nie masz czasu, możesz je tylko pokruszyć i od razu wymieszać z ziemią. Lepszy jednak nawóz ekologiczny otrzymasz, gdy skorupki zalejesz wodą na kilka dni i dopiero gdy woda zmętnieje, podlejesz nią rośliny. Uwaga! Ten naturalny nawóz możesz stosować nie częściej niż co dwa tygodnie. Świetnie nadaje się do lawendy, piwonii, cukinii, ogórków, pomidorów, a także wszystkich roślin doniczkowych.

Popiół drzewny

Jeżeli nie chcesz używać jajek (bo np. boisz się, że będzie śmierdzieć zgnilizną w domu) możesz użyć spokojnie popiołu z kominka. Warunek jest jeden – możesz palić tylko drewnem “czystym”. Wszelkie drewno barwione, impregnowane czy lakierowane odpada. Tektura, papier, butelki, plastik, listy z Zusu, ulotki polityków – także odpadają. Popiół drzewny to nawóz o bardzo dużym stężeniu wapnia, ale bogaty jest też w magnez, potas i fosfor. I nie wolno z tym popiołem przesadzić, w myśl zasady “co za dużo, to nie zdrowo, 60-80g popiołu na średniej wielkości doniczkę spokojnie wystarczy. By spełnił swoje właściwości, musimy go wymieszać z wierzchnią warstwą gleby (na głębokości jakiś 2cm) i podlać. Tylko tyle i aż tyle.

Nawóz ze skórki od banana

Skórka od banana zawiera bardzo dużo potasu. Ekologiczny nawóz możesz przygotować na kilka sposobów. Najprościej jest skórki z kilku bananów wysuszyć, suche pokruszyć (jeszcze lepiej przepuścić przez maszynkę do mięsa) i nasypać pod roślinę. Możesz też proszek rozpuścić w wodzie i podlewać nim rośliny. Zbyt skomplikowane? Zakop świeżą skórkę wprost do ziemi. Bananowy nawóz ekologiczny wzmacnia zwłaszcza rośliny kwitnące. Odstrasza też mszyce.

Nawóz z kawy i herbaty

Nie od dziś wiadomo, że są rośliny, które uwielbiają kawę i herbatę. Oczywiście fusy. Do „kawoszy” należą m.in. jagody, borówki amerykańskie, marchew, a z kwiatów azalie, róże, rododendrony i hortensje. Aby przygotować im ekologiczny nawóz, zmieszaj przesuszone fusy z kawy z glebą (w proporcji 1 fusów na 3 ziemi) i podsyp rośliny, przekopując glebę do głębokości 10-15 cm. Takim nawozem dokarmiaj rośliny raz miesiącu.

Odżywka  z drożdży

10 dag drożdży rozpuścić w 10 l letniej wody i odstawić na  1 godzinę. Podlewać rośliny dwa razy w miesiącu.

Mleko w proszku

Jak mamy małe dzieci w domu, to mleka w proszku mamy w bród. I jeżeli tylko została nam resztka Bebiko, Bebilon, Hipp, Humana czy Nestle – użyjmy go jako nawozu dla roślin. Białko, którego w owym mleku jest mnóstwo, to najlepszy dodatek do gleby dla roślin wapniolubnych. Przesadzając rośliny dodajmy nawet odrobinę tego mleka, a liście naszych roślin będą przyciągać swoim wyglądem nawet największych roślino-sceptyków. Musimy jednak uważać z mieszankami nawozów, szczególnie z nawozem z drożdży, ponieważ mleko zwalcza grzyby!

Żelatyna

Jest świetnym źródłem azotu dla gleby i przede wszystkim – banalnie prosta w przygotowaniu. Wystarczy już jedna łyżka żelatyny, a nasza roślina dostanie “wiatr w żagle”. Rozpuszczamy ją w szklance gorącej (nie wrzącej) wody i czekamy aż się rozpuści. Następnie dodajemy do roztworu litr wody i gotowym specyfikiem podlewamy nasze rośliny. Żelatyna jako nawóz, jest uniwersalna dla wszystkich roślin, a najlepiej sprawdzi się wśród roślin produkujących tlen, czyli np. Sanseweria lub Fikus.

Nawóz z pokrzywy

Przykładem nawozu, po którym pomidory rosną jak szalone, jest naturalny nawóz z pokrzywy. Pokrzywy są bogate w składniki pokarmowe takie jak: azot, potas i magnez, żelazo, wapń, krzem, mangan, cynk, kwasy organiczne i sole mineralne. Ponieważ nawóz z pokrzyw zawiera wiele cennych składników pokarmowych, wpływa na wzrost i rozwój roślin, kwitnienie, a w konsekwencji plonowanie. Płynnym nawozem z pokrzyw zasila się rośliny rosnące w gruncie, a także rośliny pomidora rosnące w pojemnikach. W ten sposób uzyskuje się szybką poprawę wzrostu roślin o słabej kondycji. Warto też dodać, że nawóz z pokrzyw do pomidorów nie tylko dostarcza roślinom potrzebnych skłądników odżywczych i poprawia ich wzrost, ale też zmniejsza ich zapadalność na choroby pomidorów.

Nawóz z pokrzyw do pomidorów wykonuje się w postaci tzw. gnojówki. Najwięcej składników pokarmowych zawierają pokrzywy, które nie kwitną, zatem do przygotowania nawozu zbierzmy pokrzywy wiosną.

Potrzebujemy 1kg pociętej pokrzywy, 10 litrów wody oraz plastikowego wiaderka. Pociętą pokrzywę umieszczamy w wiaderku, zalewamy wodą i pozostawiamy do sfermentowania na czas od jednego do dwóch tygodni - w zależności od pogody (wysoka temperatura przyśpieszy proces fermentacji). Raz dziennie mieszamy dokładnie zawartość wiaderka, co pozwala przyśpieszyć proces fermentacji.

Nawóz z pokrzyw do pomidorów podczas fermentacji wydaje ostry, nieprzyjemny zapach i mocno się pieni. Dlatego warto dodać do niego mączkę skalną, co złagodzi nieco silną woń płynu, wzbogacając go dodatkowo w potas. Świetnie do tego celu nadaje się mączka bazaltowa. Podobnie na złagodzenie zapachu zadziałają kwitnące rośliny kozłka lekarskiego.

Kiedy gnojówka z pokrzyw przestaje się pienić, jest gotowa do użycia. Tak przygotowany nawóz z pokrzyw do pomidorów należy stosować dopiero po rozcieńczeniu z wodą w stosunku 1:10. Po rozcieńczeniu, pomidory podlewamy takim nawozem co dwa tygodnie.

Jeżeli nie mamy dostępu do pokrzyw lub warunków, aby przygotować gnojówkę, warto wykorzystać dostępne w sklepach gotowe preparaty z pokrzywy.

Występują one w dwóch wersjach:

  • koncentrat do podlewania i oprysku stymulujący wzrost roślin,
  • gnojówka do oprysku przeciw chorobom i szkodnikom

Dzięki nim możemy w pełni korzystać z dobrodziejstw pokrzywy, bez konieczności samodzielnego zbierania ziela i przygotowywania preparatów.

Domowe zwalczanie pleśni i grzybów

Zwalczanie pleśni lub grzybów możemy przeprowadzić wieloma metodami. Biała pleśń lub grzyb na kwiatku źle znoszą posypywanie cynamonem. Niekiedy jest to wystarczające działanie, które pozwala uchronić rośliny doniczkowe. Jeśli ziemia pleśnieje intensywniej, należy regularnie spryskiwać ją preparatem grzybobójczym. Domowe sposoby na preparat grzybobójczy polegają na sporządzeniu wywaru z czosnku, pokrzywy lub cebuli. Wywar z tych roślin posiada właściwości grzybobójcze i pomaga zlikwidować biały nalot na ziemi z kwiatami. Domowe sposoby są jednocześnie bezpieczne dla samych kwiatów oraz osób znajdujących się w pomieszczeniu. Do sporzadzenia grzybobójczego środka potrzebujemy pół ząbka czosnku i 4 szklanki wody. Czosnek dokładnie rozdrabniamy i pozostawiamy w przegotowanej, chłodnej wodzie na 24 godziny. Po tym czasie możemy używać go do spryskiwania podłoża i całej rośliny. Skutecznie zwalcza pleśń w doniczce, może też pomóc w walce z przędziorkami, mszycami oraz tarcznikami.

Oprysk z drożdży na pomidory i ogórki

Oprysk pomidorów drożdżami przeciwko zarazie ziemniaczanej to słynny przepis polecany przez ekologicznych ogrodników. Może on pomóc też w ochronie innych warzyw, jak ogórki czy ziemniaki, a przygotowanie tego oprysku jest bardzo proste.

Aby przygotować oprysk z drożdży na ogórki i pomidory, wystarczy jedną 100g kostkę drożdży piekarskich rozpuścić w 10 litrach wody. Po dokładnym rozpuszczeniu drożdży mikstura jest gotowa, aby wlać ją do opryskiwacza. Ważne jedynie, aby użyć drożdży świeżych, sprzedawanych w kostkach. Dla najlepszej skuteczności oprysk pomidorów i ogórków drożdżami warto powtarzać co tydzień. Najlepiej stosować regularnie zapobiegawczo, aby uniknąć pojawienia się chorób na pomidorach i ogórkach. Jeśli jednak tego nie robiliśmy, oprysk z drożdży można też zastosować po zauważeniu choroby, co powinno zahamować jej dalszy rozwój.

Wywar ze skrzypu polnego

Jak przygotować: 1 kg świeżych lub 200 g suszonych roślin zalać 10 litrami wody i moczyć przez całą dobę, następnie zagotować i trzymać na bardzo małym ogniu przez 30 minut. Po przestygnięciu przecedzić i zastosować do oprysków w rozcieńczeniu z wodą 1:3.

Gnojówka 1:5 mączniak prawdziwy, choroby wywoływane przez grzyby glebowe opryskiwać rośliny i glebę przez cały okres wegetacji co trzy tygodnie przez trzy dni, w czasie słonecznych dni przed południem

Gnojówka 1:4 wzmacnia rośliny, uzdrawia glebę podlewać rośliny i glebę kilkakrotnie w okresie wegetacji Gnojówka fermentująca (4-5 dniowa) przędziorki, miseczniki, tarczniki, mszyce opryskiwać rośliny w czasie słonecznych dni przed południem

Wywar 1:5 (proporcje jak dla wyciągu) mieszanina z gliną służy do zaprawiania korzeni kapusty maczać korzenie kapusty przeciwko kile kapusty w razie potrzeby

Wywar 1:4 mączniak prawdziwy i rzekomy, rdze, parch jabłoni, kędzierzawość liści brzoskwini, zaraza ziemniaczana, septorioza pomidora opryskiwać glebę i rośliny kilkakrotnie co 2-3 tygodnie

Wywar 1:3 szara pleśń opryskiwać rośliny co trzy tygodnie przez trzy dni przed południem

Wyciąg nierozcieńczony (1 kg świeżego lub 200g suchego ziela na 10l wody na 12h) mszyce opryskiwać rośliny w razie potrzeby

Wyciąg 1:5 wzmacnia rośliny (zobacz wywar 1:4) opryskiwać rośliny kilkakrotnie w okresie wegetacji

Napar 1:4 uodparnia rośliny na mączniaki, zgnilizny, rdze, parch, kędzierzawość liści brzoskwini, zarazę ziemniaczaną na pomidorach opryskiwać rośliny i glebę od końca marca do października co 2 tygodnie, zwłaszcza w wilgotne lata

Napar 1:5 (1 kg świeżego skrzypu i 0,5 kg wrotyczu lub 200g suszu) zmieszany w 1/3 z naparem z wrotyczu chroni przed mszycami, misecznikami, tarcznikami opryskiwać rośliny po pojawieniu się szkodników

Skrzyp – wyciąg na szarą pleśń

To naturalny preparat na szarą pleśń, np. truskawek. Skrzyp zawiera krzem, który rozpuszcza się w wodzie i chroni rośliny. Wyciąg jest łatwy do zrobienia. Nie trzeba go gotować.
Termin zbioru: maj i czerwiec (V-VI) Składniki: świeży skrzyp (koniecznie bez rozłogów podziemnych) – tyle, aby luźno zajął 1/2 wiaderka, woda (z kranu albo deszczówka) – tyle, aby jej powierzchnia była kilka centymetrów poniżej krawędzi wiaderka (dzięki temu łatwiej je przenosić, a potem nalewać preparat) Czas przygotowania 12 godzin.Włożyć skrzyp do wiaderka. Można go ewentualnie pociąć na kawałki. Jest wtedy trochę bardziej skuteczny, ale trudniej go przecedzić (trzeba używać gazy lub gęstego sita). Zalać wodą. Ustawić w półcieniu lub cieniu. Po 12 godzinach przecedzić. Przelać do rozpryskiwacza albo konewki z sitkiem.

Wyciąg ze skrzypu zapobiega szarej pleśni. To choroba grzybowa, która najczęściej występuje podczas deszczowej pogody. Chorują na nią m.in. fasola, majeranek, maliny, sałata, porzeczki, truskawki. Największe spustoszenie sieje wśród truskawek. Objawy to spleśniałe owoce – są pokryte pylącym się kożuchem szarej pleśni. Gdy deszcz pada przez kilka dni, szara pleśń może zniszczyć wszystkie owoce. Nierozcieńczonym preparatem ze skrzypu opryskuje się lub podlewa rośliny na liście. Najlepiej robić to rano, by liście szybko wyschły w ciągu dnia. Można też wykonać oprysk tuż po deszczu.

W przypadku truskawek najskuteczniejsze jest stosowanie wyciągu ze skrzypu na początku kwitnienia. Dodatkowo w tym okresie warto podlać truskawki (przy korzeniach) gnojówką z cebuli, gnojówką z czosnku, gnojówką z cebuli z czosnkiem albo gnojówką ze skrzypu. Ze świeżego lub suszonego ziela można też przygotować wywar ze skrzypu (na kuchence). Stosuje go w zapobieganiu takich chorób grzybowych jak: kędzierzawość liści brzoskwini, mączniak prawdziwy, mączniak rzekomy, rdza oraz szara pleśń. Zaletą wyciągu ze skrzypu jest brak konieczności gotowania (niezbędne przy wywarze ze skrzypu). Dlatego łatwo go wykonać np. działce, gdzie nie ma kuchenki. Skrzyp, który zostanie z wyciągu, można wrzucić do kompostownika. Warunek: nie może mieć podziemnych rozłogów, bo zachwaszczą ogród. Na kompost nadają się wyłącznie zielone części skrzypu.


Warsztaty plastyczne w internacie

Od kilku tygodni wychowawcy internatu spotykają się, by odkrywać swoje talenty manualne i rozwijać pasje oraz umiejętności w zakresie różnych technik plastycznych. W zajęciach uczestniczą ci, którzy chcą przekazać swoje umiejętności, jak i ci, którzy chcą nauczyć się czegoś nowego. W czasie zajęć inspirujemy się wzajemnie i poszukujemy pomysłów na ciekawe zajęcia w Internecie.

W ramach zajęć wykonywaliśmy kartki i ozdoby świąteczne, które przekazane zostały podopiecznym Domu Pomocy Społecznej w Stalowej Woli. Kolejne warsztaty poświęcone zostały  malowaniu na porcelanie i robótkom szydełkowym.

Najważniejsza jest pasja i radość tworzenia, którą chcemy przekazać naszym wychowankom.

Wspólne spędzony czas, wspólnie podejmowane działania sprzyjają także lepszej integracji zespołu wychowawców.

 


#NiechŻyjePlaneta – wyzwanie nr 9

W ramach akcji #NiechŻyjePlaneta w dniach 15.03. - 28.03.2021r, w naszym internacie podjęliśmy się dwutygodniowego kolejnego wyzwania pod hasłem ,,Wybieramy żywność ekologiczną”.

Co to jest żywność ekologiczna ?

To żywność wysokiej jakości uzyskiwana z produktów roślinnych lub zwierzęcych, które wytwarzane są w systemie gospodarstwa ekologicznego, tzn. takiego, w którym unika się stosowania chemicznych środków ochrony roślin, nawozów sztucznych, regulatorów wzrostu, dodatków do pasz. To produkty bezpieczne, bogate w substancje odżywcze, zawierające więcej witamin, minerałów i innych cennych składników, niż produkty otrzymane w konwencjonalny sposób. Nie dostarczają żadnych toksycznych substancji chemicznych i są gwarantem dobrego, naturalnego smaku, pozbawionego takich dodatków, jak np. wzmacniacze smaku. Co warte podkreślenia, żywność ekologiczna jest produkowana bez użycia organizmów genetycznie zmodyfikowanych oraz nie jest poddawana promieniowaniu jonizującemu. To również produkty, których negatywne oddziaływanie na środowisko jest maksymalnie ograniczone lub całkowicie zlikwidowane.

Produkty ekologiczne znajdziemy w sklepach oznaczone znakiem Bio, ale także produkty wytwarzane i uprawiane przez nas w domu zaliczamy do produktów ekologicznych (owoce i warzywa z własnego ogrodu, przetwory czy produkty mączne ). Korzystając ze ekologicznej żywności dbamy nie tylko o nasze zdrowie, ale także chronimy naszą planetę.

 


Wspieramy Psią Przystań w Stalowej Woli

 Bezdomne psiaki oczekujące na swój prawdziwy, stały i kochający dom potrzebują wsparcia. Wychowawcy internatu kolejny już raz odwiedzili Psią Przystań ofiarując karmę, koce, środki czystości i zakrętki.


Etnoilustracje. Między światami. Magia obrzędów wiosennych. 

Muzeum Regionalne w Stalowej Woli w dniach 14.03-13.06.2021 roku zaprasza do obejrzenia wystawy Etnoilustracje. Między światami. Magia obrzędów wiosennych.

Etnoilustracje to zbiór bajkowych scen, które zachwycą międzypokoleniowe grono odbiorców. Projekt przybliża wątki związane z rodzimą tradycją. Prace łączą motywy graficzne, inspirowane wzornictwem ludowym, z humorystycznymi gadkami, animującymi przedstawione sceny. Te zabawne anegdoty przypominają opowieści charakterystyczne niemal dla każdej małej społeczności. Dzięki Etnoilustracjom widzowie mogą na nowo odkryć półfantastyczny świat zdarzeń, przedmiotów i postaci, które inspirują nas do spoglądania w przeszłość – po to byśmy mogli na nowo odkrywać teraźniejszość – wspólne miejsca, wartości i historie. Bajkowe sceny, choć nawiązują do dawnej obrzędowości i obyczajowości, wciąż są aktualne. Odwołują się do źródeł etnograficznych, obiektów i opowieści ludzi, którzy wciąż kultywują swoje tradycje lub są z nimi silnie związani.

Wystawa została stworzona we współpracy z działem etnograficznym Muzeum Regionalnego w Stalowej Woli. Tym razem bajkowe sceny autorstwa Moniki Michaluk i Michała Stachowiaka stały się zaledwie punktem wyjścia do zaprezentowania sylwetek prawdziwych bohaterów. Są nimi lokalni rzemieślnicy oraz twórcy ludowi. Zwiedzający będą mogli poznać sylwetki takich podkarpackich twórców, jak Jan Puk (rzeźbiarz, zabawkarz), Maria Kozłowa (twórczyni ludowa, poetka), Anna Rzeszut (hafciarka, działaczka kulturalna) czy Henryk Kurzyna (garncarz).

Etnoilustracje – między światami to wystawa dedykowana szczególnie dzieciom. Połączenie świata bajki i żywych obiektów to niezwykłe doświadczenie edukacyjne. Oprócz wytworów rękodzielniczych, ważnymi eksponatami będą tutaj również surowce naturalne (drewno, wiklina, gałęzie wierzby, glina czy zboże), które posłużyły twórcom do wykonania przedmiotów użytkowych. Dzięki zasobom Muzeum Regionalnego w Stalowej Woli widzowie będą mogli poznać różne aspekty związane z wiosenną, lokalną obrzędowością i obyczajowością.

 


Wystawa rękodzieła artystycznego "Nitką malowane" 

Do końca marca br. w Centrum Historii i Tradycji w Nisku można oglądać wystawę rękodzieła artystycznego pt. "Nitką malowane".

Na wystawie prezentowanych jest 90 prac ośmiu autorek: Małgorzaty Ożgi, Krystyny Czyż, Alfredy Przybyło, Anety Olko, Lucyny Lubienieckiej, Wandy Świderskiej, Haliny Sarnikowskiej i Alicji Sochackiej.

To już 24. edycja tego cieszącego się wciąż dużą popularnością artystycznego wydarzenia. Sama idea prezentacji prac rękodzieła artystycznego narodziła się kilkadziesiąt lat temu.

Działający kiedyś przy „Sokole” Klub Twórcy Amatora skupiał ludzi o różnych pasjach, m.in. osoby, które dziergały i haftowały. Na początku ich prace prezentowane były w plenerze. Z czasem wystawy te stały się cykliczne, ogarniały coraz większą liczbę artystów i przeniesione zostały do sal Niżańskiego Centrum Kultury „Sokół”. Przez długi czas swoje pracy pokazywały tam również kobiety z Aresztu Śledczego w Nisku.

Obecną edycję cechuje stonowana kolorystyka prezentowanych przedmiotów. Przeważa elegancka biel, jasne beże i szarości. Można zobaczyć misternie wydziergane serwetki, serwety, bieżniki, obrusy, firanki, przedmioty dekoracyjne i elementy garderoby.


STANISŁAW LEM - INFOGRAFIKA


"WSZYSTKO PŁYNIE"

Wystawa malarstwa Danuty Gaweł

 Od 26 lutego 2021 roku w Galerii TŁO w Miejskim Domu Kultury w Stalowej Woli oglądać można wystawę malarstwa Danuty Gaweł.

Jest absolwentką Filologii Polskiej Uniwersytetu Rzeszowskiego oraz Wydziału Malarstwa ASP w Krakowie pod kierunkiem profesora Andrzeja Bednarczyka.

Eksponuje obrazy na wystawach w naszym kraju. Lubi utrwalać w swoich pracach koloryt polskiego krajobrazu, w szczególności rzeki.

„Maluję z pasją – intuicyjnie, bez zapatrzenia we współczesne tendencje i modę. Tak jak każdy, jestem wtopiona w społeczność, gdzie są odpływy i przypływy. Na wszelkie zawirowania w świecie reaguję bez paniki. Uważam, że warto zapatrzeć się na przyrodę, która również cierpi, ale nie wymusza od człowieka niczego, co byłoby dla Niego zniewoleniem. Wszystko się zmienia obok nas i w nas. Mając świadomość tego, jest znacznie lżej, kiedy obserwuje się ruch w przyrodzie.”

Na wystawie znajduje się 50 prac, które powstawały na przestrzeni kilku ostatnich lat. Jak podkreśla autorka, w swojej twórczości posługuje się wrażeniami, czasem intuicją. Bardzo ważny jest dla niej kolor, przenikanie się kolorów. Lubi malować te same lub podobne tematy o różnych porach dnia, tak by zmieniało się światło, otaczająca przyroda.

- Człowiek maluje to, co widzi. Gdy coś mnie zachwyci, wywoła silne wrażenie, to ja potem muszę to oddać na tyle, na ile to czuję i widzę. Staram się fascynować kolorem. Bez fascynacji, bez zapatrzenia w to piękno, trudno jest malować- mówi Danuta Gaweł.

Wystawa „Wszystko płynie” pokazuje, że cały świat i nasze otoczenie wciąż się zmienia. I tak jak dwa razy nie można wejść do tej samej rzeki, nie da się też i przeżyć ponownie tego samego w ten sam sposób.

- San jest mi najbardziej bliski i tutaj te obrazy najczęściej pokazują moje najbliższe środowisko, moje spacery z psem, samotne wędrówki, przeciskania się po drzewach. Czasami upadam, by dotrzeć do jakiegoś ciekawego zakątka, wtedy robię zdjęcia. Posiłkuję się w malowaniu zdjęciami, bo nie zawsze mogę stanąć za sztalugą i jak to się mówi, cały czas malować. Staram się namalować obraz szybko, żeby nie stracić tego pierwszego wrażenia, które jest najlepsze- mówi autorka.

Jej świat jest bez wątpienia subiektywnym spojrzeniem na rzeczywistość. Warto zajrzeć więc do duszy artystki przez pryzmat jej prywatnej sztuki, sztuki, którą zechciała się z nami podzielić.

Pod adresem:

https://www.facebook.com/watch/?v=422302592194094

wysłuchać można, co autorka prac mówi o swojej twórczości.


Wystawa "Podróż do Japonii"

w Muzeum Regionalnym w Stalowej Woli

W dniach 21.02.-30.06.2021 roku w Muzeum Regionalnym w Stalowej Woli w Galerii Malarstwa Alfonsa Karpińskiego można obejrzeć wystawę czasową PODRÓŻ DO JAPONII. Z kolekcji Muzeum Manggha.

Na wystawie zobaczyć można porywające krajobrazy i architekturę, spotkać interesujących ludzi, poznać ich zwyczaje, codzienne życie i ulubione potrawy. Oglądający zbliżą się do tego fascynującego kraju poprzez rysunki, fotografie, rzeźby, drzeworyty, będące znakami zachwytu i refleksji.

Wystawa została przygotowana we współpracy z Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha w Krakowie. Jej narrację budują rysunki Andrzeja Wajdy i reportażowo-dokumentalne fotografie z lat trzydziestych XX w. Ze’eva Aleksandrowicza i Franza Stoedtnera, obiekty Aliski Lahusen inspirowane laką, tradycyjną techniką japońską, i drzeworytami Hiroshigego, a dopełniają współczesne wizerunki Japończyków w fotografiach Hiroha Kikaia.

„Nawet najdłuższa podróż zaczyna się od pierwszego kroku”. Wystawa Podróż do Japonii w Muzeum Regionalnym w Stalowej Woli jest niczym innym jak początkiem tej podróży.

Ze’ev Wilhelm Aleksandrowicz (1905–1992), fotograf amator, urodził się w znanej żydowskiej rodzinie przedsiębiorców z branży papierniczej (prowadzącej firmę „R. Aleksandrowicz i Synowie”). W 1934 roku odbył podróż dookoła świata, od 29 listopada do 23 grudnia przebywał w Japonii, gdzie wykonał ponad dwa tysiące zdjęć na czarno-białej kliszy małoobrazkowej aparatem marki Leica. Muzeum Manggha otrzymało sto czterdzieści z nich. Japońskie fotografie Aleksandrowicza to interesujący zapis zderzenia Zachodu ze Wschodem, spotkania odmiennych kultur i odmiennych ludzi. Krajobrazy, zabytki architektury, przypadkowo napotkani ludzie, biedni i bogaci, w teatrze, na stacji kolejowej i metra, w drodze i w świątyni, dzieci, studenci – to zapis nieistniejącego już dzisiaj świata, fotograficzne ukiyoe.

Franz Stoedtner (1870–1945), historyk sztuki i wydawca, uważany jest za jednego z prekursorów fotografii dokumentalnej. W 1895 roku założył Institut für wissenschaftliche Projection w Berlinie, jedną z pierwszych komercyjnych instytucji, która rozpowszechniała fotografie w celach naukowych. Obrazy sprzedawane w formie szklanych slajdów szczególnym uznaniem cieszyły się jako pomoce dydaktyczne na niemieckich uczelniach.

Stoedtner podjął się przedsięwzięcia na niezwykłą jak na ówczesne czasy skalę – w jego archiwum znalazło się ponad dwieście tysięcy zdjęć. Przedstawiały one rozmaite zakątki świata i podzielone były na zestawy o różnorodnej tematyce: bliskie i dalekie kraje, historia sztuki, technika. Jeden z takich zestawów przedstawiał Japonię.

Fotografie wykonano na dwóch z czterech głównych wysp japońskich – Kiusiu i Honsiu, najprawdopodobniej na przełomie 1936 i 1937 roku. Ukazują one kraj siedemdziesiąt lat po epokowym wydarzeniu, jakim była restauracja Meiji: upadek wojskowego reżimu rodu Tokugawa i odzyskanie władzy przez cesarza, otwarcie zamkniętych przez ponad dwieście pięćdziesiąt lat granic i zderzenie z kulturą Zachodu – zetknięcie tego, co tradycyjne, z tym, co nowoczesne.

Lata, które nadeszły po epoce Meiji, upłynęły pod znakiem modernizacji kraju przeprowadzonej na niespotykaną wcześniej skalę. Dla Japonii był to czas wielkich społecznych napięć: prób pogodzenia rodzimych zwyczajów z tymi napływającymi z Zachodu, konieczność zredefiniowania własnej tożsamości i zajęcia stanowiska wobec zmieniającego się, niespokojnego świata. Lata dwudzieste i trzydzieste to także wstęp do nadzwyczajnej militaryzacji Japonii. I choć niewiele na to wskazuje – obiektyw skupia się na świętach, zwyczajach, pięknych widokach – zdjęcia przedstawiają kraj w przeddzień wojny.

Jedną z najcenniejszych części kolekcji Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha jest unikatowy zbiór prac na papierze – szkiców i rysunków – Andrzeja Wajdy (1926–2016). Do najbardziej interesujących należą te z podróży do Japonii. Reżyser odwiedził ten kraj siedem razy – w 1970, 1980, 1987, 1989, 1992, 1993 i 1996 roku – w tym sześć razy z żoną, Krystyną Zachwatowicz-Wajdą. Podczas każdej podróży notował, szkicował, zapamiętując najistotniejsze elementy innej, obcej, kultury, nieznanego kraju. Kraju, który z czasem stał się „Ich Japonią”.

W czternastu notesach i szkicownikach odnajdziemy „obrazkową” opowieść nie tylko o Japonii, lecz także, a może przede wszystkim – o malarzu-reżyserze, o jego preferencjach artystycznych, inspiracjach i odkryciach. Jak wiadomo, szkicowanie dla Andrzeja Wajdy było formą komunikacji ze światem, funkcją pamięci. Na przedstawiamy japońskie szkice chronologicznie, zgodnie z rytmem odbytych przez reżysera podróży. Układ ten zdaje się znakomicie ilustrować kolejne etapy poznania, zachwytu i refleksji nad inną kulturą i sztuką.

Hiroh Kikai (1945–2020), jeden z najważniejszych japońskich artystów fotografików. Od ponad czterdziestu lat fotografował ludzi spotkanych w Asakusie w Tokio, zawsze w ten sam sposób: w dziennym świetle, na tle czerwonej ściany buddyjskiej świątyni Senjōji ustawiał osobę, prosząc, aby opowiedziała kim jest i czym się zajmuje – stanowiło to później podstawę opisu zdjęcia. Każdej osobie poświęca zawsze tyle samo czasu – 10 minut. Ulotność chwili zderzona zostaje z realną rzeczywistością.

Fotografuję ludzi, odkąd zajmuję się fotografią. Zazwyczaj zaczepiam nieznajomych gdzieś w centrum miasta, proszę o zgodę i robię im zdjęcie. Zasady są proste. Pomimo że wybieram nietuzinkowe postacie, staram się unikać patrzenia „z góry” bądź gloryfikowania ich. Właśnie dlatego moje portrety to nie tylko zwykłe twarze fotografowanych „obiektów”, to twarze pełne wyrazu, emanujące trudnym do określenia urokiem (Hiroh Kikai).

Utagawa Hiroshige (1797–1858), obok Utamara i Hokusaia, należy do największych artystów ukiyo-e, tych którzy decydująco wpłynęli na sztukę zachodnią XIX i XX wieku. Obok drzeworytu zajmował się malarstwem, interesowały go różne szkoły japońskie, a także sztuka zachodnia; szczególnie fascynowała go perspektywa nowożytna, która w zasadniczy sposób wzbogaciła jego dzieła.

Co prawda Hiroshige pochodził z rodziny samurajskiej, jednakże identyfikował się z mieszczańską kulturą Edo, stąd też z łatwością przedstawiał jej charakterystyczne elementy, ukazując wizerunki pięknych kobiet, portrety aktorskie, sceny teatralne. Niemniej zasłynął przede wszystkim jako twórca serii krajobrazowych takich jak: Pięćdziesiąt trzy stacje na gościńcu Tōkaidō, Osiem widoków prowincji Ōmi, Sto widoków słynnych miejsc w Edo. W mistrzowski sposób przedstawiał pejzaż w różnych porach roku i dnia, w zmiennych efektach pogody. Stosował nowatorskie chwyty kompozycyjne, niekonwencjonalne rozwiązania przestrzeni, oryginalny sposób kadrowania fragmentów rzeczywistości. Te naturalistyczne, a zarazem nastrojowe grafiki tworzą niezwykłą i przejmującą wizję Japonii. Znanych jest około dziesięciu tysięcy jego dzieł.

Laka japońska (urushi 漆) jest tworzona na bazie żywicy pozyskiwanej z drzewa Toxicodendron vernicifluum (sumak lakowy), rosnącego na południowo-wschodnich wybrzeżach Azji. Używana jest w produkcji wyrobów rzemiosła artystycznego, jak również zastaw stołowych, naczyń codziennego użytku i mebli. Charakterystyczne dla gotowego wyrobu są wytrzymałość oraz odporność na działanie wody, alkoholu, tłuszczów i wysokich temperatur. Poza tym że laka spełnia funkcje ochronne dla zrobionego z niej przedmiotu, można ją wykorzystać do dekorowania. W Muzeum Manggha znajduje się wiele przedmiotów japońskiego rzemiosła artystycznego wykonanego w tej technice oraz przykłady jej zastosowania w sztuce współczesnej, m.in. w twórczości polskiej artystki mieszkającej i pracującej we Francji, Aliski Lahusen.

Laka jest interesującą techniką i medium dla wielu współczesnych twórców. W tradycji japońskiej lustra kojarzone są z ciemnością, ponieważ zatrzymują i przechowują światło. Szukałam środka, którego mogłabym użyć do czegoś w rodzaju spisywania stanów świadomości, warstwa po warstwie. Nieodzowna była też dla mnie możliwość gry zarówno kolorem, jak i światłem i przejrzystością. Wydało mi się, iż tradycyjna laka pozwoli tak właśnie przekazać to poczucie istnienia, i tę drogę wybrałam (Aliska Lahusen).

Zachęcamy do obejrzenia tej wystawy!


 

Wystawa Elżbiety Brzezińskiej "Format kwadratu"

W Spółdzielczym Domu Kultury w Stalowej Woli obejrzeć można było wystawę Elżbiety Brzezińskiej "Format kwadratu".

Autorka prac łączy ekspresję komputerowej grafiki z wyrazistym malarskim gestem. Komputerowe grafiki utrzymane są w nurcie abstrakcji geometrycznej, w szaro-popielatej chromatyce, a ich spokój burzy agresywnie żółto-zielono-turkusowy element. Wyjęty wprost z graficznego wzornika kolorów, integruje całość cyklu i powoduje, że staje się on interesującą grą kolorów, światła i cienia.

Pani Małgorzata Frączek przeprowadziła rozmowę telefoniczną z autorką prac na temat jej twórczości. Elżbieta Brzezińska przeszła wszystkie etapy malarstwa i malowanie obrazów różnymi technikami. Do tworzenia prac techniką komputerowej grafiki zainspirowało ją malarstwo rozlewowe, wykorzystujące rozległą gamę kolorów, pozwalające uzyskać inspirującą grę kolorów, zatopić się w światłach i cieniach.

Inspiracje do swoich prac czerpie z otaczającej nas rzeczywistości. Tworzenie grafiki zaczyna od białej kartki, na którą nanosi paletę kolorów. Rozrywa je, łączy, gra kolorami. Pani Elżbieta przyznała, że jest bardzo wrażliwa na kolory. Miesięcznie wykonuje ok.350 prac. W ciągu 1,5 godziny tworzy 15 prac.

Prace artystki podziwiać można również za granicą na amerykańskim portalu artsy.net oraz w Barcelonie.

#NiechŻyjePlaneta – wyzwanie nr 8 

W ramach akcji #NiechŻyjePlaneta w dniach 01.03. - 14.03.2021r, w naszym internacie podjęliśmy się dwutygodniowego wyzwania pod hasłem ,, Kosmetyki naturalne – bezpieczeństwo dla zdrowia i środowiska”.

Żyjąc w świecie zdominowanym przez syntetyczne, sztuczne produkty, gdzie na każdym kroku mamy styczność z nieorganicznymi składnikami chemicznymi, coraz częściej potrzebujemy kontaktu z przyrodą i poszukujemy naturalnych form pielęgnacji i kosmetyków. Naturalne kosmetyki wyróżnia przede wszystkim ich skład, jak również proces produkcji. Składnikami aktywnymi są przede wszystkim wyciągi z roślin, które nie zawierają sztucznych substancji. Każdy producent kosmetyków naturalnych dba także o to, aby cały proces produkcji był jak najbardziej przyjazny dla środowiska naturalnego Rosnące zainteresowanie takimi kosmetykami sprawia, że na rynku z każdym rokiem pojawia się ich coraz więcej. Brak w składzie sztucznych dodatków sprawia, że są one bezpieczne nawet dla skóry wrażliwej i skłonnej do podrażnień. Kosmetyki organiczne mają skład dobrany tak, aby działać bardzo skutecznie, na przykład naturalne serum w porównaniu do kremu z tej samej serii ma znacznie więcej wyciągów aktywnych, przez co silniej odżywia i nawilża cerę. Wielu producentów dba bardzo także o odpowiednie opakowanie dla swoich produktów. Stosują takie, które mogą być powtórnie wykorzystywane, aby dzięki temu jak najmniej obciążać środowisko naturalne.

Obecnie dużym zainteresowaniem cieszą się również kosmetyki naturalne wykonane w domu . Własnoręcznie przygotowane kosmetyki są zdrowsze zarówno dla nas jak i naszej planety. Dzięki temu redukujemy ilość wytwarzanych opakowań, a także znamy dokładnie ich skład.

Poniżej przepisy na naturalne domowe kosmetyki wykonywane przez wychowanków i wychowawców naszego internatu:

Peeling z kawy i cynamonu

Skład:

4 łyżeczki zmielonej kawy

4 łyżeczki dziecięcej oliwki lub oliwy

1 łyżeczka cynamonu

4 łyżeczki żelu do kąpieli

Maseczka na włosy z żelatyny (domowe laminowanie włosów)

Skład:

2 łyżki żelatyny

4 łyżki gorącej wody

2 łyżki odżywki lub maski do włosów (najlepiej emolientowej)

Przepis na ziołową białą glinkę do mycia twarzy

Składniki:

2 łyżki białej glinki,

2 łyżki płatków owsianych,

 ½ łyżeczki suszonego dziurawca,

 ½ łyżeczki suszonego rumianku,

 ½ łyżeczki suszonej melisy,

4 łyżki wody destylowanej, wody różanej lub mleka.

Krem pod oczy na obrzęki i cienie pod oczami

10 - 15 kropli wit.E (kupisz ją w aptece) wymieszać z łyżką nierafinowanego oleju kokosowego (rozpuszczonego w kąpieli wodnej) i 1 łyżeczką jogurtu naturalnego. Otrzymany mus przełożyć do małego, czystego pojemnika po kremie. Przechowywać w lodówce przez 7 dni. Regularnie stosowany opóźnia oznaki starzenia się.

 Koronawirus na celowniku – zapytaj naukowca

Spotkanie online z lekarzami naukowcami o szczepieniach

Centrum Nauki Kopernik – w ramach „Wieczorów dla dorosłych” – rozpoczęło cykl comiesięcznych spotkań z naukowcami lekarzami, którzy na co dzień zajmują się zwalczaniem koronawirusa i doskonale rozumieją wątpliwości oraz obawy związane ze szczepieniami.

Rok 2021 rozpoczął się pod znakiem szczepień przeciwko COVID-19. Walka z epidemią wkroczyła w nową fazę – miejmy nadzieję, że rozstrzygającą. Upłynie wiele miesięcy, zanim społeczeństwo uzyska tzw. odporność populacyjną, to jednak w dużej mierze zależy to od naszego nastawienia. Mimo że około 60 proc. Polaków wyraża chęć zaszczepienia się, to wciąż ponad 20 proc. jest przeciwne szczepieniom. Za tym stanowiskiem kryje się przede wszystkim lęk przed wystąpieniem efektów ubocznych stosowanych szczepionek, a także brak przekonania o ich skuteczności.

  • Czy mRNA zawarte w szczepionce może się wbudować w nasze DNA?
  • Dlaczego trzeba się szczepić dwukrotnie?
  • Jak długotrwała będzie ochrona uzyskana po szczepieniu?
  • Co to znaczy, że szczepionka jest skuteczna na poziomie 94,5%?
  • Czy dostępne aktualnie szczepionki są skuteczne przeciwko mutacji brytyjskiej?

Są to pytania zasadne i warto się do nich odnieść z należytą powagą. Dlatego rozpoczynamy cykl comiesięcznych spotkań z naukowcami i lekarzami, którzy na co dzień zajmują się zwalczaniem koronawirusa i doskonale rozumieją wątpliwości i obawy związane ze szczepieniami. Wspólnie postaramy się je rozwiać.

Oglądaj transmisję na YouTube.com

Pierwszym gościem był wirusolog i biolog molekularny prof. dr hab. Krzysztof Pyrć, specjalista w dziedzinie biologii zakażeń wirusowych, nowych metod diagnostycznych oraz nowych leków przeciwwirusowych. Lider grupy badawczej ViroGenetics w Małopolskim Centrum Biotechnologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Kierownik laboratorium BSL3+ (o poziomie bezpieczeństwa biologicznego 3+), gdzie prowadzi prace badawcze nad wirusem SARS-CoV-2.

Za nami pierwsze tygodnie szczepień. Do stosowanych od początku roku szczepionek typu mRNA firm BioNTech/Pfizer i Moderny dołączyła niedawno szczepionka wektorowa firmy AstraZeneca. Nie wymaga ona przechowywania w skrajnie niskich temperaturach, co z logistycznego punktu widzenia jest bardzo korzystne. Możliwość przechowywania w zwykłej lodówce (2–8°C) to zresztą wspólna cecha wszystkich szczepionek wektorowych, niewykluczone więc, że to one staną się głównym orężem w walce z koronawirusem. Warto więc odnieść się do krytycznych opinii na temat szczepionki AstraZeneca, dotyczących jej skuteczności, możliwości stosowania u osób powyżej 55. roku życia czy działań niepożądanych. Tym bardziej, że w niedługim czasie mogą wejść do użycia także inne szczepionki typu wektorowego: rosyjski Sputnik V, stosowany już m.in. w Rosji, Indiach i Korei Południowej, chińska szczepionka firmy CanSino czy preparat firmy Johnson & Johnson, który przechodzi ostatnie testy kliniczne. Ogromną zaletą tego ostatniego jest to, że został opracowany w formie jednodawkowej, co znacznie przyspieszy i uprości proces zaszczepiania. A o to przecież chodzi.

Zapraszamy na spotkanie z dr hab. Piotrem Rzymskim, specjalistą w dziedzinie mikrobiologii oraz biologii medycznej i środowiskowej, który przybliży mechanizm działania szczepionek wektorowych, a także omówi ich skuteczność i związane z ich stosowaniem możliwe skutki uboczne.

Piotr Rzymski – doktor habilitowany nauk medycznych, adiunkt w Zakładzie Medycyny Środowiskowej Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, współautor ponad 140 publikacji naukowych, wykładowca i popularyzator nauki. Stypendysta Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej i Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, ekspert unijnej Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych, ekspert zewnętrzny Światowej Organizacji Zdrowia oraz ambasador międzynarodowej sieci naukowej Universal Scientific Education and Research Network (USERN) w Polsce. 

Poplenerowa wystawa "Portret Krosna X"

W dniach od 23 lutego do 11marca 2021 roku w Spółdzielczym Domu Kultury w Stalowej Woli można było obejrzeć  wernisaż poplenerowej wystawy "Portret Krosna X"zorganizowany przez

Biuro Wystaw Artystycznych w Krośnie i Spółdzielczy Dom Kultury w Stalowej Woli.

Artyści przybywają do Krosna z różnych krajów – z bliska i z daleka…
Przyjechali Ukraińcy, Czesi, Słowacy, Serbowie , Duńczycy oraz polscy artyści.

Artyści spotykają się, by tworzyć dzieła malarskie o głębokiej wartości wynikającej ze wspólnego przeżycia kilkunastu dni  pełnych obserwacji, doświadczania i przeczuwania spraw dziejących się w tym mieście. Stają się one faktem w czasie tego wyjątkowego wydarzenia kulturalnego, jakim jest Sympozjum Artystyczne "Portret Krosna". Plener miejski jest scenerią tworzenia dzieł na wzór stwarzania świata z niczego. Ale czy można ten świat – operując wiedzą i umiejętnościami – stworzyć jako ogromny poemat kolorów?
Krosno jako miasto od lat dba o promocję swoich walorów turystycznych i historycznych.
Obraz miasta, jaki zobaczymy na płótnach zaproszonych artystów, jest dużą niespodzianką.

Zapraszamy na wirtualny spacer po wystawie.

https://www.youtube.com/watch?v=UzFlXlxQ5TU

 #NiechŻyjePlaneta – wyzwanie nr 7

W ramach akcji #NiechŻyjePlaneta w dniach 15.02. - 28.02.2021r, w naszym internacie podjęliśmy się dwutygodniowego kolejnego wyzwania pod hasłem ,,Dom wolny od chemii”.

,,Eko produkty”

Detergenty, czyli syntetyczne substancje czyszczące, których używamy na co dzień w domu, nie są dobrym rozwiązaniem, gdy zależy nam na bezpieczeństwie, zdrowiu i ekologicznym środowisku. Nie są one też często tanie, bo ładnie opakowane i często reklamowane w TV środki czystości potrafią kosztować całkiem sporo. Jako alternatywę możemy wybrać eko – produkty , czyli środki czystości opatrzone znakiem ,,Eko” na etykiecie, są to produkty ekologiczne. Ekologiczne detergenty są alternatywą dla domowych środków czystości, których zwyczajnie czasami nie mamy czasu zrobić. Ekologiczne produkty oczywiście są zdrowszą i bezpieczniejszą alternatywą dla chemicznych detergentów. Ekologiczność środków czystości potwierdzają certyfikaty takie jak ECOGARANTIE, EcoControl, Soil Association, ICEA, Ecocert. Na ich opakowaniach często widoczne są też loga potwierdzające, że produkt nie był testowany na zwierzętach, jest wegański i nie powoduje alergii.

,, Domowe środki czystości”

Coraz więcej osób ulega też modzie na naturalne, domowe detergenty. To bardzo dobry trend - takie środki są nie tylko ekologiczne, ale też bezpieczniejsze dla naszego zdrowia i... tańsze od sklepowych produktów. Wbrew pozorom bardzo łatwo samodzielnie wykonać proszek do prania, płyn do mycia podłogi czy mleczko do czyszczenia łazienki. Większość naturalnych środków czyszczących składa się z kilku podstawowych produktów, o naturalnym działaniu czyszczącym, bakteriobójczym, rozpuszczającym tłuszcz i rdzę. Zaczynając domową produkcję detergentów warto zaopatrzyć się w:

 - sodę oczyszczoną lub kalcynowaną

 - ocet spirytusowy

 - olejek z drzewa herbacianego

 -  wodę utlenioną

 - spirytus salicylowy

 -  mydło marsylskie

 - sok z cytryny

EKOLOGICZNE SPRZĄTANIE DOMU

Środek do czyszczenia łazienki

  • 100 g sody oczyszczonej (2 części)
  • 50 ml płynnego szarego mydła lub kostkę (zetrzyj ją na tarce i rozpuść we wrzątku w proporcjach 1:1)
  • 10 kropli ulubionego olejku, np. miętowego

Wszystkie składniki wymieszaj ze sobą i już. Przechowuj do roku w zamkniętym pojemniku, z dala od słońca.

Przepis na proszek do zmywarki

  • szklanka sody kalcynowanej
  • szklanka sody oczyszczonej
  • szklanka soli kuchennej
  • 3 łyżki startego szarego mydła
  • 15 kropli olejku cytrynowego

Wymieszaj wszystkie składniki w dużej misce. Kopiastej łyżki domowego detergentu używaj do jednego mycia w zmywarce. Proszek wystarczy rozsypać na dnie urządzenia przed uruchomieniem cyklu. Przechowuj w szczelnie zakręcanym słoju, w ciemnym miejscu, bo zawiera olejki eteryczne wrażliwe na działanie słońca.

 Ekologiczne czyszczenie domu: eko odkamieniacz

Jednym z najskuteczniejszych sposobów walki z kamieniem jest użycie octu. Wystarczy do toalety lub czajnika wlać kwas i zostawić na kilkanaście minut.

 Przepis na domowy płyn do szyb

Umyjesz je błyskawicznie – wystarczy mieć dobrą szmatkę i gumową ściągaczkę oraz ten przepis:

  • 50 ml wody utlenionej 3%
  • 2 krople olejku cytrynowego
  • 450 ml zimnej wody

Wszystkie składniki wymieszaj w butelce z atomizerem. Przed użyciem wstrząśnij. Pamiętaj, że olejek eteryczny jest niezbędny, bo zawiera niewielką ilość tłuszczu, która przeciwdziała powstawaniu smug.

 Domowy wybielacz do firan

Ten przepis przywróci blask nawet bardzo zszarzałej bieli.

  • ½ kubka sody kalcynowanej
  • ½ kubka wody utlenionej
  • 5 l gorącej wody

Wszystko wymieszaj, włóż brudne tkaniny do miednicy, zalej płynem i zostaw na noc. Rano wypierz. Jeśli szarość nie zniknie, powtórz.

 Pasta do mebli

Wystarczy olej lniany albo winogronowy plus odrobina octu. Jeśli chcesz nabłyszczyć meble politurowane lub woskowane, sprawdź na niewielkim i niewidocznym skrawku, jak zachowa się drewno.

  • 5 łyżek oleju lnianego albo z pestek winogron
  • 3 łyżki octu lub soku cytrynowego
  • 10 kropli olejku lawendowego

Wlej składniki do słoika, zakręć i potrząsaj naczyniem, aż się połączą. Pamiętaj, aby wszystkie miały tę samą temperaturę. Zamiast potrząsać, możesz użyć ręcznego miksera z trzepaczką – miksuj, aż płyn będzie miał konsystencję majonezu.

Przepis na proszek do prania

Wszystkie składniki kupisz w internecie, ale zanim je wymieszasz, włóż gumowe rękawice, by nie podrażnić skóry.

  • szklankę sody kalcynowanej (zmiękcza wodę)
  • szklankę nadwęglanu sodu (rozjaśnia, wywabia plamy)
  • szklankę boraksu (usuwa zapachy, dezynfekuje)

Na jedno pranie wystarczy ¼ szklanki mieszanki. Do płukania dodaj ocet i olejek, na przykład lawendowy, który skutecznie odstrasza mole.

 Domowe kostki czyszczące toaletę

Możesz je przechowywać rok w zamkniętym pojemniku i dodać do przepisu 3 krople barwnika spożywczego, dzięki któremu woda nabierze delikatnego koloru.

  • ½ szklanki startego szarego mydła
  • ¼ szklanki nadwęglanu sodu
  • ½ szklanki soli kuchennej
  • ¼ szklanki sody kalcynowanej (zmiękcza wodę, zapobiega powstawaniu kamienia i czyści)
  • łyżeczkę eterycznego olejku lawendowego, miętowego lub z drzewa herbacianego

            (działa bakteriobójczo i wirusobójczo)

W czajniku zagotuj wodę, następnie zalej wrzątkiem starte na tarce mydło, tak by woda wypełniła szklankę do połowy, dobrze rozmieszaj, najlepiej widelcem, żeby mydło się rozpuściło. Dodaj wszystkie pozostałe składniki, wymieszaj i przełóż do foremki. Możesz też sama zrobić grubsze wałeczki w rękawicach, gdyż masa jest dość plastyczna.

Tabletki do czyszczenia toalety

1 szklanka sody oczyszczonej , ¼ szklanki kwasku cytrynowego, 1 łyżka płynu do naczyń

Do miski wsypać sodę oczyszczoną i kwasek cytrynowy. Wymieszać z płynem do naczyń. Powstałą masę przełożyć do pojemników na kostki lodu. Docisnąć foremkę I pozostawić na noc, aby kostki wyschły.Rano przełożyć do szczelnie zamykanego pojemnika I tak przechowywać.

Czym szorować podłogi?

Aby wymyć drewnianą podłogę, wystarczy wiadro wrzątku i 4 łyżki startego szarego mydła. Jeśli chcesz wymyć panele lub płytki, do wiadra z wrzątkiem dodaj szklankę octu.
Do tego olejki eteryczne: lawendowy relaksuje, sosnowy udrażnia zatkany nos, olejek z drzewa herbacianego odkaża, pomarańczowy pomaga usunąć z powierzchni tłuszcz.

Jak wyczyścić piekarnik lub zmywarkę.

Produkty:1 szklanka sody oczyszczonej, 2 łyżeczki soli, gorąca woda.

Mieszamy sól z sodą, wlewając do szklanki odrobinę wody. Rób tak do czasu, aż uznasz, że środek ma konsystencję pasty.

Usuń brzydki zapach z lodówki

Produkty: 2-3 łyżeczki sody oczyszczonej.

Dokładnie odmierzamy i wsypujemy do otwartego opakowania/naczynia i pozostawiamy na noc. Opcjonalnie można dodać olejek eteryczny (nie za silny).

Usuń kamień z czajnika

Produkt: woda, 2-3 łyżeczki kwasku cytrynowego lub kilka łyżek octu.

Dokładne odmierzamy nasz składnik (w zależności od tego, który wybraliśmy), wsypujemy do czajnika, zalewamy wodą i włączamy. Później, dla wzmocnienia efektu, można powtórzyć zabieg.

Stwórz własny płyn do mycia naczyń

Produkty: sok z trzech dorodnych cytryn, 1,5 szklanki wody, 1 szklankę soli drobnoziarnistej oraz 1 szklankę białego octu.

Wymieszaj dokładnie składniki, wrzuć je na ogień i gotuj przez około 10 minut – w tym czasie nie przestawiaj mieszać. Po tym czasie możesz sprawdzić czy płyn się zagęścił. Jeżeli zrobimy to za szybko lub za wolno, to konsystencja naszego „preparatu” nie będzie nadawać się do sprzątania. Dobrze jest pozostawić pastę na noc, a następnie zmyć ją z piekarnika.

Płyn do lustra

Produkty:1 łyżeczka octu, 500 ml ciepłej wody.

Produkty najlepiej rozmieszać w starej butelce ze spryskiwaczem. Następnie spryskać lustro i wytrzeć je do sucha.

Czyścimy wnętrze pralki

Produkty:1/3 szklanki kwasku cytrynowego / ¾ szklanki z octem / ¾ szklanki z sodą oczyszczoną.

Wybieramy dowolny z wymienionych składników. Wlewamy lub wsypujemy go do odpowiedniej przegrody i włączamy pralkę na pełny cykl prania – oczywiście bez prania w środku. W każdym przypadku warto ustalić wysoką temperaturę prania – np. 90 stopni Celsjusza.

Gdy zabraknie mydła

Produkty: płatki owsiane, woda.

Zabrakło mydła? Nie szkodzi o ile w szafie masz płatki owsiane. Zalewamy je wodą aż do uzyskania gęstej papki. Nakładamy na dłonie, myjemy i spłukujemy.

Wyczyścić krew

Produkty: woda, woda utleniona.

Nalewamy do miski zimną wodę, wrzucamy tkaninę, a miejsce w którym znajduje się krew polewamy wodą utlenioną. Następnie do prania ręcznego.

Gdy zabraknie pasty do butów

Produkty: skórka od pomarańczy.

Wierzch butów wystarczy przetrzeć skórką od pomarańczy (wewnętrzną stroną) do czasu aż nabiorą ładnego połysku.

Usuwamy wilgoć i brzydki zapach z butów

Produkty: kilka łyżek ryżu i plasterków z cytryny.

Chcąc usunąć wilgoć z obuwia wsypujemy do niego ryż i pozostawiamy na noc. Z kolei w przypadku brzydkiego zapachu wystarczy pokroić cytrynę na plasterki i umieścić równomiernie w bucie – pozostawić 24-48 godzin.

Przypalenia po żelazku

Produkty: sok z cytryny.

Miejsce przypalenia przecieramy szmatką lub gąbką nasączoną sokiem z cytryny.

Brud z rdzy? I na to jest sposób

Produkty: sól i sok z cytryny / kwaśne mleko.

Zabrudzone miejsce namocz w jednym z wymienionych produktów, a następnie przetrzyj solą

Tłuste plamy na sztucznych tkaninach

Wetrzeć w tkaninę sodę oczyszczoną, pozostawić na 15 minut, a następnie usunć proszek i zaprać.

Lśniące i błyszczące okna

Wystarczy umyć okna mokrą gąbką ze szczyptą sody, a potem dokładnie zmyć wodą i wytrzeć do sucha miękką ściereczką.

Łagodny wybielacz do tkanin

2-3 łyżki sody oczyszczonej połączyć z sokiem z cytryny i dodać do prania.

Usuwanie zaschniętych lub przypalonych resztek potrawy

Gotować w naczyniu roztwór sody (1 łyżka sody na 1 litr wody).

 Uwaga! Ciekawa wystawa w Muzeum Regionalnym w Stalowej Woli

Na wystawie „Megality w Polsce. Idea megalityczna w obrządku pogrzebowym kultury pucharów lejkowatych” zaprezentowany został fenomen, jakim jest megalityczny obrządek pogrzebowy. Związane z nim obiekty zachowane do dziś na ziemiach polskich i w innych miejscach naszego globu zachwycają swoją wielkością, pięknem oraz tajemniczością. Budowle megalityczne są dziś najbardziej spektakularnymi, znanymi pozostałościami kultur istniejących przed tysiącami lat. Miejsca takie jak Stonehenge wWielkiej Brytanii czy Newgrange w Irlandii pobudzają ciekawość i działają na wyobraźnię.

Megality, czyli wielkie kamienie, należą do najbardziej znanych starożytnych zabytków na terenie Europy, a podobne konstrukcje znajdują się także na innych kontynentach. Są one świadectwem wierzeń religijnych i związanych z nimi zachowań społecznych. W epoce neolitu przeniknęły  one różne kultury archeologiczne w Europie Zachodniej, Północnej i Środkowej, pozostawiając po sobie materialne ślady w postaci gigantycznych konstrukcji kamiennych i kamienno-ziemnych.

Na ekspozycji stalowowolskiej główna uwaga skupiona została na budowniczych polskich megalitów, czyli ludności kultury pucharów lejkowatych (nazwa pochodzi od formy naczynia z lejkowato rozchyloną szyjką), której rozwój przypada na epokę neolitu, czyli czas rolników i hodowców (od końca IV przez całe III tysiąclecie p.n.Ch.).

Wystawa ma charakter ilustracyjny. Wśród prezentowanych obiektów znajduje się ceramika (szczególną kategorię zabytków stanowić będą naczynia stanowiące wyposażenie grobowe), krzemienne, kamienne i kościane narzędzia pracy oraz przedmioty codziennego użytku, ale też kopie zabytków krzemiennych i repliki naczyń. Wyjątkowe prezentowane tu znalezisko to dwa unikatowe pierścienie bursztynowe z grobowca megalitycznego w Łupawie (woj. pomorskie). Plansze informacyjne, filmy i animacje komputerowe są cennym uzupełnieniem do eksponowanych zabytków.

W Polsce najbardziej rozpoznawalne megality to tzw. grobowce kujawskie, które budowano około 3,5 tysiąca lat p.n.Ch. – tysiąc lat wcześniej niż w Egipcie. Konstrukcje megalityczne zostały odkryte również w innych rejonach naszego kraju: m.in. na Pomorzu, w Świętokrzyskiem, Małopolsce oraz w Wielkopolsce, na Śląsku i na Mazowszu czy Podkarpaciu.

Zabytki na wystawę pochodzą ze zbiorów Muzeum Okręgowego w Sandomierzu, Wydziału Archeologii Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, Instytutu Archeologii Uniwersytetu Rzeszowskiego oraz Muzeum Regionalnego w Stalowej Woli.

Wystawę można obejrzeć do 21 marca 2021 roku. Polecamy!

 Na wystawie „Stacja Rozwadów między Lwowem a Krakowem”

W dniu 24.02.2021 panie Małgorzata Frączek oraz Beata Bednarz obejrzały stałą wystawę w Muzeum Regionalnym w Stalowej Woli pt. „Stacja Rozwadów między Lwowem a Krakowem”.

Poczujemy tam  unikalny klimat przedwojennego galicyjskiego miasteczka. W  nowoczesnej oprawie przybliży nam wielokulturowe życie mieszkańców Rozwadowa ale także kulturę zamieszkujących te tereny Lasowiaków oraz dzieje regionu dolnego Sanu.

Ekspozycja podzielona na moduły-przystanki przeprowadzi nas  przez historię od założenia miasteczka w 1690 r. do wybuchu II wojny światowej. Zwiedzanie zaczniemy od książęcej rodziny Lubomirskich, która przez ponad 200 lat władała charzewicko-rozwadowskimi dobrami. Kolejne przystanki prowadzą nas przez dialog kultur w Rozwadowie, charakterystykę mieszczaństwa rozwadowskiego, życie kulturalne, religijne i patriotyczne. Zobaczymy, jak powstanie pod koniec XIX w. węzła kolejowego znacząco rozwinęło miasto gospodarczo i kulturowo.

W czasie I wojny światowej w wyniku walk frontowych Rozwadów i cały region nadsański uległy spustoszeniu. Ten czas zobrazują archiwalne zdjęcia i artefakty wojenne, ale nie zabraknie także i wojennego malarstwa, urodzonego w Rozwadowie, Alfonsa Karpińskiego. Ponowny rozkwit, także kulturalnego życia miasta, nastąpił po odzyskaniu niepodległości. Wejdziemy zatem w klimat międzywojennego miasteczka, zobaczymy jak organizowano życie codzienne, jak kwitło życie kulturalne, jak rozwijano się duchowo i religijnie. Odkryjemy zapomniane skarby z rozwadowskich świątyń.

Wyjątkowym przystankiem na trasie jest niezwykła kultura ludowa Lasowiaków, którzy zamieszkiwali nadsańskie wioski. Osobny przystanek stanowią także pradzieje regionu, które dokumentują ślady osadnictwa sprzed kilku tysięcy lat. Ogromne cmentarzysko tarnobrzeskiej kultury łużyckiej odkryte we wsi Pysznica, to jedno z największych odkryć archeologii XX w. na Dolnym Nadsaniu.

Rozwadów leży dokładnie w połowie drogi między Lwowem a Krakowem. Miasteczko założone było w głębi kraju, ale w pewnym okresie było nadgraniczne, wielokulturowe, kupieckie, rzemieślnicze i książęce. Małe, niegdyś ważne jako węzeł kolejowy. Choć wciąż istnieje, nie ma go na mapie. Dajmy się wciągnąć w wyjątkowy klimat miasteczka, odkryjmy nasz region na nowo.

 

Z darami w Psiej Przystani

Dnia 12 lutego 2021 roku panie Małgorzata Frączek i Beata Bednarz po raz kolejny odwiedziły  schronisko Psia Przystań w Stalowej Woli i dostarczyły koce, pościel, środki czystości, karmę, zakrętki.

17.02 - ŚWIATOWY DZIEŃ KOTA

17 lutego obchodzimy Światowy Dzień Kota. Nasi czworonożni towarzysze wyjątkowo w tym dniu znajdują się w centrum uwagi, podczas gdy na co dzień stronią od zamieszania i wolą chodzić własnymi ścieżkami. Na całym świecie Dzień Kota obchodzony jest w różnych terminach, w Polsce celebrujemy go od 2006 roku i jest to dobra okazja, aby docenić własnego pupila. 

Koty spotykamy w życiu codziennym, nauce, polityce, literaturze, muzyce czy kulturze. Znani i cenieni przywiązywali szczególną wagę do tych pupili. Dla przykładu wśród wiekopomnych odkryć i wynalazków Isaaca Newtona poczesne miejsce zajmuje klapka w drzwiach do wychodzenia dla kotów, którą naukowiec stworzył dla swojej Kotki Spithead.
Z kolei Winston Churchill wprowadził koty do wielkiej polityki, a jego ulubieniec Nelson asystował mu podczas posiedzeń gabinetu, kiedy to premier rozmawiał z nim, przecierał oczy chusteczką, karmił baraniną i żałował, że z powodu trudnej sytuacji wojennej nie może mu zaproponować śmietanki. Natomiast Ernest Hemingway tak lubował sobie te stworzenia, że wraz z żoną wznieśli dla bezdomnych kotów osobny budynek – wieżę. Pisarz darował kotom nawet obsikanie drogocennego pierwszego wydania dzieł Szekspira, poił je też tym, co sam najbardziej lubił pijać - whisky. Freddie Mercury w jednym ze swoich utworów pisał - "Och, tak bardzo mnie uszczęśliwiasz. Kiedy mnie całujesz, odchodzę od zmysłów". Bohaterką tej piosenki była kotka Delilah - jedna z dziesięciu mruczków pętających się po luksusowym londyńskim apartamencie piosenkarza.

Już od czasów Faraona koty spełniają ogromną rolę w środowisku i nie sposób przejść obojętnie obok ich mięciutkiego futerka i mruczenia. Z racji tego święta i faktu, iż koty są niezwykle fotogeniczne, chcieliśmy Wam przedstawić kocich przyjaciół naszego Internatu. Są to czworonogi należące do wychowanków, wychowawców, personelu szkolnego i ich rodzin.

Busia - Marian Havrylyk

Dżesika - Baranovska Anastasiia

Emka i Kiki - Julia Szczepaniak

Gosza - Nazarii Kotsiubailo

Kiciuś  i Kiki - p. Grzybowskiej

Koks - Nahorna Veronika

Kris - Maksym Tsvili

Majot - Kharchenko Artem

Prezes - Piotr Sekulski

Rubin - Kornelia Kupiec

Ruda - Krystyna Potaczała

Rudy Pies - Bogumił Partyka

Zorro, Łatka i Księżniczka - Aleksandra Kubik

Epifanij - Tytarenko Dmytro

No name - Vovk Oleksii

 #NiechŻyjePlaneta – wyzwanie nr 6

W ramach akcji #NiechŻyjePlaneta w następnym tygodniu 08.02. - 14.02.2021r, w naszym internacie podjęliśmy się kolejnego wyzwania pod hasłem ,,Bądź eko – postaw na butelkę wielokrotnego użytku”.

Milion – tyle plastikowych butelek zużywa się na świecie… co minutę. Jak ograniczyć swój wkład w tę produkcję? Postawić na butelki wielorazowe – bezpieczne dla nas i przyjazne dla środowiska. Codziennie na świecie setki tysięcy butelek PET opuszczają linię produkcyjną. Następnie nalewa się do nich wodę. Butelki wędrują do sklepu i po jednym użyciu trafiają na śmietnik. Mała część z nich zostanie poddana recyklingowi i trafi do ponownej produkcji. Reszta poleży kilkaset lat na wysypisku.

Chcąc uniknąć tego, możemy zacząć działać i chronić zarówno nasze środowisko jak i zdrowie, i postawić na wielokrotny użytek. Nie chodzi jednak o wielorazowe używanie butelek PET, ponieważ tego typu opakowania po pewnym czasie zaczynają wydzielać substancje szkodliwe dla zdrowia. Na rynku są na szczęście dostępne specjalne butelki wielorazowe i dzbanki filtrujące, dzięki którym nie będziemy się dokładać do produkcji kolejnych dziesiątek opakowań. Obecnie jest dostępnych dużo butelek, które można stosować wielokrotnie i stają się coraz bardziej popularne. Jaki materiał butelki wybrać? Każdy może wybrać taki model, jaki mu odpowiada. Można tu wyróżnić butelki wielokrotnego użytku wykonane z metalu: ze stali nierdzewnej lub aluminium, butelki wykonane z tworzyw sztucznych, składane butelki do wody wielokrotnego użytku lub Eko butelki z filtrem. Im więcej osób będzie korzystało z butelek wielokrotnego użytku, tym lepiej zatroszczymy się o nasze zdrowie i planetę!

#NiechŻyjePlaneta – wyzwanie nr 5

W ramach akcji #NiechŻyjePlaneta w kolejnym tygodniu 01.02. - 07.02.2021r, w naszym internacie podjęliśmy się następnego wyzwania pod hasłem ,,Kupuj co polskie, a przy okazji dbaj o ziemię - stawiamy na produkty lokalne ”.

Dlaczego warto kupować lokalnie?

Kupując ziemniaki na przykład z Wielkopolski, pomidory z Mazowsza czy kaszubskie truskawki  wspieramy rodzimych rolników i krajową gospodarkę, jednocześnie zapewniając sobie zdrowe i wartościowe produkty - polska żywność od lat ceniona jest w Europie za wysoką jakość i umiarkowaną cenę. Przyczyniamy się także do ograniczenia ruchu wielkich ciężarówek, samolotów i statków, a tym samym minimalizacji ich szkodliwego wpływu na środowisko naturalne. Masowy transport powoduje większy ruch na drogach, duże zużycie paliwa i masową produkcję dwutlenku węgla, smogu oraz innych zanieczyszczeń do atmosfery. Wiąże się to także z koniecznością zatrudnienia łańcucha pośredników, koniecznością magazynowania i przepakowywania towaru, a tym samym produkcją dużej ilości odpadów. Dokonując codziennych zakupów, często wybieramy produkty z dalekich krajów, nie zauważając, że bez problemu dostępne są, w odpowiednim dla nich sezonie, ich lokalnie wytwarzane odpowiedniki. Im bliżej znajduje się zakład produkcyjny, tym lepiej: krótszy transport to niższa emisja CO2 do atmosfery oraz krótsze przechowywanie w chłodniach, a więc też niższe zużycie energii. Ponadto tradycyjny wyrób żywności zmniejsza zużycie wody, produkuje mniej odpadów, czyli pomaga w ochronie naszego środowiska naturalnego. Producenci lokalni to także niewielkie uprawy, które, ze względu na swój obszar, nie przyczyniają się do zmniejszania drzewostanu. Dlatego kupując lokalne produkty również troszczymy się o naszą planetę.

Fotografia przyrodnicza – Zimowe pejzaże

Zima. — Na niebie szara rozpostarta szata...
Cicho — spokojnie śnieżek w powietrzu ulata
I wszystko białym swoim całunem odziewa;
Stroją się zeschłe trawy, obumarłe drzewa...
Na tle ciemnem się biało maluje świat wszystek,
Najmniejsze trawy ździebło, najdrobniejszy listek —
Mistrz nad mistrze naturę zamarłą w jesieni —
We mgnieniu oka w nowy, żywy świat zamieni,
Żywy, bo całun to jest, co tuli w swem łonie,
Wszystko, co z wiosną jasną zielenią zapłonie!

                                      Józef Ignacy Kraszewski

Zasępił się bór stary
I w głuchym smutku drzemie...
Bezlistne drzew konary
Przygniotło śniegu brzemię.
Gęstwina się zasuła
Puchowym hen całunem.

                                     Józef Antoni Birkenmajer

Światowy Dzień Chorego

Święto chrześcijańskie, obchodzone 11 lutego, ustanowione przez papieża Jana Pawła II w dniu 13 maja 1992 roku – w 75 rocznicę objawień fatimskich. Celem obchodów jest objęcie modlitwą wszystkich cierpiących, zarówno duchowo, jak i fizycznie, i zwrócenie uwagi świata na ich potrzeby. Główne uroczystości kościelne mają miejsce w jednym z sanktuariów maryjnych na świecie. Niektórzy twierdzą, że ustanowienie Dnia Chorych miało związek z chorobą Parkinsona, która zdiagnozowana została u papieża w 1991 roku. Ponadto już 7 lat wcześniej, 11 lutego w 1984 roku papież napisał list apostolski „Salvifici Doloris” o chrześcijańskim sensie ludzkiego cierpienia, które jego zdaniem jest częścią tożsamości człowieka, która wzywa go do tego, by przerósł samego siebie. Tym samym dojrzewa duchowo i odnajduje zbawczy sens cierpienia, wyrażający się w dwóch imperatywach: „Czyń dobro cierpieniem” i „Czyń dobro cierpiącym”. Kościół zachęca tym samym do wolontariatu, który od setek lat pomaga chorym i potrzebującym na całym świecie – niezależnie od wyznania, poglądów politycznych i statusu społecznego. Centralne obchody w Polsce przypadły w roku 1994 – uroczystości odbywały się wówczas na Jasnej Górze w Częstochowie.

#NiechŻyjePlaneta – wyzwanie nr 4

W ramach akcji #NiechŻyjePlaneta w kolejnym tygodniu 25.01. - 31.01.2021r, w naszym internacie podjęliśmy się następnego wyzwania pod hasłem ,,Ograniczamy spożycie mięsa”.

Mięso od wieków stanowiło pokarm dla człowieka. Polował, żeby zdobyć pożywienie. Dziś już nie musimy tego robić, bowiem półki sklepowe są pełne mięsa, produktów mięsnych, wędlin. Nasza dieta jest mało urozmaicona, a przeciętny człowiek jest mniej aktywny fizycznie, co sprawia, że nie potrzebujemy tyle energii z mięsa co wieki temu. Dziś mięso budzi duże kontrowersje. Z jednej strony jest źródłem pożywnego białka, a z drugiej uważa się, że konsumpcja mięsa jest niepotrzebna, nieetyczna, a nawet niezdrowa. Diety roślinne to wiele korzyści nie tylko dla naszego zdrowia, ale też dla całej planety. Całkowita rezygnacja z produktów odzwierzęcych może być zbyt trudna i nie zawsze jest konieczna, natomiast już ograniczenie mięsa wiąże się z wieloma korzyściami.

Ograniczenie mięsa – dlaczego warto ?

Warzywa i owoce odgrywają kluczową rolę w naszej diecie. Posiłki składające się przede wszystkim z warzyw dostarczają bogactwa witamin i składników mineralnych, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu. Obok pełnoziarnistych produktów zbożowych są także doskonałym źródłem błonnika, który ma korzystny wpływ między innymi na trawienie. Jeśli uwzględnimy w swojej kuchni również nasiona roślin strączkowych czy chudy nabiał, odrobinę wartościowych tłuszczów roślinnych albo orzechy, otrzymamy gotowy przepis na wartościowe bezmięsne danie. Dobrze zbilansowana dieta wegańska czy wegetariańska nie tylko pomaga utrzymać prawidłową masę ciała, ale też jest istotnym elementem profilaktyki i zdrowego stylu życia. Dzięki niej możemy być w zdecydowanie lepszej formie. Jedząc warzywa i owoce, ograniczasz między innymi emisję gazów cieplarnianych i zużycie wody pitnej. Nawet częściowa rezygnacja z mięsa na rzecz dań wegetariańskich to duża zmiana na lepsze, dlatego warto zdecydować się na taki krok. Zwłaszcza że nie wymaga to wielkiego poświęcenia. Nie musisz bowiem radykalnie zmieniać swojego stylu odżywiania i wyrzucać z menu wszystkich produktów odzwierzęcych. Wystarczy, że choć część naszych posiłków będzie oparta na składnikach pochodzenia roślinnego.

  1. Finał WOŚP w Stalowej Woli.

Już 31 stycznia 2021 roku zagra najgłośniejsza orkiestra świata! Ze względu na pandemię Covid-19 tegoroczny Finał będzie wyjątkowy. Nie będzie imprez towarzyszących, ale nic nas nie zatrzyma -  sztab zagra on-line! Dbając o wspólne bezpieczeństwo w tym roku spotykamy się w Sieci. Pandemia pokazała nam, że zdrowie jest najważniejsze, dlatego też zapraszamy Was na cykl wykładów naszych lokalnych specjalistów o tematyce zdrowotnej!

Wykłady odbędą się w formie Live na naszym sztabowym koncie na Facebooku. Spotkania są bezpłatne, zachęcamy do zapisów!

PIĄTEK:

Mięśnie dna miednicy u kobiet - wykład poprowadzi mgr fizjoterapii Jadwiga Sudoł, zajmująca się fizjoterapią kobiecą https://www.facebook.com/events/704023240306474/ Nasza specjalistka opowie o kobiecym centrum dowodzenia - mięśniach dna miednicy. Przedstawi ich funkcję i omówi jak o nie dbać. Dowiemy się czym w swojej pracy zajmuje się urofizjoterapeutka.

SOBOTA:

Co nieco na temat naszego dobrostanu psychicznego - wykład poprowadzi Sylwia Furmanowicz-Stelmach, właścicielka Akademii Rozwoju Soward w Stalowej Woli, trenerka kompetencji miękkich i coach

https://www.facebook.com/events/129911895618741/

Zdrowie psychiczne jest w Polsce obszarem zaniedbywanym. Pani Sylwia opowie o kilku faktach na temat tego problemu oraz odniesie się do obecnej trudnej sytuacji pandemii i jej wpływu na naszą kondycję psychiczną.

NIEDZIELA:

Warsztaty komunikacji interpersonalnej w kryzysie: Jak mówić w czasie pandemii - warsztaty poprowadzą dwie psycholożki: Katarzyna Nowak i Małgorzata Fąfara tworzące działalność: Tabor w drodze.

https://www.facebook.com/events/3526813744098119/

Pandemia wpływa na nasze codzienne życie, co jest niemałym wyzwaniem. Podczas spotkania ze specjalistkami nauczymy się komunikować w kryzysie.

Uwaga! Liczba miejsc ograniczona - decyduje kolejność zgłoszeń.

Więcej informacji na temat danego spotkania znajdziecie na stronach poszczególnych wydarzeń. Gorąco zachęcamy do udziału!

W ostatni dzień Dni dla zdrowia zachęcamy również do aktywności fizycznej, w zdrowym ciele zdrowy duch! Zapraszamy na dwugodzinny Maraton Zumby on-line, który rozpocznie się o godzinie 16!

https://www.facebook.com/events/733531443956705/

W miasto wyjdzie 126 wolontariuszy, wolontariusze będą kwestować na ulicach Stalowej Woli i w miejscowościach ościennych zachowując restrykcje związane z pandemią. Będą zaopatrzeni w specjalne fundacyjne finałowe maseczki.

Licytacje Stalowowolskiego Sztabu: https://allegro.pl/StalowaWolaWOSP

31.01.2021 w niedzielę w dzień finału o godzinie 20:00 odbędzie się tradycyjny Happening Światełko do Nieba w formie kilkuminutowego pokazu fajerwerków z placu naprzeciwko Miejskiego Domu Kultury. Ze względu na pandemię każdy oglądający zobowiązany jest przestrzegania zasad bezpieczeństwa oraz restrykcji związanych z pandemią.

W sobotę i niedzielę, tj. 30-31.01.2021r. w godzinach od 10:00 do 18:00 w galerii VIVO będzie otwarty sklepik z gadżetami orkiestrowymi, w którym będzie można nabyć orkiestrowe koszulki, kubki, smycze i magnesy oraz inne finałowe gadżety. Serdecznie zapraszamy mieszkańców do nabycia gadżetów. Dochód ze sklepiku w całości zostanie przekazany na rzecz WOŚP. Będzie można płacić kartą.

Ogólnopolski program edukacyjny dla szkół

 ZBIERAJ BATERIE I TELEFONY

ZBIERAJ BATERIE I TELEFONY! to zainicjowany w 2013 roku ogólnopolski program edukacyjny dla szkół na temat prawidłowego pozbywania się zużytych baterii i telefonów. Ze względu na znaczenie edukacji ekologicznej we współczesnym świecie program promuje szereg wartościowych działań, mających na celu zapoznanie dzieci i młodzieży z wybranymi problemami z zakresu ochrony środowiska naturalnego.

Poprzez praktyczne działania oraz systematyczną edukację ekologiczną program zachęca dzieci i młodzieź do właściwego postępowania z odpadami niebezpiecznymi oraz przekonuje do przyjaznych środowisku naturalnemu postaw i nawyków.

Organizatorami programu są Biosystem Organizacja Odzysku Opakowań S.A. oraz Biosystem Elektrorecykling S.A.

Program realizowany jest w ramach kampanii "Włącz ECO Wyobraźnię".

W grudniu 2020 roku nastapił pierwszy kontakt pani Małgorzaty Frączek z przedstawicielem firmy Biosystem S.A. celem pozyskania informacji dotyczących programu edukacyjnego. Następnym krokiem było zawarcie umowy  z firmą Biosystem S.A. z Krakowa dotyczącej warunków zbiórki zużytych baterii i telefonów. W ramach umowy otrzymaliśmy materiały edukacyjne w postaci plakatów, broszury informacyjne oraz pojemnik na zużyte baterie.

Do realizacji programu przystąpiliśmy 18 stycznia 2021 roku, a już następnego dnia pojemnik wypełniony był po brzegi. Zbiórka  zużytych baterii i telefonów trwa nadal.

#NiechŻyjePlaneta – wyzwanie nr 3

 W ramach akcji #NiechŻyjePlaneta w kolejnym tygodniu 18.01. -24.01.2021r, w naszym internacie podjęliśmy się następnego wyzwania pod hasłem ,,Wyjmujmy wtyczki z gniazdek”.

Doskonale wiemy, że powinniśmy wyrobić w sobie nawyk wyciągania wtyczek z gniazdka, gdy nie muszą one w nich tkwić. Raz, że zaoszczędzamy całkiem spore pieniądze, dwa, że nasze elektrownie nie muszą pracować na marne. W ramach akcji wyzwania tego podjęli się zarówno wychowawcy jak i uczniowie naszego internatu. Razem dbamy o naszą planetę.

W przytulisku Psia Przystań 

Dnia 21 stycznia 2021 roku panie: Małgorzata Frączek i Beata Bednarz po raz kolejny odwiedziły przytulisko Psia Przystań w Stalowej Woli, by przekazać zgromadzone przez pracowników internatu RCEZ w Nisku dary: koce, środki czystości, karmę oraz nakrętki, które posłużą do pozyskania środków na zakup pożywienia dla piesków.

Pomóżmy ptakom przetrwać zimę

Pierwszy mróz i śnieg to sygnał, że czas wywiesić karmniki. Warto jednak wiedzieć, jak mądrze dokarmiać ptaki, aby im nie zaszkodzić.

Dokarmianie ptaków to duża odpowiedzialność. Jeśli jest źle zorganizowane, może ptakom bardziej zaszkodzić niż chłód czy głód. Przypominamy, o czym należy pamiętać decydując się na dostarczanie ptakom dodatkowego pożywienia zimą.

Dokarmianie najlepiej rozpocząć nie wcześniej niż po pierwszych opadach śniegu, bo dopiero wtedy zdobywanie pożywienia staje się utrudnione. Ptaki szybko przyzwyczajają się do miejsca dokarmiania, ważne jest też konsekwentne i regularne wykładanie karmy.

Trzeba pamiętać także o systematycznym czyszczeniu karmnika i usuwaniu z niego niezjedzonych resztek i odchodów ptaków. Aby nie dopuścić do przenoszenia chorób między gatunkami oraz zadbać o własne bezpieczeństwo, należy sprzątać karmnik zawsze w rękawiczkach.

Pokarm musi być świeży, naturalny, bez dodatku soli i przypraw. Ptaków nie wolno karmić zepsutym jedzeniem, czy resztkami ze śmietnika, bo pleśń może im tak samo zaszkodzić jak ludziom.

Czym karmić poszczególne gatunki?

  • drobne ptaki wróblowate, czyli wróble, sikory, kowaliki, dzwońce czy trznadle najlepiej karmić mieszanką nasion: słonecznika, konopi, prosa, pszenicy, owsa albo płatków owsianych - część z nich można wyłuskać, inne pozostawić w łupinach;
  • większe gatunki ptaków, takie jak sierpówki, gołębie, kawki czy gawrony należy dokarmiać większymi nasionami, np. pszenicą, grubą kaszą oraz pokrojonym w kostkę czerstwym białym pieczywem;
  • dla sikor i dzięciołów można powiesić kawałki niesolonej, surowej słoniny, ale nie może ona wisieć dłużej niż dwa tygodnie;
  • kosy lub kwiczoły chętnie zjedzą pokrojone jabłka, owoce rokitnika, jarzębiny, borówki, albo rodzynki czy suszone morele;
  • ptaki wodne, takie jak kaczki czy łabędzie można dokarmiać tylko w czasie silnych mrozów – najlepiej ziarnami zbóż, drobno pokrojonymi warzywami czy kukurydzą.

Oprócz regularnego dokarmiania i wykładania smacznego jedzenia ważne jest też bezpieczeństwo skrzydlatych. Na zawieszenie karmnika należy wybrać miejsce zaciszne, osłonięte od wiatru, np. za ścianą domu lub szpalerem krzewów. Ptaki muszą mieć do niego łatwy dostęp i zapewnioną drogę ucieczki np. przed innymi większymi gatunkami albo przed kotem. Karmnik powinien mieć duży skośny dach chroniący przed śniegiem i deszczem. Namoczone ziarna i chleb szybko pleśnieją, a zjedzenie przez ptaka zepsutego pokarmu może spowodować zaburzenia pracy przewodu pokarmowego.

Dokarmianie najlepiej zakończyć wczesną wiosną, najczęściej na początku marca, kiedy ptaki są już w stanie łatwo zdobyć samodzielnie pożywienie.

Ptaki chętnie korzystają też z owoców rosnących na krzewach takich jak jarzębina, kalina, irga, berberys, ognik, głóg czy dzika róża. Warto pomyśleć i mieć tego typu krzewy w swoim ogrodzie. Nie dość, że nadadzą mu barw w zimie, to dodatkowo skorzystają na tym ptaki.

Przy internacie naszej szkoły zawieszone zostały karmniki, w których ptaki codziennie znaleźć mogą swoje  przysmaki.

OSZCZĘDZAMY WODĘ

Woda to źródło życia. Bez wody nie przetrwałaby żaden człowiek, żadne zwierzę, żadna roślina. Jest tak samo ważna dla utrzymania życia jak tlen i pożywienie.

Ocieplenie klimatu, zanieczyszczenie środowiska i brak rozwagi w korzystaniu z wody sprawiają, że jej zasoby zaczynają się wyczerpywać.

Jak oszczędzać wodę w domu? Jak jednocześnie być ekonomicznym i żyć bardziej ekologicznie? Odpowiedź na te i inne pytania mieli możliwość uzyskać w dniu 25.01.2021r. wychowankowie mieszkający w internacie oraz uczący się zdalnie podczas zajęć przeprowadzonych w internacie na temat oszczędzania wody. 

 Oto kilka sposobów oszczędzania wody w domu i mieszkaniu:

  • Zamiast kąpać się w wannie bierz szybki prysznic.
  • Zakręcaj kran podczas takich czynności, jak mycie zębów, twarzy czy golenia. Zamiast bieżącej wody używaj kubka!
  • Unikaj nadmiernego wylewania wody podczas mycia naczyń, nie myj ich pod bieżącą wodą.
  • Unikaj zbędnego spłukiwania toalety, zainwestuj w mechanizmy regulujące ilość spłukiwanej wody, takie jak na przykład dwa różne przyciski. Chusteczki i papier toaletowy wrzucaj do kosza, a nie do toalety.
  • Do sprzątania i podlewania roślin zamiast wody bieżącej, używaj wody zmagazynowanej wcześniej. Może być to np. deszczówka.
  • Zainwestuj w kran jednouchwytowy, do mycia rąk nie odkręcaj kranu na maksa.
  • Używaj zmywarki i pierz tylko wtedy, gdy uzbierasz wystarczającą ilość odzieży lub brudnych naczyń.

Sposoby oszczędzania wody w ogrodzie:

  • Staraj się magazynować wodę i wykorzystywać ją np. do podlewania kwiatów. Dobrym pomysłem jest zamontowanie zbiornika na deszczówkę!
  • Podlewaj ogród rozsądnie i oszczędnie. Trawę wystarczy podlewać co kilka dni, a w trakcie ulew nawet rzadziej!
  • Podlewaj rośliny ogrodowe wczesnym rankiem lub późnym wieczorem, nie tylko po to, by ich nie poparzyć, ale też po to, by ograniczyć parowanie i zużycie wody.
  • Nie podlewaj niepotrzebnie miejsc wokół domu pokrytych betonem i piaskiem.
  • Skuteczne sposoby oszczędzania wody w ogrodzie to także obsypywanie roślin korą – w ten sposób magazynowana jest wilgotność i nie trzeba ich tak często podlewać!
  • Nie myj podjazdu i samochodu wężem ogrodowym, wiadro z wodą lub szczotka w zupełności wystarczą! Jeśli wolisz korzystać z myjni, wybieraj te ekologiczne.
  • Jeśli korzystasz ze zraszaczy, ustaw je tak, by nie podlewały niepotrzebnie chodnika lub podjazdu.

Aby oszczędzić wodę warto również regularnie:

  • Sprawdzać stan rur w domu, w razie potrzeby izolować je i zlikwidować wszelkie objawy przecieków.
  • Dbać o stan kranów i spłuczek w domu.
  • Zamontować urządzenia ograniczające zużycie wody, np. perlatory w kranach.


Tylko 1% wody znajdującej się na całej planecie jest zdatny do picia. Jeśli każdy we własnym domu podejmie podstawowe kroki, by zacząć oszczędzać wodę, widmo wyczerpania zasobów może się oddalić.

 Ogólnopolski Dzień Transplantologii

26 stycznia obchodzimy Ogólnopolski Dzień Transplantologii. Data ta została ustalona dla upamiętnienia pierwszego udanego przeszczepu nerki w Polsce, który wykonano właśnie 26 stycznia 1966r. w I Klinice Chirurgicznej Akademii Medycznej w Warszawie. Leczenie za pomocą przeszczepów jest możliwe tylko przy wysokiej świadomości społeczeństwa oraz współpracy wielu osób, w tym: dawcy, biorcy i specjalistów. W Polsce na przeszczep różnych narządów czeka nawet dwa tysiące osób, dla których operacja jest jedyną szansą na życie. Niektórzy, jak chorzy na serce czy płuca, nie mogą czekać latami. W 2019r. przeszczepiono w Polsce od żywych dawców 73 organy, od dawców zmarłych 1473 narządy. Prawo mówi, że dawcą organów może być każdy, kto za życia nie wyraził sprzeciwu w Centralnym Rejestrze Sprzeciwów. Jednak w praktyce lekarze pytają rodzinę o zgodę na pobranie narządów. To zawsze trudna, ale i ratująca życie innych decyzja. Każdy z nas może być częścią tej dziedziny - każdy z nas może okazać się potrzebującym biorcą, każdy z nas może zostać dawcą. Światowy Dzień Transplantologii to znakomita okazja, aby uczcić wszystkich dawców i ich rodziny, podziękować transplantologom i wszystkim osobom związanym z procesem transplantologii, których ogromna i ciężka praca pomaga w ratowaniu i poprawianiu jakości życia wielu ludzi.

Dzień bez Opakowań Foliowych 23 stycznia

Dzień bez Opakowań Foliowych to inicjatywa, która zrodziła się kilka lat temu ze względów pro-ekologicznych. Foliowe opakowania, zwłaszcza reklamówki na zakupy, kończą zwykle jako odpady, będące najczęściej występującymi „śmieciami” na terenach zaludnionych. Ponadto, lądując w rzekach i kanałach, blokują odpływ, przez co mogą przyczyniać się nawet do powstania powodzi – co miało miejsce np. w Bangladeszu w 1988 i 1999 roku.

Choć folię łatwo jest porwać, jej wytrzymałość na proces rozkładu jest wyjątkowo duża – degradacja typowej „jednorazowej” torby foliowej może trwać nawet kilkaset lat, podczas gdy czas jej przeciętnego użytkowania wynosi zaledwie 25 minut. Co roku jako śmieci kończy ponad 500 miliardów opakowań foliowych.

Na szczęście rosnąca świadomość społeczna przyniosła ze sobą pewne zmiany na lepsze – niektóre sieci supermarketów na świecie całkowicie zrezygnowały z foliowych toreb na zakupy, inne z kolei wprowadzają reklamówki z materiałów biodegradowalnych, które rozkładają się w ciągu najwyżej kilku miesięcy. Najprostszym i najskuteczniejszym rozwiązaniem jest oczywiście korzystanie z toreb wielokrotnego użytku, co nie tylko sprzyja środowisku, ale również domowym oszczędnościom. A jeśli już zdarzy nam się użyć nieekologicznej jednorazówki, powinna ona trafić do przetwórni – to kolejny argument za segregacją śmieci, o której wciąż wielu Polaków zapomina. Kwestia opakowań foliowych jest na tyle poważna, że zajmują się nią rządy i instytucje państwowe, które wprowadzają kolejne regulacje mające na celu ograniczenie liczby foliowych śmieci.

Dzień Babci i Dzień Dziadka

Dziś Dzień Babci a jutro Dzień Dziadka. W tych najbliższych dniach nie zapominajmy o naszych najbliższych. Nawet najmniejszy gest może sprawić im radość.

Dzień Babci –  święto obchodzone dla uhonorowania babć. W dzień ten wnuki składają życzenia swoim babciom. W Polsce obchodzone jest 21 stycznia, w tym samym dniu w  i Bułgarii, a w Hiszpanii – 26 lipca.

Pomysł utworzenia święta w Polsce pojawił się w tygodniku „Kobieta i Życie” w 1964 roku. Już rok później święto to zaczął popularyzować „Express Poznański", a jego głównym pomysłodawcą był Kazimierz Flieger. W roku 1966 również „Express Wieczorny” ogłosił dzień 21 stycznia Dnien Babci. Później powstała również tradycja obchodzenia Dnia Dziadka.

We Francji jest to święto ruchome obchodzone w pierwszą niedzielę marca. Powstało jako rozwinięcie pomysłu na popularną kawę Babci, czyli Café Grand’Mère. Była to w północnej Francji lat 50. XX w. bardzo popularna kawa, stworzona i sprzedawana przez małżeństwo Monnier z Roubaix, właścicieli delikatesów. Święto jest okazją do wielu konkursów na najpiękniejsze laurki dla babć, najładniejsze życzenia, wspomnienia o babciach oraz spotkania z babciami przy ciastku i kawie. Działa także stowarzyszenie „Fête des grand-mères”, które m.in. organizuje pochody ku czci babć, zwane „Mamif’estation”.

W Rosji jesienią 2009 roku pojawiło się nowe, rodzinne święto – Dzień Babci i Dziadka. Brak oficjalnej daty obchodów.

Amerykańskim odpowiednikiem dni dziadka i babci jest Narodowy Dzień Dziadków, nie jest więc świętem rozdzielonym na dwa dni.

W USA jest to święto oficjalnie zatwierdzone przez Kongres i prezydenta, ustanowione w 1978 roku  na pierwszą niedzielę po Święcie Pracy Labour Day, które obchodzone jest w pierwszy poniedziałek września zarówno w USA, jak i Kanadzie. Tak więc Dzień Dziadków w obu krajach również obchodzony jest we wrześniu.

Dzień ten ma swój oficjalny hymn A Song for Grandma and Grandpa („Piosenka dla Babci i Dziadka”), a symbolem tego dnia jest niezapominajka.

W szkołach, kościołach i domach spokojnej starości organizowane są uroczystości. Święto celebruje się także w gronie rodzinnym przy ogniskach czy grillach. Dzień ten ma za zadanie uświadomić dzieciom, jak wiele zawdzięczają swoim dziadkom. Wnuki są zachęcane do pomocy najstarszym członkom rodziny.

W Wielkiej Brytanii National Grandparents Day obchodzony jest w pierwszą niedzielę października.

Tradycja szopek bożonarodzeniowych

Budowanie szopek jest jednym z najbardziej popularnych elementów bożonarodzeniowej tradycji. Chyba nie ma kościoła w Polsce, w którym na Boże Narodzenie nie stanęłaby taka szopka.

Centralnymi postaciami każdej szopki są figury obrazujące Świętą Rodzinę: Jezusa w żłóbku, wokół którego stoją Matka Boża i św.Józef. Sceny obrazują moment przybycia pasterzy lub trzech mędrców. Dlatego nieodłącznym elementem każdej szopki są figury pastuszków, trzech mędrców (zwanych też królami), zwierząt (bydło i owce), które według Biblii asystowały przy narodzeniu Dzieciątka, oraz aniołów.

Pierwszą żywą szopkę bożonarodzeniową zorganizował św. Franciszek z Asyżu. 24 grudnia 1223 roku w grocie nieopodal miejscowości Greccio przygotował szopkę przedstawiającą wnętrze stajenki betlejemskiej w naturalnej skali. W inscenizację zaangażowani zostali ludzie i żywe zwierzęta.Greccio nie zostało wybrane przypadkiem, w miejscowości tej znajdowała się pierwsza siedziba żebraczego zakonu franciszkanów, którego założycielem był św. Franciszek z Asyżu.

Szopka miała przybliżyć wierzącym tajemnicę narodzin Chrystusa. Grota została wypełniona sianem, figurka Jezuska została wyrzeźbiona w drewnie, w Świętą Rodzinę wcielili się mieszkańcy Greccio, pojawił się również żywy osioł i wół.

Św. Franciszek zmarł trzy lata później, jego współbracia kontynuowali tradycję stawiania szopek, która podbijała kolejne części świata, razem z rosnącą popularnością zakonu franciszkanów.

Początkowo szopki powstawały wyłącznie przy zakonach franciszkańskich, jednak z czasem tradycja ich budowania stała się powszechna w całej Europie. W Polsce zakon franciszkanów pojawił się w XIII wieku, razem z nimi do Polski przyszła tradycja budowania szopek.

Początkowo szopki były skromne, często przedstawiały jedynie surowe wnętrze groty i postać nowonarodzonego Jezusa co miało odzwierciedlać zdanie: "Słowo ciałem się stało". Zwyczaj ten zachował się do dnia dzisiejszego w wielu miejscach we Włoszech. Z biegiem lat szopki zaczęły przeradzać się w misteria przedstawiające postacie Świętej Rodziny, pasterzy, trzech króli i zwierząt.

Obecne szopki zdecydowanie różnią się od pierwszego jej przedstawienia przygotowanego przez św. Franciszka. Szopka w grocie mogła rzeczywiście przypominać miejsce, w którym na świat przyszedł Jezus. Wraz z rosnącą popularnością szopek, coraz bardziej zaczęły one nawiązywać do kraju, w którym powstają. Święta Rodzina ma zazwyczaj cechy charakterystyczne dla mieszkańców danego kraju, przez lata zmienił się również wizerunek samej szopki. Odwołuje się on do lokalnej architektury i krajobrazu. I tak, w zależności od miejsca i okresu, w którym powstała, możemy znaleźć szopki osadzone w chłopskich chatach, pałacowych komnatach albo pośród palm lub górskich szczytów. Latynoskie, radosne i wielobarwne szopki, bardzo różnią się od minimalistycznych i wzruszających prostotą przedstawień narodzenia Jezusa z krajów afrykańskich.

W Polsce najpopularniejsze są krakowskie szopki, które powstają z lekkich i nietrwałych materiałów, takich jak tektura, sreberka i celuloid. Szopki nawiązują do krakowskiej architektury, zazwyczaj są to wielowieżowe i różnokolorowe strzeliste konstrukcje.

Krakowska szopka powstała w XIX wieku, a jej unikatowa forma miała być zobrazowaniem nie rzeczywistego, ale godnego miejsca, w którym mógłby przyjść na świat Jezus. Pierwsze XIX-wieczne szopki tworzyli murarze z podkrakowskich miejscowości. Dzięki nim mogli się utrzymać w martwym sezonie budowlanym. W kolejnych latach powstała odrębna grupa osób specjalizująca się w tworzeniu krakowskich szopek.

W 1937 roku odbył się pierwszy konkurs na najpiękniejszą krakowską szopkę. Dzięki niemu wrócił zwyczaj budowania szopek, który przestał być popularny podczas I wojny światowej.

Najbogatszą kolekcję szopek krakowskich ma w swoich zasobach Muzeum Historyczne Miasta Krakowa. Można tam zobaczyć szopki pochodzące jeszcze z 1945 roku.

Na zdjęciach szopki z naszych kościołów, placów i domów.

"Dzieje wędrującej kolekcji. Sztuka polska ze zbiorów Muzeum Śląskiego w Katowicach" w Muzeum Regionalnym w Stalowej Woli

Muzeum Regionalne w Stalowej Woli rozpoczęło cykl postów poświęconych  wystawie czasowej pt. „Dzieje wędrującej kolekcji. Sztuka polska ze zbiorów Muzeum Śląskiego w Katowicach”. Na początku  przybliżone zostały sylwetki artystów, których prace zaprezentowano na ekspozycji, a szczególnie mniej znane epizody z ich życia, ciekawostki i wzajemne powiązania oraz to, co ich inspirowało, napędzało do działania.

Na początku przedstawiona została postać samego twórcy tej niezwykłej kolekcji – Tadeusza Dobrowolskiego – człowieka nietuzinkowego, artysty, miłośnika sztuki, organizatora i wizjonera, bez którego niezwykła kolekcja Muzeum Śląskiego w Katowicach wyglądałaby zupełnie inaczej.

Tadeusz Dobrowolski urodził się w Nowym Sączu w 1899 roku. Po ukończeniu tam gimnazjum klasycznego podjął studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jednocześnie też na krakowskiej ASP uczył się malarstwa pod okiem Józefa Mehoffera, później uczęszczał też na zajęcia z muzeologii. Pierwsze poważne stanowisko objął mając 26 lat. Został wówczas dyrektorem Muzeum Miejskiego w Bydgoszczy. Dwa lata później, w 1927 roku, przeprowadził się na Śląsk, gdzie podjął się szczególnego zadania: utworzenia od podstaw Muzeum Śląskiego w Katowicach. Jednocześnie był też kierownikiem Oddziału Sztuki przy Śląskim Urzędzie Wojewódzkim oraz konserwatorem zabytków województwa śląskiego. Dobrowolski przyczynił się też do powstania Instytutu Śląskiego, Towarzystwa Przyjaciół Nauk na Śląsku, Państwowego Konserwatorium Muzycznego oraz wielu innych instytucji.

Ta wytężona działalność trwała 12 lat (do wybuchu wojny), podczas których udało się zgromadzić ogromną ilość zabytków z historii sztuki, archeologii, historii czy etnologii. Zbiory miały mieć charakter regionalny, ale osadzony w szerokim ogólnopolskim, a nawet europejskim kontekście. Do kolekcji sztuki polskiej XIX i XX wieku pozyskiwano wyłącznie prace najwyższej klasy.

Tadeusz Dobrowolski podjął jeszcze jedno ogromne wyzwanie – rozpoczął budowę siedziby tworzonego przez siebie muzeum. Gmach o kubaturze 65 000 m³ zaprojektowany został z uwzględnieniem najnowocześniejszych wówczas rozwiązań technicznych. Miał zapewniać komfort pracy zatrudnionym tam muzealnikom, ale tez funkcjonalność i wszelkie wygody zwiedzającym. Niestety wojna zniweczyła to wspaniałe przedsięwzięcie. Gmach wzniesiony w stanie surowym, będący symbolem polskości, polskiej kultury, został przez niemieckich okupantów rozebrany do ostatniej cegły. Zbiory, jakie udało się zgromadzić, ewakuowano z Katowic m.in. do Lublina i do Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu. Przez transporty i wojnę kolekcja nieco zubożała, a do Katowic powróciła dopiero w 1984 roku w wyniku restytucji.

6 listopada 1939 Tadeusz Dobrowolski został aresztowany wraz z innymi naukowcami w ramach Sonderaktion Krakau. Trafił do obozu koncentracyjnego Sachsenchausen, skąd został zwolniony w 1940. Po zakończeniu wojny pracował na UJ. W latach 50-tych był dyrektorem Muzeum Narodowego w Krakowie. Był inicjatorem remontu Domu Jana Matejki, przebudowy Muzeum Czartoryskich i wnętrz pierwszego piętra sukiennic.

Tadeusz Dobrowolski obok swojej pracy naukowej, akademickiej i muzealnej dużo publikował. Spod jego pióra wyszło ponad 300 studiów i monografii poświęconych dziejom sztuki polskiej, Śląska, Pomorza i Krakowa. Za swoje wybitne zasługi był wielokrotnie nagradzany.

Zmarł w marcu 1984 roku w Krakowie. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim.

Tajemnice ogrodu w Charzewicach

Przez przeszło 200 lat Charzewice wraz z Rozwadowem stanowiły centrum posiadłości książęcego rodu Lubomirskich. Obecnie to najstarsza historycznie część Stalowej Woli.

Pomarańcze, figi, granaty, kaktusy...

W ogrodach Lubomirskich w Charzewicach uprawiano bardzo dużo gatunków drzew, kwiatów, warzyw i owoców. Jakich? Dowiemy się tego z ogrodniczego inwentarza, który powstał prawie 200 lat temu. Autorem rękopisu jest najprawdopodobniej Maciej Prohaska, znany jako nadworny ogrodnik barona Karola Wacława von Larischa vel Larysza w Osieku (woj. małopolskie, pow. oświęcimski). Inwentarz ów podzielony jest na kategorie: drzewa zagraniczne, drzewa owocowe, kwiaty oraz nasiona ogrodowe warzyw i kwiatów. Uprawa prowadzona była jednocześnie w gruncie i inspektach. W glinianych lub drewnianych donicach hodowano tak egzotyczne rośliny jak pomarańcze, cytryny, granaty, figi, krzewy laurowe oraz oleandry, bukszpany, hibiskusy, agawy amerykańskie, aloesy, kaktusy, klematisy, cyprysy, budleje czy męczennice. W gruncie rosły drzewa owocowe: grusze, jabłonie, morele i brzoskwinie. Uprawiano kwiaty, doskonale nam dziś znane rojniki, szałwie, pierwiosnki, lewkonie, męczennice czy śniedki. Ogrody Lubomirskich produkowały również nasiona kwiatów: astrów, cynii, pelargonie w 12 gatunkach i dziesiątki innych. O niesamowitym bogactwie gatunków świadczy jedna z pozycji zapisanych w inwentarzu: „kwiatów różnych mniejszego gatunku w ogóle znajduje się 927”!

Produkowane były tam też nasiona warzyw: kalafior, kapusta, brokuły, cykorie, rzodkiewka, rzepa, pomidory, buraki, groch, cebula, brukiew, kukurydza, gorczyca, szpinak, jarmuż, marchew, ale także melony i kawony (arbuzy), jak napisał ogrodnik: „w wielu dobrych gatunkach”.

W inwentarzu tym znajdziemy również wykaz zatytułowany „rekwizyta ogrodowe”, w którym wśród dziesiątek narzędzi i przyborów ogrodniczych znalazły się konewki, cebry, nożyce, piłki, grabki, szafa na nasiona i walec do „tłoczenia darni”.

To dopiero początek pracy nad tym wyjątkowym dokumentem, którego forma rękopisu i setki łacińskich nazw nie ułatwiają zadania. Muzeum Regionalne w Stalowej Woli podejmuje jednak to wyzwanie, by odkryć kolejne tajemnice charzewickiego ogrodu.

Z życzeniami w Domu Pomocy Społecznej w Stalowej Woli

22 grudnia 2020 roku Małgorzata Frączek, kierownik internatu RCEZ w Nisku, na ręce Łukasza Chrząstka, dyrektora Domu Pomocy Społecznej im. Józefa Gawła w Stalowej Woli, przekazała przygotowane przez pracowników kartki z życzeniami i drobne upominki dla podopiecznych ośrodka. W ramach rewanżu otrzymaliśmy wykonany przez mieszkańców DPS-u stroik świąteczny.

Świąteczne niespodzianki dla podopiecznych Domu Pomocy Społecznej im. Józefa Gawła w Stalowej Woli

W lutym i  marcu 2020 roku pani Małgorzata Frączek odwiedziła Dom Pomocy Społecznej im.Józefa Gawła w Stalowej Woli i nawiązała z tą placówką współpracę, w ramach której  wychowankowie internatu mieli odwiedzać podopiecznych DPS-u, czytać im książki, robić zakupy. Niestety wybuch pandemii, a w związku z tym reżim sanitarny i liczne ograniczenia związane z zapewnieniem bezpieczeństwa seniorom uniemożliwiły podjęcie takich działań.

O naszych seniorach mimo tych utrudnień nie zapominamy. W ramach wolontariatu grupa pracowników internatu RCEZ w Nisku przygotowała dla podopiecznych ośrodka drobne upominki, wśród których znalazły się własnoręcznie wykonane: malowane bombki na choinkę, świąteczne stroiki, kartki z życzeniami, pierniczki i cukierki.

W akcję włączyły się: Małgorzata Frączek, Małgorzata Grzybowska, Beata Bednarz, Maria Kędra i Kornelia Kupiec.

Nasze stroiki i choinki

#NiechŻyjePlaneta

W ramach akcji #NiechŻyjePlaneta w kolejnym tygodniu 14.12. -20.12.2020r, w naszym internacie podjęliśmy się następnego wyzwania pod hasłem ,, Chodzimy wszędzie z własną torbą ”. Torby ekologiczne są przyjazne środowisku. Główną ich zaletą torb jest fakt, że są one przyjazne środowisku. To bardzo ważny argument w czasach, gdy jest ono zatruwane na wiele możliwych sposobów. Dlatego lepiej nie niszczyć go w kolejny sposób. Warto dbać o nie w miarę swoich możliwości, a zastąpienie popularnych reklamówek torbami papierowymi nie stanowi dla nas wielkiego wyrzeczenia. Pamiętajmy, że te foliowe rozkładają się przez ponad kilkadziesiąt lat, a w Polsce zużywamy ich naprawdę sporo. O wiele więcej niż w innych krajach Unii Europejskiej. Warto też pamiętać, że ekologiczne torby wykonane są z materiału, który w żaden sposób nie zagraża środowisku. Dlatego warto się na nie zdecydować i chronić w ten sposób środowisko.

Wystawa prac Stefanii Wójcik

W Bibliotece Uniwersyteckiej KUL Wydziału Nauk Inżynieryjno-Technicznych w Stalowej Woli można obejrzeć wystawę prac Stefanii Wójcik, artystki z Janowa Lubelskiego.

Ekspozycja jest czynna w dni powszednie, w godzinach od 9:00 do 15:00 na pierwszym piętrze w budynku Biblioteki Międzyuczelnianej przy ul. Popiełuszki 10.

Stefania Wójcik ukończyła PLSP w Zamościu na kierunku konserwacji zabytków oraz studia na UMCS w Lublinie. Pracuje jako nauczyciel dyplomowany. Jest członkiem Polskiego Stowarzyszenia Nauczycieli Plastyków.

Pracuje w technice olejnej, akwareli, pasteli i batiku. Uczestniczy w wystawach indywidualnych i zbiorowych. Jej prace znajdują się w kolekcjach w wielu domach w kraju i za granicą (Belgia, Niemcy, Wielka Brytania, Kanada, USA). Zdobywczyni wielu nagród m. in.: Nagrody Kuratora, Medalu Kuratora, 5-krotnie Nagroda Burmistrza, Antka Roku, Wyróżnienie Prezesa PSNP, 2-krotnie Statuetka na Festiwalu Twórczości, 2 razy nagrody Muzeum Regionalnego, wyróżnienie na Ogólnopolskim Biennale, nagroda w Konkursie Ogólnopolskim w Rzeszowie 2017 i 2018.

„SYNERGIA” Elżbiety Boukourbane i Michała Potaczały

Niżańskie Centrum Kultury „Sokół” zaprasza do obejrzenia najnowszej wystawy w Niżańskim Centrum Historii i Tradycji. Zaprezentowany został efekt ciekawego przedsięwzięcia artystycznego duetu niżańskich artystów Elżbiety Boukourbane i Michała Potaczały. Wystawa nosi tytuł „Synergia”. Słowo to oznacza współpracę, której efekt jest większy niż suma poszczególnych oddzielnych działań.

Wystawa jest naprawdę wyjątkowa. Składa się na nią trzynaście unikatowych prac. Każdy obraz ma dwóch autorów, gdyż twórcy malowali wspólnie na jednym płótnie. Na wszystkich z nich widać ślady rozpoznawalnego stylu każdego z malarzy. Chociaż wiadomo, że zdjęcie nie odda piękna obrazu oglądanego na własne oczy, to zachęcamy do obejrzenia prezentacji, która musi tym razem zastąpić odwiedziny w naszej galerii.

LINK:SYNERGIA online

Spieszymy z pomocą dla przytuliska Psia Przystań

Przytulisko dla bezdomnych psów Psia Przystań w Stalowej Woli działa już od czterech lat. Prowadzi je Stalowowolskie Stowarzyszenie Opieki nad Zwierzętami. O psy troszczy się 20 wolontariuszy, a samo stowarzyszenie utrzymuje się z dobrowolnych datków i pieniędzy członków stowarzyszenia. Przez cztery lata działalności przez przytulisko przewinęło się 180 psów, z czego aż 160 znalazło nowy dom.

W akcję pomocy dla schroniska włączyli się również wychowankowie internatu RCEZ w Nisku pod opieką wychowawców: Małgorzaty Frączek i Beaty Bednarz. Pierwsza wizyta pani M. Frączek w przytulisku miała miejsce na początku marca 2020, tuż przed zawieszeniem zajęć stacjonarnych z powodu pandemii. Po powrocie do szkoły we wrześniu rozpoczęła się zbiórka darów dla przytuliska. 4 października grupa wychowanków internatu wraz z opiekunkami udała się do przytuliska, by przekazać zgromadzone przez uczniów koce, obroże, smycze, zabawki dla psów oraz karmę.

10 grudnia 2020 roku w ramach wolontariatu panie: Małgorzata Frączek i Beata Bednarz ponownie odwiedziły Psią Przystań, by przekazać poduszki, kołdry i plastikowe nakrętki, z których dochód przeznaczony zostanie na karmę dla psiaków.

#NiechŻyjePlaneta

Ziemia woła o pomoc. To fakt  dowodzony w kolejnych dziesiątkach, a nawet setkach badań naukowców z całego świata. Bez zrównoważonego podejścia do korzystania z zasobów naszej planety wkrótce obudzimy się w sytuacji, w której nie będzie dla nas jasnej przyszłości. Pora zacząć działać!

Grupa RAS rusza z akcją #NiechŻyjePlaneta. O co w niej dokładnie chodzi? Akcja ma na celu zmotywowanie jak najwięcej osób, ale też siebie nawzajem do podjęcia wyzwań, opartych o akcję ONZ ActNow. W ramach tej akcji w naszym internacie w czasie 7 – 13.12.2020r. podjęliśmy się wyzwania pod hasłem ,, Segregacja odpadów i ich recykling”. Odkąd segregacja odpadów stała się w wielu miejscach obowiązkiem, siłą rzeczy nauczyliśmy się poświęcania większej uwagi temu, co wyrzucamy do kosza. Okazuje się jednak, że zrecyklingować da się właściwie wszystko i można to robić jeszcze efektywniej. W wyzwanie włączyli się zarówno wychowankowie jak i wychowawcy naszego internatu.

Efektem naszych wspólnie podjętych działań są zdjęcia pokazujące, w jak różnorodny sposób można segregować odpady, dbając w ten sposób o naszą planetę i środowisko.

 

Fotografia przyrodnicza – jesienna opowieść o lesie

 Zdjęcia udostępniły: Małgorzata Frączek, Maria Kędra, Krystyna Potaczała, Małgorzata Grzybowska

Fotografia przyrodnicza – jesienny ogród

 Zdjęcia udostępniły: Małgorzata Frączek, Maria Kędra, Małgorzata Grzybowska.

10 grudnia Międzynarodowym Dniem Praw Człowieka

Dzień Praw Człowieka to święto obchodzone corocznie 10 grudnia, a ustanowione przez Zgromadzenie Ogólne ONZ (rezolucja 423 (V) z 1950 roku) w rocznicę podpisania Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka w 1948 roku. Dzień ten poświęcony jest obrońcom praw człowieka walczącym o poszanowanie praw człowieka.

Historia pokazuje, jak wiele osób z różnych kontynentów i kultur wkładało wysiłek w działania zapewniające przestrzeganie praw i wolności człowieka. Wiele z tych osób doznało prześladowań, skazywanych było na długoletnie wyroki więzienia lub nawet karę śmierci. Obchody Międzynarodowego Dnia Praw Człowieka są okazją do uczczenia ich odwagi i osiągnięć, ale także zwrócenia uwagi na zagadnienia współczesnego świata.

Wszyscy ludzie rodzą się wolni i równi pod względem swej godności i swych praw, a każdy człowiek ma prawo do życia, wolności i bezpieczeństwa swej osoby - te fundamentalne dla każdego wartości są zawarte w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka ogłoszonej 10 grudnia 1948 r. na obradującej w Paryżu Trzeciej Sesji Ogólnego Zgromadzenia ONZ.

Mikołajki u medyków

By tradycji stało się zadość, 6 grudnia św. Mikołaj pamiętał także o niżańskich medykach. W jego imieniu drobne upominki (bombki ręcznie malowane przez pracowników internatu RCEZ w Nisku) ratownikom medycznym i pracownikom izby przyjęć niżańskiego szpitala przekazła pani Krystyna Potaczała.

 Malowanie bombek w internacie

Chociaż pandemia koronawirusa trwa w najlepsze, zmusza do zachowania reżimu sanitarnego, ogranicza nasze kontakty i działalność w przestrzeni publicznej, nie można rezygnować z tego, co zawsze było dla nas tak ważne. Wirus nie może zepsuć nam atmosfery świąt Bożego Narodzenia.

I chociaż tegoroczne świętowanie będzie inne niż zwykle, starajmy się być blisko siebie, okazywać sobie życzliwość, wdzięczność, zrozumienie. Bądźmy razem!

W internacie RCEZ już trwają przygotowania do świąt Bożego Narodzenia.

2 grudnia 2020 roku kilkoro pracowników internatu spotkało się na malowaniu świątecznych bomkek. Szkoda, że ze względu na bezpieczeństwo epidemiczne  nie mogliśmy być ze sobą w poszerzonym gronie, z innymi pracownikami szkoły i naszymi wychowankami, jak to miało miejsce w latach ubiegłych.

Rezultaty naszego radosnego tworzenia przekazane będą niżańskim ratownikom medycznym jako wyraz pamięci i wdzięczności za ich codzienny trud.

Mikołajki

Mikołajki – tradycyjna, polska nazwa święta ku czci świętego Mikołaja, biskupa Miry, obchodzonego 6 grudnia w katolicyzmie i prawosławiu. Do XIX wieku był to na ziemiach polskich dzień wolny od pracy. W 1969 roku w Kościele katolickim zniesiono święto, jest to już tylko tzw. wspomnienie dowolne.
Od średniowiecza w wigilię tego dnia święty Mikołaj (a właściwie osoba przebrana za niego) przynosił dzieciom prezenty. Współcześnie w Polsce nocą podkłada się dzieciom drobne upominki, małe zabawki a przede wszystkim słodycze. W XIX i XX wieku obdarzający dzieci podarkami w swoje święto Mikołaj został przekształcony w baśniową postać starszego mężczyzny z białą brodą ubranego w czerwony strój, który wedle różnych legend i baśni w okresie świąt Bożego Narodzenia rozwozi dzieciom prezenty saniami ciągniętymi przez zaprzęg reniferów Według różnych wersji zamieszkuje wraz z grupą elfów Laponię lub biegun północny.
Dzięki sprawnej promocji praktycznie zastąpił on w powszechnej świadomości tradycyjny wizerunek świętego Mikołaja, biskupa Miry.
Obecnie powszechna forma tej postaci wywodzi się z kultury brytyjskiej i amerykańskiej, gdzie jest jedną z atrakcji bożonarodzeniowych. W większej części Europy, w tym w Polsce, mikołajki obchodzone są tradycyjnie 6 grudnia jako wspomnienie świętego Mikołaja, biskupa Miry. Rankiem tego dnia dzieci, które przez cały mijający rok były grzeczne, znajdują prezenty, ukryte pod poduszką, w buciku lub w innym specjalnie przygotowanym w tym celu miejscu (np. w skarpecie).
Na skutek przenikania do europejskiej tradycji elementów kultury anglosaskiej (w szczególności amerykańskiej) także w Europie święty Mikołaj utożsamiany jest coraz częściej z Bożym Narodzeniem i świątecznymi prezentami.
Legendy
Zwyczaj wręczania prezentów w Mikołajki wywodził się ze średniowiecznych legend o życiu świętego Mikołaja, które stały się bardzo popularne dzięki przedstawieniom wystawianym od X wieku 6 grudnia. Najbardziej znana była, spisana w pierwszej połowie IX wieku w Konstantynopolu przez archimandrytę Michała, opowieść o trzech córkach.
Zgodnie z nią młody Mikołaj, jeszcze przed wyborem na biskupa, miał chciwego i bogatego sąsiada, który drwił z pobożności świętego. Bóg ukarał sąsiada i sprawił, że stracił majątek oraz popadł w skrajną biedę. Gdy nie miał już z czego utrzymać rodziny, postanowił sprzedać swoje trzy córki, ponieważ nikt nie chciał ich poślubić bez otrzymania stosownego posagu. Mikołaj, po długich rozważaniach tekstów Pisma Świętego i modlitwie, postanowił uratować cnotę dziewcząt. Trzykrotnie, pod osłoną nocy, wrzucał przez okno pieniądze przeznaczone na posag dla każdej kolejnej siostry. Gdy sąsiad wyprawił już dwa wesela, postanowił dowiedzieć się, skąd biorą się tajemnicze pieniądze. Czuwał całą noc i ze zdumieniem odkrył, że to pogardzany przez niego Mikołaj wrzuca po raz trzeci pieniądze przez okno. Podziękował mu zawstydzony i postanowił zmienić swoje życie na zgodne z przykazaniami.
Zwyczaje
W średniowiecznej Europie zachodniej uważano świętego Mikołaja za patrona dzieci. W niektórych miastach odnotowano w źródłach zwyczaj wybierania w Mikołajki dziecięcego biskupa, który symbolicznie przejmował władzę. W XVI wieku na wyspach brytyjskich pojawił się rytuał wynoszenia tego dnia dyrektora ze szkoły i przejmowania władzy przez uczniów. Przetrwał on w niektórych regionach kilka stuleci.
Zbliżone do współczesnych zwyczaje mikołajkowe są udokumentowane od XV wieku w źródłach polskich, czeskich, austriackich, holenderskich, belgijskich i niemieckich. Święty Mikołaj pełnił w nich rolę osoby przynoszącej prezenty z okazji własnego święta. Jego atrybutami były siwa broda, pastorał, mitra oraz długa, czerwona szata biskupia. Wieczorem 5 grudnia obdarowywał owocami, orzechami, ciastkami czy cukierkami dobrze zachowujące się dzieci. Niegrzeczne uderzał pastorałem. Gdy nie pojawiał się osobiście, dzieci starały się przekazać, że czekają na prezenty, na różne sposoby. Z Holandii zachowały się zapisy o wystawianiu butów przy kominku. W Czechach dzieci wieszały skarpety na ramach okiennych, a w Austrii kładły buty na parapecie.
Współcześnie w Polsce, nocą z 5 na 6 grudnia, podkłada się dzieciom prezenty pod poduszką, w buciku lub umieszcza się je w dużej skarpecie. W wielu szkołach wymieniania się drobnymi prezentami z wcześniejszym losowaniem „swojego mikołajka” czy „swojej mikołajki” (czyli osoby, którą się obdaruje).

Międzynarodowy Dzień Osób Niepełnosprawnych
3 grudnia

Celem święta ustanowionego przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w 1992 roku jest przybliżenie społeczeństwu problemów osób niepełnosprawnych.
Niepełnosprawność jest jednym z ważniejszych problemów współczesnego świata. Według danych WHO ponad 650 mln osób na świecie jest niepełnosprawnych w następstwie psychicznych, fizycznych oraz sensorycznych niesprawności. Stanowi to ok. 10% populacji. Natomiast w Polsce liczba niepełnosprawnych to prawie 5,5 mln. Najczęstszą przyczyną niepełnosprawności są schorzenia układu krążenia, narządów ruchu oraz schorzenia neurologiczne.

Niezwykle ważną rolę w likwidowaniu barier i dawaniu szansy niepełnosprawnym odgrywają placówki takie jak Środowiskowe Domy Samopomocy, Aktywności Zawodowej, Warsztaty Terapii Zajęciowej. Dzięki nim dziesiątki tysięcy osób w całym kraju mogą lepiej i pełniej uczestniczyć w życiu społecznym. W takich miejscach osoby z różnego rodzaju niepełnosprawnościami mogą uczyć się tej samodzielności, nabywać umiejętności niezbędnych w codziennym życiu czy przygotować się do pracy zawodowej.
Możliwość pracy zawodowej bez wątpienia odgrywa ogromną rolę w procesie rehabilitacji społecznej. To okazja do spotkania z ludźmi, poczucie przynależności, samorealizacja – korzyści jest wiele. Dlatego tak ważne jest wspieranie zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami.
Pracodawcy mogą ubiegać się o dofinansowanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych do wynagrodzenia niepełnosprawnych pracowników, a także m.in. dopłaty do wyposażenia i dostosowania stanowiska pracy do potrzeb takiego pracownika.
Niepełnosprawność nie pozbawia możliwości realizowania własnych aspiracji życiowych i zawodowych. To, że ktoś utracił jakąkolwiek sprawność, nie oznacza, że jest inną osobą czy osobą na straconej pozycji. Często dzieje się odwrotnie, czego przykładem mogą być sukcesy osób niepełnosprawnych w sporcie czy kulturze, o których można usłyszeć coraz częściej. Pokonują oni swoje bariery i pokazują, że nie chcą być postrzegani jako osoby gorsze.
Celem corocznych obchodów Dnia Osób Niepełnosprawnych jest zwrócenie uwagi na prawa osób z niepełnosprawnością, upowszechnienie idei tolerancji, otwartości i szacunku dla inności, a także ukazanie korzyści płynących z pełnej integracji osób niepełnosprawnych w życiu politycznym, społecznym, gospodarczym i kulturalnym.

Barbórka, czyli Dzień Górników
4 grudnia

Jak twierdzi śląskie przysłowie, „Barbara święta o górnikach pamięta”. 4 grudnia obchodzimy Barbórki, czyli święto górników – jedno z najbardziej znanych i rozpowszechnionych obchodów dni zawodowych w Polsce. I choć sama tradycja świętowania tego dnia jest ciekawa i bywa bardzo widowiskowa, to trudno zamykać oczy na środowiskowe konsekwencje wydobycia węgla. A te są katastrofalne. Polska jest trzecim emitentem CO2 w Unii Europejskiej (odpowiadamy za ponad 10% emisji w Unii) a na terenie naszego kraju znajduje się największy, pojedynczy emitent CO2 w UE – jest to elektrownia w Bełchatowie, zasilana węglem brunatnym z tamtejszej kopalni. Jesteśmy jednym z niewielu krajów na świecie tak bardzo zależnym od węgla – brunatnego i kamiennego. Tymczasem odejście od paliw kopalnych na rzecz odnawialnych źródeł energii, bazujących na „przechwytywaniu” energii wytwarzanej przez słońce, wiatr czy fale morskie, jest warunkiem koniecznym do zatrzymania procesu ocieplania się klimatu. A to z kolei pozwoli nam zapobiec nieodwracalnemu łańcuchowi wydarzeń, który może uczynić Ziemię miejscem niezdatnym do życia nie tylko dla już ginących w zastraszającym tempie gatunków zwierząt, ale i dla nas – ludzi.
Barbórkowe tradycje
Podczas II wojny światowej św. Barbara staje się patronką walczącego polskiego podziemia. W Nadrenii natomiast uchodzi za towarzyszkę św. Mikołaja, która obdarowuje dzieci prezentami. Zapowiada także pogodę: „Jak Barbórki po wodzie, święta będą po lodzie”, głosi inne porzekadło. Zgodnie ze staropolską tradycją, włożone na Barbórki do wody ścięte gałązki jabłoni czy innego drzewka owocowego, rozkwitną właśnie na Boże Narodzenie.
Barbórki są ważnym świętem w polskim kalendarzu od niepamiętnych czasów, a górnicy mają do dnia swojej patronki szczególne podejście. Zwyczajowo, przed zjazdem w głąb kopalni, kierowali do świętej modlitwę z prośbą o zapewnienie ochrony i bezpieczną pracę. Pod jej wizerunkiem cała śląska rodzina prosiła o szczęśliwy powrót ze zmiany ojca, męża czy brata górnika, by mogli „szychta zrobić, a wybyć”.
4 grudnia rozpoczyna się więc od uroczystej mszy świętej i wspólnego pacierza w kopalnianej cechowni czy kościele, po których następuje część poświęcona zabawie. Górnicy – koniecznie w pełnym galowym mundurze i ozdobnej czapce z pióropuszem, bawią się na licznych koncertach, festynach lub balach – często przy muzyce kopalnianych orkiestr dętych, które inicjują zabawę, maszerując z muzyką ulicami osiedli zamieszkanych przez górnicze rodziny.
Do udanych barbórek należy kilka związanych z obchodami elementów: po pierwsze – „wyzwoliny”, czyli tradycyjne pasowanie na górnika przez uderzenie szpadą po ramieniu. Każdy adept ma na tę okazję przygotować kolegom „nieckę krupnioku” czy „napitek”. Częścią inicjacji są też „skoki przez skórę”, czyli specjalny gruby fartuch, zakładany pod ziemią przez rębaczy i pakowaczy, który trzyma dwóch starszych górników. Zasłużeni górnicy w Barbórki otrzymują paradne szpady.

W czasach PRL-u ten zwyczaj przyczyniał się do propagandowego ukazywania górników jako przodowników pracy. Sami zainteresowani zresztą dzięki temu mieli specjalne ułatwienia. Na przykład możliwość zaopatrzenia w tak zwanym sklepie górniczym, gdzie pojawiał się m.in. niedostępny nigdzie indziej sprzęt elektroniczny. Kilka dni przed obchodami są organizowane karczmy piwne. Górnicy zasiadają przy dwóch długich stołach, dzieląc się na starszych i bardziej doświadczonych – stare strzechy i młodszych, czyli strzechy młode. Rywalizują ze sobą w sprawach piwnych i biesiadnych. Opowiada się wówczas dowcipy, śpiewa pieśni górnicze i przekazuje prezenty powiązane z zabawnymi wydarzeniami, które w danej szychcie nastąpiły od ostatniej przedbarbórkowej karczmy. Za niepoprawnie skompletowany na tę uroczystość strój górniczy w ramach zabawy można dostać również symboliczną karę. Kobiety, które tradycyjnie nie biorą udziału w takim wydarzeniu, w tym czasie spotykają się w ramach jego odpowiednika – są to tzw. combry babskie. Barbórkom towarzyszy zazwyczaj także dodatkowa wypłata dla górników, która stanowi średnią za ostatnie 3 miesiące. Ze względu na niebezpieczny zawód, który naraża na choroby układu oddechowego i upośledzenia słuchu, górnikom przysługuje prawo do wczesnej i dość wysokiej emerytury.

Za swoją patronkę uważają św. Barbarę nie tylko górnicy. Ponieważ jest orędowniczką ochrony przed wypadkiem lub dobrej śmierci, uciekamy się do niej w sytuacjach, kiedy jesteśmy narażeni na szczególne niebezpieczeństwo. Można do niej się zwrócić również przy okazji burz i pożarów. Poza górnikami Barbórki obchodzą więc także strażacy, hutnicy, marynarze, rybacy, minerzy, saperzy, kamieniarze czy żołnierze.
Jako przedstawiciele zawodów pośrednio związanych z ogniem zwracają się do niej też kowale, murarze czy producenci ogni sztucznych. Zaś ze względu na epizod osadzenia w niewoli w legendzie o świętej, Barbara jest powiązana z symboliką twierdzy i wieży, a zatem chroni osadzonych, strażników czy… architektów. Z tych przyczyn w czasie II wojny światowej była opiekunką Polski podziemnej, a za posiadanie wiersza Krystyny Przygodzkiej z fragmentem „Święta Barbaro, górników patronko/ zejdź w niewoli podziemie czarne/ i szaty swojej koronką/ osłoń tajną drukarnię”, groziła – paradoksalnie do kompetencji świętej – kara śmierci.
Święta Barbara, żyjąca na przełomie III i IV wieku na terenie Bitynii, a dzisiejszej Turcji, mogła być w swoim otoczeniu cudzoziemką. Wykształcona i piękna córka wysoko postawionego urzędnika i kupca, Dioskura, wyznającego wielobóstwo, ucierpiała za przystąpienie do tępionej wówczas wiary chrześcijańskiej. Jak głosi legenda, Dioskur osadził ją w wieży, mając nadzieję na zmianę poglądów religijnych i zgodę córki na zamążpójście. Barbara prezentowała jednak bardzo stanowczą postawę, a jej upór w końcu zaczął przypuszczalnie grozić pozycji Dioskura, sam więc został jej prześladowcą. Torturowana i zastraszana – jak głosi legenda – po sądzie cesarskim, została ostatecznie ścięta przez własnego ojca, który zaraz po wykonaniu wyroku, zginął rażony piorunem. Uważa się, że to nietypowa śmierć uczyniła świętą Barbarę w tradycji kościelnej patronką bezpieczeństwa i łagodnego zgonu.

Dobra zabawa w Barbórki jest zatem gwarancją ochrony w pracy na kolejny rok. Górnicy więc w myśl powiedzenia „Kto w Barbórka nie pije, tego w grubie zabije” (gruba oznacza kopalnię), do corocznych obchodów zabierają się z pełnym zaangażowaniem.

5 grudnia - Międzynarodowy Dzień Wolontariusza

Praca, którą wykonuje się za darmo, z potrzeby serca, jest istotnie bezcenna. W celu wyrażenia uznania dla trudu wolontariuszy na całym świecie z inicjatywy ONZ obchodzony jest od 1986 roku Międzynarodowy Dzień Wolontariusza. To doskonała okazja, by uświadomić społeczeństwu wysiłek, jaki wkładają rozmaite organizacje pożytku publicznego w niesienie pomocy innym, zarówno na poziomie lokalnym, krajowym, jak i globalnym.
Początkowo słowo wolontariusz oznaczało osobę, która poświęca się służbie wojskowej. W XVIII i XI wieku zaczęły zaś pojawiać się pierwsze organizacje charytatywne (wiele z nich z inicjatywy Kościoła) skupione nie tylko na pomocy w miejscach działań wojennych, ale również w wymiarze lokalnym. Oczywiście nie oznacza to, że ludzie wcześniej sobie nie pomagali. Jednak dopiero w XX wieku wolontariat nabrał bardziej złożonego i zjednoczonego wymiaru. Dziś miliony ludzi dobrej woli czynnie uczestniczą w działaniach humanitarnych, pokojowych i charytatywnych, prowadzonych m.in. przez Czerwony Krzyż, Korpus Pokoju czy UNICEF. W Polsce wolontariat jest mniej powszechny niż na Zachodzie, w dużej mierze z powodu braku odpowiednich inicjatyw w czasach PRL-u. Sytuacja ulega jednak wyraźnej poprawie od lat 90., kiedy zaczęły powstawać liczne organizacje pozarządowe. Dziś na terenie kraju istnieje sieć Centrów Wolontariatu, które pośredniczą między osobami szukającymi pomocy i gotowymi ją ofiarować. Nieoceniony wpływ na rozwój świadomości pro-społecznej wywarła również Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy. Szacuje się, że obecnie ok. 10% Polaków jest lub bywa wolontariuszami.

Co to jest HIV?

HIV to skrót od angielskiej nazwy wirusa nabytego niedoboru (upośledzenia) odporności (z ang. Human lmmunodeficiency Virus). HIV namnaża się i niszczy układ odpornościowy zakażonej osoby, który po pewnym czasie przestaje chronić organizm przed chorobami. Zakażenie HIV nie daje charakterystycznych objawów. Jeśli nie wykona się testu diagnostycznego, można nawet przez 10-12 lat nie wiedzieć o tym, że uległo się zakażeniu. Osoba, która nie wie, że żyje z HIV, może zachorować na AIDS. Może też zakażać innych. Warto się testować!

Z inicjatywy Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) od 1988 roku dzień 1 grudnia jest obchodzony jako Światowy Dzień AIDS. Święto to ma na celu zwrócenie uwagi na walkę z AIDS, a także uświadomienie konieczności pomocy ludziom zakażonym wirusem HIV i chorym na AIDS oraz ich bliskim. Nieodłącznym symbolem solidarności z osobami żyjącymi z HIV i AIDS oraz ich bliskimi jest Czerwona Kokardka. Obecność Kokardki w sferze publicznej podczas obchodów Światowego Dnia AIDS przypomina, że osoby żyjące z wirusem HIV są pełnoprawnymi członkami społeczeństwa i powinny mieć możliwość życia i pracy w swoim środowisku, pamiętając równocześnie o obowiązku ochrony innych przed zakażeniem. Na świecie odnotowuje się blisko 37 mln osób zakażonych wirusem HIV. Liczba ta zbliżona jest do liczebności populacji Polski. Codziennie na świecie zakaża się około 6 tys. osób, a około 4,5 tys. osób umiera z przyczyn związanych z HIV/AIDS. W Polsce każdego roku wykrywanych jest kilkaset zakażeń HIV, co oznacza, że każdego dnia w Polsce co najmniej 3 osoby dowiadują się, że są zakażone tym wirusem. Po około trzydziestu latach od wykrycia w Polsce pierwszego zakażenia szacuje się, że nawet 35 tys. osób żyje z wirusem HIV, a prawie co druga osoba o tym nie wie i może nieświadomie zakażać. Według danych Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwowego Zakładu Higieny od wdrożenia badań w 1985 r. do 31 lipca 2019 r. zakażenie wirusem HIV stwierdzono u 24 781 obywateli Polski i u osób innego obywatelstwa przebywających na terenie Polski, ogółem odnotowano 3 729 zachorowań na AIDS, a 1 423 chorych zmarło. W województwie podkarpackim od wdrożenia badań w roku 1985 do 31 października 2019 r. odnotowano ogółem 469 zakażeń HIV. Obecnie zakażenie wirusem HIV nie powoduje natychmiastowego zagrożenia utraty życia. Dzięki leczeniu antyretrowirusowemu (ARV) i szybkiemu wykryciu wirusa w organizmie można przeżyć długie lata aż do naturalnej śmierci. Wprowadzenie leczenia antyretrowirusowego spowodowało spadek zakaźności, a co za tym idzie – spadek liczby zachorowań na AIDS oraz spadek śmiertelności z powodu AIDS w krajach rozwiniętych.

Zachęcamy do włączenia się do obchodów Światowego Dnia AIDS w dniu 1 grudnia, poprzez przypięcie do ubrania Czerwonej Kokardki.

Więcej informacji:

https://aids.gov.pl/hiv_aids/faktyimity/
http://wwwold.pzh.gov.pl/oldpage/epimeld/hiv_aids/index.htm

21 listopada - Światowy Dzień Telewizji

Światowy Dzień Telewizji został ustanowiony przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w celu upamiętnienia obrad pierwszego Światowego Forum Telewizji, które odbyło się w Nowym Jorku w siedzibie ONZ w 1996 roku.

W tym dniu stacje telewizyjne na świecie emitują programy związane z zagadnieniami pokoju, bezpieczeństwa oraz rozwoju społecznego i gospodarczego. Promowane są takż